Acta Diurna de muliere ludenti
Eigenlijk is het heel simpel: ik heb een uitgebreid verslag op Gentblogt gezet, en wel hier. Ik had geen zin om alle foto’s hier nog eens over te nemen, vandaar.
Want het was een fijne namiddag, echt wel. Wolf en Kobe hebben vanalles gedaan, vonden vooral het poppenspel wijs, en amuseerden zich ook echt wel met de zoektocht in het bos. Een extra fotootje krijgt u nog van me, wegens niet echt bruikbaar op Gentblogt.
Een zonnige warme namiddag, twee zwembroeken, twee jongens en een grassproeier, meer moet dat toch niet zijn?
Man, wat een dag! Wat een heel erg drukke, maar fijne dag!
Gelukkig had ik gisterenavond de jongens al naar mijn schoonbroer mogen brengen tot zondagvoormiddag, of het was helemaal hectisch geweest.
In de voormiddag deden Bart en ik nog wat van opruim in het huis, want morgen is het hier doop van Merel, en moet het proper liggen. En boodschappen en de was en dergelijke, en zorgen voor kleine meisjes.
Tegen één uur was ik gekleed en opgetut, netjes in de dresscode van het huwelijk waar we naartoe moesten. Sofie en Sophie gaven elkaar het jawoord, compleet met ceremonie en receptie en fuif en al, en hadden een dresscode opgesteld: champagne met een toets van kers voor de dames, grijs met een accent in bordeaux voor de heren. Ik had er mijn hoofd over gebroken, maar uiteindelijk viel mijn euro: mijn ensemble van mijn burgertrouw van vijftien jaar geleden! Dat was een simpel mouwloos kleedje tot net boven de knie in champagnekleurige zijde, met een bijhorende lange blazer. En jawel, ik kan er gewoon weer in! Het is een beetje nipt hier en daar, mijn boezem is nogal enthousiast momenteel, maar bon, het lukt wel. En ook de originele kousen van destijds heb ik nog, want ik draag nooit van die lichte bruine kousen :-p Enfin, dat heb ik dus gecombineerd met een rood roosje als broche, rode nagellak, een bronskleurige choker met rode steentjes in, en bijpassende oorringen, et voilà ! Ik moest Merel nog naar mijn ma brengen, en in de auto viel me ook nog te binnen dat zij een rode hoed heeft. Bij haar thuis zijn we dus de kasten ingedoken, en hebben we nog die rode hoed en een paar rode handschoentjes gevonden 🙂
Iets na half twee stond ik dus zonder Mereltje weer thuis om Bart op te pikken, haastten we ons naar de Zuidparking, en arriveerden een paar minuten te laat in het Vooruit Café. De ceremonie was net begonnen: Clo stond met beide dames op een podium, geflankeerd door Mick en Wout, de designerhomo’s van dienst. Zij heeft hen in de echt verbonden (de burgertrouw was gisteren al) onder groot gejuich, en ik werd zowaar zelfs eventjes emotioneel.
Bart en ik zijn uiteraard nog een tijdje blijven hangen en kletsen met alle bekenden, en daarna warempel een rode bril gaan kopen voor hem! Ik vraag er nog maar een jaar naar :-p maar nu had hij geen excuus meer: we hadden tijd en we waren toch al uit ons kot :-p Daarna hebben we heel rustig een koffie gedronken in Or (ben ik eindelijk eens geraakt dus) en daarna zijn we met veel bekijks – tsja, Bart in chic kostuum, ik in chic kleedje met rode hoed en al, wat wil je – richting Lepelblad gewandeld. Via de Mageleinstraat. Waar toch wel de winkel van Cora Kemperman is gelegen zeker? Ik heb er een heel knap felrood Tshirt zonder mouwen gescoord, en vooral een heel erg mooie lange zwarte rok, met gigantisch veel stof in. Ideaal om ’s avonds aan te doen trouwens, want in dat korte kleedje ging ik me opgelaten voelen om te dansen. En het leukste van al: Bart heeft alles betaald voor mij 🙂
In het Lepelblad hebben we heerlijk staan kletsen en heb ik van nabij kennis gemaakt met Mick en Wout, de getuigen die ook de kleren van de bruiden hadden ontworpen. Die zagen er trouwens schitterend uit: behoorlijk apart, toch chic, en heel erg zichzelf.
Rond zeven uur zijn we even nog naar huis gereden, omdat mijn ma met Merel naar huis kwam: ze zag het niet zitten om ons meisje bij haar te laten blijven slapen, omdat ze dan morgen én zichzelf én ons pa (die met zijn gebroken sleutelbeen weinig zelf kan) én Merel op tijd moet klaar krijgen voor de doop. Dus kwam ze maar bij ons babysitten, en gaat ze vannacht terug thuis slapen.
Ik heb me omkleed in mijn nieuwe kleren met mijn rode laarsjes eronder (mijn voeten waren blij na al dat staan), ben met mijn echtgenoot gaan eten in de Wok Dynasty in Latem, en tegen tien uur waren we in Au Bain voor de fuif. Zeer, zeer fijne fuif overigens: prima muziek, aangenaam volk (nog nooit zoveel lesbiënnes op een kluit gezien) en goeie sfeer. Alleen jammer dat het er zo warm was, waardoor ik geregeld stopte met dansen en buiten ging afkoelen. Alwaar eigenlijk ook wel een fijne ambiance was onder het afkoelende volk :-p Lang geleden dat ik nog zo staan dansen heb, eigenlijk. Rond half twee heb ik Dirk en Ilse afgezet bij hen thuis, en ben dan ook naar huis gereden.
Ik had gerust nog wat langer willen blijven, maar dan ging het morgenvroeg extra pijn doen, vermoed ik. Want dan is er opnieuw feest, met veertien man in ons huis en restaurantbezoek en alles.
Fijn weekend gehad. Nog niet eens moe, ik heb de eerste nacht vier uur geslapen, en de tweede nacht zes, maar dat was ononderbroken, en blijkbaar ben ik dat slaapgebrek al zo hard gewoon 🙂
Ik heb door bossen gecrosst, naar verhalen geluisterd, gevochten tegen wildemannen, proberen overleggen met hun sjamaan, rituelen uitgevoerd, de helft van mijn mannen uit de dood teruggehaald, geholpen bij het schrijven van een verhaal in bloed, achter een reuzebidsprinkhaan aangezeten, en nog wel zo’n paar dingen.
Ik was genoodzaakt mijn bril te dragen door het vele stof, en was ook geschminkt om er tien jaar ouder uit te zien, maar bon, deze foto is wel te doen. Ook al kijk ik heel erg ernstig 🙂
Bedankt, Kris!
Yup, ik zit dus op Poort. En omdat ik uiteraard nog geen foto’s heb van dit weekend, eentje van vroeger. Toen ik nog 20 kilo dikker was, dat wel. Maar verder wel een mooie foto, vond ik. Als sjamaan.
Het gaat hier heel eventjes stil zijn: ik ga weer lekker een weekendje in de bossen hossen, met bont rond mijn schouders en een latex staf in mijn handen. Ik ga op ratmensen slaan, en op ondoden en orken en zo, en ik ga gebeden richten tot de spirits, vechten voor de andere geloven, een groot bakkes opzetten (jawel, groter dan anders), met een bang hartje zware queestes starten, spreuken uitspreken, wonden toenaaien, en grote godvers slaan.
En ik ga me vooral keihard amuseren. Er totaal uit, compleet in een andere wereld.
U mag me nu gek verklaren, voor ultieme nerd uitmaken, u doet maar. Wij, larpers, weten wel beter 🙂
Mijn eerste barbecue van dit jaar is achter de rug, en het was een succes 🙂
We zaten met vijftien man in het kleine tuintje van een goeie vriend en zijn nieuwe vriendin, er waren massa’s heerlijke groentenschotels, en ieder had zijn eigen vlees/vis mee. Ik heb alweer teveel gegeten, ook van de desserts achteraf (ik had kokostaart gebakken en meegenomen), maar ik heb vooral tranen gelachen.
Lang geleden dat ik me zo goed geamuseerd heb, met een hoop mensen waarvan ik de helft niet kende.
Good times, yesh, good times.
Vandaag heb ik met Furiant, mijn koor, een stevig passieconcert gezongen. Jammer dat mijn ouders al op reis vertrokken zijn, want mijn vader had het prachtig gevonden. De locatie, de Buurtloods van de Muide, is overigens een prachtige zaal, alleen vreselijk warm.
Deze middag heb ik de kinderen in de respectieve opvangen gedaan (Merel kan wennen, en de jongens doen niets liever dan op school buiten in de zandbak spelen) en heb ik hetzelfde programma gezongen in het hoogkoor van de Sint-Baafskathedraal. De opkomst was mager, maar dat wijt ik aan het mooie weer.
Daarna zijn we met een aantal iets gaan eten in de Komkommertijd, een veganistisch maar zeer lekker restaurant, en ben ik met Sarah ’t stad ingetrokken. Ik had nog 200 euro aan cadeaubons die dringend op moesten, en heb kleertjes voor Merel gekocht en speelgoed voor de jongens. Na nog een paar winkels had ik er alweer genoeg van, en zijn we op de Vrijdagsmarkt iets gaan drinken. Ik was met de auto tot aan de Reep gekomen, en had mijn fiets in de koffer gestoken. Een zalige manier van verplaatsen, fietsen in ’t stad!
Daarna moest zij weg, en ben ik nog tot aan Cora Kemperman gefietst, in mijn queeste naar een kleedje voor Wolfs communie. Helaas, ik heb er niet direct iets gevonden, alleen een petrolblauw topje. Mja. Ik vind nog wel iets.
En toen viel mijn euro dat in de vakantie de schoolopvang maar tot vijf uur open is, en heb ik me nog ferm mogen reppen.
Dat is wat we gedaan hebben vandaag. Toch min of meer :-p
Na een luie rustige start heb ik de kinderen ingeladen, en zijn we richting Sleidinge getrokken bij mijn grootmoeder. Ze zag er goed uit, en is compleet stapelzot van ons Mereltje.
Lang zijn we niet gebleven, want de kinderen weten niet zo goed wat ze moeten zeggen aangezien ze nogal doof is.
Daarna zijn we even langs de Zeeman afgedraaid om witte tshirts voor Kobe voor zijn schoolfeest, en hebben we meteen ook twee nieuwe waterpistolen gekocht, en een flodderkleedje voor mezelf, en een leuk fleurig kleedje voor Merel.
Meteen ook boodschappen gedaan, een lasagne in de oven geschoven op verzoek van de jongens, en buiten gegeten, zoals al de hele week eigenlijk.
En verder? Niks, noppes, nada. Om een echt zwembadje op te vullen had ik geen zin, maar ik heb wel een paar kuipen water buitengezet. Verwarmd, want die twee zijn koukleumen. Ze zijn trouwens samen in Merels badje gekropen, als twee sardinen in een blikje. Na vijf minuten waren ze er overigens alweer uit wegens ‘een koude wind’. Bij 28°, jawel.
Maar wat een zalig weer zeg! De hele tijd buiten gezeten, buiten gespeeld, buiten gegeten. In april. Zalig!
Kim, een van mijn beste vriendinnen uit de humaniora, is veertig geworden eerder deze week. Ze gaf een drink vanavond, met the usual suspects. Tsja, als je elkaar al 28 jaar kent, dan begin je ook elkaars vrienden wat te kennen :-p
Ik had me voorgenomen eens nÃet een grote klep op te zetten, maar heb me laten vangen door Sven, die me uit mijn kot heeft gelokt. En dus heb ik weer eens een tijdlang het hoge woord gevoerd, terwijl dat niet mijn bedoeling was. De aard van het beestje, zeker?
In elk geval, bedankt voor een fijne avond, Kimmetje!