Opruimen

Er is één groot voordeel aan gans deze quarantantie: mijn kot gaat gewoon opgeruimd geraken!

Neem nu onze slaapkamer: de ene kant was al volledig opgeruimd om er een game room van te maken. De andere kant bevatte een ingemaakte boekenkast met vooral veel rommel, en een grote stripboekenkast waar een zelfgemaakt groot muggennetkader voor stond, zodat de boekenkast nooit afgestoft geraakte en waardoor alle strips op den duur in stapeltjes in, op en rond die kast lagen. Een puinhoop dus.

Ik heb me vorige week een halve dag bezig gehouden met het ontmantelen van dat muggennet, en vandaag heb ik beide boekenkasten uitgemest, gekuist en vooral opnieuw geordend. Ik ben ook nog hele oude kadertjes tegengekomen, nog van op mijn kot, en uit pure nostalgie heb ik ze dan maar weer uitgehaald. Tsja.

Maar ik ben wel trots: nu nog de derde boekenkast en mijn slaapkamer is gewoon helemaal opgeruimd!

Bijpassende haarband

Toen Merels handschoentjes af waren, had ik nog een hoop wol over. Ik stelde voor om een muts te breien, maar dat hoefde niet. Maar een haarband die netjes over haar oren gaat, dat zag ze wel volledig zitten. Ze koos een model uit met een extra bandje vooraan, en een dag later had ze dus een haarband ^^

En ik heb gelukkig een zeer welwillend model.

Vingerloze handschoentjes voor Merel

In 2012 had ik er nog voor de jongens gemaakt, zo van die vingerloze handschoentjes:

Handschoentjes

Ik weet niet hoe we er nu opgekomen waren, maar Merel wilde er ook dolgraag. Ik had er in de winkel gevonden en haar gegeven voor Kerstmis, maar zelfgebreide, helemaal zonder vingers, en dan nog in het petrolblauw, dat vond ze helemaal de max. De eerste was vorige week af, en die heeft ze dan maar ook meteen in gebruik genomen, zonder te wachten op het tweede exemplaar. Vandaag kreeg ze beide, en ze was er mega trots op. Tsja ^^

En ’t is niet alsof dat moeilijk is, je moet gewoon een beetje kunnen breien.

Een kinderhand is gauw gevuld. Of toch aangekleed.

Naaimachineperikelen

Omdat er op school geen budget is voor.. goh, eigenlijk niks, maar ik mijn beamer niet kan gebruiken zodra de zon schijnt, ben ik nu zelf donkere gordijnen beginnen maken. 8 euro per tafellaken uit de Action, zelf gordijnlint erop stikken, en huppakee, de leerlingen kunnen weer zien wat ik projecteer.

Alleen heeft de pedaal van mijn naaimachine het opgegeven. Allez ja, net in overdrive gegaan: ze blijft contact maken, dus zodra ik de stekker insteek, begint de machine als zot te naaien, wat nu niet bepaald praktisch is. Voor die gordijnen lukte dat nog net omdat dat gewoon rechtdoor naaien is, maar voor preciezer werk lukt dat niet meer.

Nu ben ik dus op zoek naar een nieuwe pedaal voor een ouwe Bernina. Ja, ik kan die nieuw vinden, maar dan voor zo’n 85 euro. Ugh. Of ik ga nu op zoek naar een deftige tweedehands, of ik zoek een andere pedaal en versteek de stekkers. Mja. Of ik zoek een andere machine, maar ik ben dit trouwe beestje nu zo hard gewoon dat ik ze liefst zou houden.

Dus, als iemand een kapotte machine heeft met een goeie pedaal: laat maar weten!

 

Gewoon een kwestie van plannen, toch?

Soms zijn er zo van die dagen dat taxi mama overuren doet, en dat is dan meestal omdat er dingen buiten het gewone schema bij komen, en dat Bart niet beschikbaar is.

Zoals vandaag dus.

De ochtend was rustig: gewoon lesgeven, en dan ’s middags bij Peggy lunchen en foto’s nemen voor de verkoop van haar huis.

Tegen drieën was ik thuis, tegen half vier dook Merel op, en nog iets later Kobe. Die ik dan prompt tegen half vijf afgooide in zijn fagotles in Evergem. Om half zes zette ik Merel aan tafel en Wolf in de auto, en reed ik die naar zijn rugbytraining. Intussen werd Merel opgehaald ietsje voor zessen voor de scouts. Tegen half zeven stond ik terug in Evergem om Kobe op te halen van zijn orkestrepetitie, zodat we samen om kwart voor zeven snelsnel iets konden eten en hij tegen zevenen in de scouts zat. Merel werd om acht uur van diezelfde scouts weer afgezet door een vriendin, want intussen stond ik alweer op de Blaarmeersen om Wolf af te halen. Die at zijn boterhammetjes in de auto op, zodat hij thuis snelsnel kon douchen, want om half negen startte hier thuis de DnDcampagne. En tegen half tien dook ook Kobe weer op.

Oef.

Verder valt dat wel mee hoor, zo drie kinderen met een hobby :-p

Vertrek anders eens op weekend…

Straks vertrek ik op Havenlarp, en ik heb er ongelofelijk veel zin in!

Alleen ben ik het Bart niet zo gemakkelijk aan het maken. Het weekend is namelijk een klein beetje hectisch, heb ik zo het gevoel.

Tegen een uur of vier zouden Jarne, Stefaan en Mireille hier moeten toekomen, en dan zien we nog of we alles in één auto krijgen of toch moeten verdelen. Ik vrees dat laatste, aangezien ik een grote vuurschaal mee heb en Mireille een tent, en er zijn stoelen en eten en ander gerief… Het is gelukkig maar een uurtje rijden, in Ellezelles.

Ik ben net Kobe gaan afhalen om drie uur aan school: die kwam thuis van een weekje zeeklassen. De fagotles gaan we voor een keertje skippen, hij is doodmoe. Merel is intussen ook thuis, dat is al geen probleem meer. Haar spullen staan klaar, want om zeven uur vertrekt ze op scoutsweekend. Bart zal haar dus moeten brengen. Om tien uur vanavond moet hij dan Wolf ophalen aan school, want dan komt die terug van een weekje Engeland met school.

Ik heb instructies voor de wasmachine klaargelegd, want Wolf wil nog een reeks kleren vanavond wassen: hij wordt morgenvroeg opgehaald voor een week Duitsland met Arwen en haar familie. En ja, hij wil echt bepaalde kleren nog mee hebben.

Zondagmiddag moet Bart Merel dan weer ophalen, en later die dag kom ik dan gelukkig ook weer naar huis. Maar het is effectief van het een naar het ander.

Ik heb bijna medelijden. Bijna.