Auteur: Gudrun

Eerlijk? Ik dacht dat de Certimedcontrole een formaliteit ging zijn. Mijn papieren waren eindelijk in orde, mijn dossier was zwaar genoeg om ook mijn handicapstatuut en parkeerkaart te krijgen zonder controle, ik dacht dat dit dus ook wel ging lukken.

Niet dus. Ik was wat vroeger vertrokken om nog enkele caches in Hansbeke op te pikken voordat ik bij de controlearts langs ging.

Toen ik binnenkwam, moest hij mijn dossier nog zoeken: hij dacht dat het maar één pagina was, in plaats van zestien. Juist. Hij begon te lezen, en de laatste raadpleging bij de specialist was omdat mijn heup pijn deed (beginnende artrose, zo blijkt).

– “Uw heup doet nog pijn?”
– “Euh ja, maar eigenlijk is het…”
– “Uw heup dus. Ah, en blijkbaar ook uw rug.”
– …
– “Bent u geopereerd?”
– “De dokter durft niet want…”
– “DAT HEB IK NIET GEVRAAGD! BENT U GEOPEREERD OF NIET?”
– “Nee”.

Ik had er dus al geen goed oog in. Hij was niet voorbereid en las ook maar half.

– “Bon, u vraagt dus een langdurig verlof voor verminderde prestaties wegens medische redenen aan? Dat kan niet.”
– “Euh?”
– “Geweigerd. Heeft u ooit al een verlof verminderde prestaties wegens ziekte gehad?”
– “Ja, in 2017, toen mijn rug net gebeurd was.”
– “U heeft thuis gezeten dan? Was het zo ernstig?”

Blijkbaar had hij dus niet gelezen tot aan de spondylolyse – anteriolisthese.
– …
– “Dus geen 24 maanden, neem ik aan? Maar goed, u kan geen LVVPMR aanvragen zolang u niet eerst de 24 maanden VVP hebt opgebruikt waar u recht op heeft. Pas dan kan u een aanvraag doen voor een LVVPMR.
– “Mijn specialist is van oordeel dat er geen verbetering mogelijk is, net zoals de arbeidsgeneesheer, en die stelden beiden zelfs 50% tewerkstelling voor, in plaats van de 75% die ik vraag.”
– “DAT PERCENTAGE DOET ER HIER NIET TOE! ALS IK ZEG DAT U GEEN LVVPMR KUNT AANVRAGEN, DAN IS DAT ZO!”
– “Maar er is helemaal geen kans op verbetering!”
– “Dat zegt u, maar dat weet u niet.”
– “En waarom heeft Certimed dan mijn dossier goedgekeurd?”
– “WIE HEEFT ER HIER IETS GOEDGEKEURD? DE ENIGE DIE IETS GOEDKEURT BEN IK!”

Vreemd, dat zo’n huisarts het dus beter weet dan een rugspecialist die ooit uitte: “U heeft, wat wij noemen, een wreed slechte rug”.

Ik ben beginnen huilen. Van pure onmacht en frustratie. Want nee, tegen zo iemand is niet in te gaan, en er is ook geen beroep mogelijk. Hij luisterde niet eens, het ging niet eens over mijn rug. Ik heb nergens gelezen dat ik eerst mijn VVP moet opgebruiken vooraleer ik voor een LVVP kan gaan, dat heeft ook niemand gezegd, zelfs Certimed zelf niet. Hij zei zelf dat het voor iedereen simpeler zou zijn dat hij gewoon een vakje aanvinkte, maar dat hij dat niet ging doen. Want als hij zich er overal zo gemakkelijk zou vanaf maken, dan zou dit stelsel afgeschaft worden en dan was iedereen er aan voor de moeite. Daar had hij wel een punt, maar hij beweerde dus dat mijn rug wel beter kon worden.

Ik moet dus nu naar de huisarts om een ander papier in te vullen en dat om de twee maanden opnieuw, tot mijn 24 maanden VVP opgebruikt zijn. Dan moet ik zo’n LVVP aanvragen, waarvoor ik eerst weer een maand in ziekteverlof moet zijn, en dus mijn leerlingen in de studie zetten voor niks. Want ja, ik heb geen 24 maanden meer staan, waardoor ik ergens halverwege het schooljaar uitkom, en vervangers zijn niet of nauwelijks te vinden.

En ja, wie weet had ik een betere periode waardoor ik weer fulltime kon werken, of leerde ik ermee leven? Wie weet? Na zeven jaar of zo? Mijn specialist wil net dat ik minder ga werken om op die manier de rug minder te belasten en daardoor ook de pijn en de artrose in mijn linkerheup een halt toe te roepen. Fulltime is geen optie meer, vindt hij. Maar ik voel mijn rug zelf het beste, en hij laat het oordeel aan mij.

Ter verdediging van de controlearts: toen ik zei dat ik het allemaal zo moe was, zo kotsebeu, dat ik dinsdag gewoon voor de klas wilde staan en dat dit nu wellicht weer zo lang ging duren om een goedkeuring te krijgen, gaf hij me zijn e-mailadres en gsm-nummer, en zei dat ik hem maar moest contacteren als iemand ergens ging dwarsliggen, dat hij het dan wel ging oplossen. En dat de aanvraag voor die VVP ook via hem ging gaan en dat hij die onmiddellijk ging goedkeuren, zodat dinsdag wel moest lukken.

Zucht.

Ik ben het zo beu, zo ongelofelijk beu. En dan is het bij mij nog maar mijn rug, waarbij de pijn verdwijnt als ik lang genoeg plat lig. Hoe moet het dan zijn voor mensen die voortdurend pijn hebben, die voortdurend misselijk zijn, of uitgeput? Die dan ook door deze administratieve rompslomp moeten, van het kastje naar de muur…

Soit, morgen naar de huisarts om de aanvraag voor VVP in te vullen en op te sturen, en dan op hoop van zege…