Kind & Gezin

Vandaag was de eerste controle bij Kind & Gezin, en vooral ook de gehoortest. Merels gehoor is prima, maar dat wist ik zo al: ze kan ongelofelijk liggen luisteren, en haar hoofdje draaien in de richting van een geluid. Vooral de stemmen van de broers trekken haar aandacht.

Verder is ze ook gemeten en gewogen: bij een eerste kind haal je nog zelf een babyweegschaal in huis, en ga je ze rigoureus elke dag wegen, maar bij een derde? Ik was er gerust in, en jawel: waar ze na drie dagen teruggevallen was op 3,900 kilo, was ze nu alweer gestegen tot 4,370 kilo. Ze is trouwens ook gegroeid: 53 cm! Met haar eetlust is dus niks mis, en met de specie die ik haar geef, blijkbaar ook niet :-p. Of toch niet echt. Want die krampen die ze geregeld heeft, die zijn soms erg. Vannacht heeft ze me weer quasi de hele nacht wakker gehouden met haar gekreun. Ze eet vlot, maar daarna begint ze te kronkelen en te kreunen, en soms zet ze dan ook haar keel open omdat het blijkbaar zo’n pijn doet. Pas als ze haar broek deftig heeft kunnen vullen (en gisteren zelfs twee keer tot erbuiten) komt ze tot rust, voor eventjes. De verpleegster van K&G – wijs mens, overigens – heeft me aangeraden zo min mogelijk zuivel te eten (daar gaat mijn litertje melk, oy vey)  en venkelthee te drinken. Dat zou al een grote invloed kunnen hebben op haar buikje. En dan vooral ook in de gaten houden of het geen reflux kan zijn: aangezien ik daar nogal last van heb, is de kans groot dat ook dat bij haar een rol speelt. We zullen zien. Hopelijk slaapt ze vannacht wat beter. En ik ook dus.

Naar huis

Ik weet het, het is misschien wat snel, maar ik wilde vandaag perse al naar huis. Ik voel me goed, de baby stelt het goed, en ik mis mijn jongens. En vooral mijn eigen goeie bed, en het ongestoord (toch door verpleegsters en zo) kunnen slapen. En mijn eigen zetel, mijn PC, mijn omgeving, en de warmte van mijn liefste ’s nachts naast me.

En toen kwam de pediater binnen met het nieuws dat Merel niet helemaal in orde was: sporen van een infectie! Bloed- en urineonderzoek wezen daarop, en moesten herdaan worden. Als bepaalde waarden niet gezakt waren, ging ze een week op neonatologie moeten. Halve paniek: ik zag al hele doemscenario’s voor me, ik op kamer moeder-kind, en een gigantisch geregel voor thuis. Soit, ze kreeg opnieuw een urinezakje opgeplakt, en het wachten was op een bruikbaar staal, eerder gingen we sowieso niet naar huis mogen.

Gelukkig duurde het deze keer geen anderhalve dag, maar amper een uurtje voor het zakje gevuld was, en rond één uur kwam de pediater opnieuw binnengestormd, met het verlossende nieuws: alles was ok!

Oef!

En dus zit ik nu thuis, met mijn drie kinderen bij me, en ik geniet intens! Ja, mijn lijf doet zeer, en ik ben moe, maar ik ben ook diep gelukkig 🙂

Geef me eens ongelijk?

Nog eens Merel

Ze vervult momenteel mijn hele bestaan, vrij logisch dus.

Op onderstaande foto zit ze bij haar papa. Prachtig fotootje, vind ik zelf.

Iphonefoto2dagen

Logo

Mijn Merel heeft haar eigenste tekeningetje, ontworpen door Stephen van Barts kantoor. Toch handig, van die schitterende designers in huis hebben 🙂

Niet alleen staat het op haar kaartje en haar website, ik ga het ook op de muur van haar kamer schilderen. Enfin, ik was ermee bezig toen ze zich dan toch plots aankondigde.

Merel_illustratie

Merel!

Wat had de gynae ook alweer gezegd? Geen kans op natuurlijke bevalling? Well…

3minuten

Ziehier mijn dochter! Geen mooie foto, ik weet het, maar ze is dan ook amper drie minuten oud, naakt op mijn vel, en naar adem happend…

7uur

Hier is ze zeven uur oud 🙂

Voor meer foto’s en het verhaal van de bevalling moet je maar op Merels eigen site gaan kijken. Daar kan je ook in het gastenboek schrijven 🙂 zodat ze het later zelf kan lezen.