Vieren

Omdat we gisteren vijftien jaar getrouwd waren, wilden we toch wel iets samen doen. We hebben inderhaast een babysit (of twee) opgetrommeld, en zijn eerst twee uur richting privésauna L’Eau Douce in Drongen getrokken, en daarna iets gaan eten, in The House of Elliot.

Een bespreking van beide volgt hier nog wel, zodra die eerst op Gentblogt zijn verschenen. Tsja, als je in de redactie zit, zie je nu eenmaal overal blogposts en recensies in :-p

In elk geval waren we alletwee tegen acht uur heerlijk relaxed, zijn we naar huis gekomen om ons te omkleden, en in mijn geval: mijn haar deftig te drogen en make up aan te doen en zo, want dat komt niet goed in zo’n saunacomplex. En met mijn nieuwe hoge schoenen aan bleek ik even groot te zijn als Bart, wat ik eigenlijk wel eens wijs vond.

In ieder geval hadden we een zalige avond, zo met ons tweetjes. En Bart was zodanig ontspannen, dat hij die ene gin-tonic al serieus voelde zitten in zijn hoofd.

Deze morgen deed het een beetje pijn, zei hij, om zo vroeg op te staan en te gaan werken. Al een chance dat we niet elke week vijftien jaar getrouwd zijn :-p

15 jaar

Vorig jaar heb ik onze ‘officiële’ trouwfoto gepost, en man, wat zagen we er toen jong uit! Het jonge is er intussen af, maar ik denk dat we vaak nog evenveel stralen in elkaars bijzijn.

Want vijftien jaar geleden zei ik volmondig ja tegen mijn ventje, en vandaag zou ik dat onmiddellijk opnieuw doen. Ik heb er grondig over nagedacht, en ik moet toegeven dat ik geen enkel moment heb kunnen vinden waarop ik er spijt van had.

En daarom nog een andere foto van vijftien jaar geleden. Op dezelfde locatie bij vrienden als waar Wolfs communiefoto’s zijn genomen.

trouwfoto2

Kip met (wok)groenten in piada sfogliata

Vooraleer u vraagt ‘Wat is in hemelsnaam piada sfogliata?’ (ik hoorde het u denken tot hier): het is Italiaans plat brood, dat je best nog eens bakt in de pan of onder de grill van de oven legt, en trekt nogal sterk op dürüm, alleen ietsje dikker. Het was net Italiaanse week in de Aldi, en ik had er een pakje van mee, maar ik vermoed dat je het wel op andere plaatsen kan krijgen ook, of zelf maken.

Soit, ik heb dus zelf een ‘recept’ gemaakt, Weight Watchers style, kwestie van mijn dieet geen oneer aan te doen. Je kan alle ingrediënten gerust wijzigen qua hoeveelheid, en een piada per persoon nemen, maar ik had met een half meer dan genoeg.

Nodig voor vier personen:

– kipfilet in blokjes
– 1 eetlepel olijfolie
– 1 ui
– zakje wokgroenten, of andere groenten naar keuze. Ik had een zakje (wegens de wokgroenten op) broccoli-bloemkool-wortel genomen, met een bokaaltje sojascheuten erbij.
– 1 eetlepel sojasaus
– 1 eetlepel oestersaus
– 2 piade sfogliate
– peper en zout, en andere kruiden naar smaak

Werkwijze:

– fruit de gesnipperde ui in een wokpan of diepe pan, in een eetlepel olijfolie
– voeg er de kippenblokjes bij, en bak goudbruin
– kook intussen de broccoli, bloemkool en wortel beetgaar. Wokgroenten hoef je niet te koken
– laat de groenten uitlekken, en voeg ze met de sojascheuten bij de kip. Wokgroenten kieper je nu ook gewoon bij de kip. Laat alles al roerend even meebakken
– voeg sojasaus en oestersaus toe, en laat grondig opwarmen. Kruid naar smaak
– leg de piade onder de hete grill, tot het brood warm en knapperig is

Leg het brood op een bord, beleg de helft met een goeie laag van het groentemengsel, en vouw dicht. Snij in twee, en hap er voorzichtig in boven een bord, want de groente durft eruit vallen, stijl dürüm.

Smakelijk!

(en wil je het gerecht met de WW Propoints erbij, kijk dan op dieet-volgen.be)

Prince (de foto’s)

Niet dat hier foto’s van Prince komen te staan, nee, want dat was blijkbaar strikt verboden. De security was er streng op, en eigenlijk zie je toch niet veel op zo’n fotootje.

Maar Joel heeft wel foto’s genomen met zijn iPhone, van het publiek, waaronder dus wij twee.

Prince1_klein

Prince 2_klein

Prince 4_klein

Prince5_klein

Prince6_klein

Mereltje

Ik weet het, ik weet het, ik ben totaal stapelzot van mijn kleine meisje, en daarom nog een paar fotootjes:

Merelbuiten

buiten, boterhammetjes eten (maandag 4 juli)

buiteneten

merelrood

Antwerpen

Vandaag moest ik in Antwerpen zijn om daar op het HippeHeksenkamp van Ideekids heks te gaan spelen. Hippe heks, welteverstaan, niet het zwartgeklede gepunthoede slechte karakter, dat zou teveel typecasting zijn.

Ik had mijn ma meegepakt, en die heeft tijdens het anderhalve uur dat ik moest heksen, wat rondgelopen, een koffie gedronken op een terrasje en zitten lezen. Om twaalf uur hadden we opnieuw afgesproken, en zijn we op de Leopoldplaats iets gaan eten. Daarna hebben we rondgelopen als echte toeristen: even de Plantentuin binnengewaaid, rondgelopen doorheen de kleine straatjes, naar de Groenplaats en de Grote Markt, de kathedraal binnen, naar ’t Steen, even tot aan de Schelde… (quote van mijn ma: ‘Goh ja, langs ’t water lopen, dat moet voor mij niet hoor, da’s toch niet anders dan bij ons langs de vaart’). Eigenlijk is Antwerpen centrum nog best gezellig: overal zijn er kleine hoekjes en pleintjes met terrasjes en wat groen. De Meir hebben we welbewust gemeden, maar de Nationalestraat en de Kammenstraat zijn we wel gepasseerd. En die straat met al die boetieks, zoals Gucci en Jimmy Choo en zo :-p

Voor mezelf heb ik niks mee, maar mijn dochter heeft -alweer- nieuwe kleren voor volgend jaar, in een klein outletwinkeltje aan zware kortingen.

klerenantwerpen

Tegen half zes was ik thuis, en wilde ik Kobe ophalen bij Delphine, maar Kobe stuurde me resoluut terug naar huis: hij was nog niet uitgespeeld met Victor :-p

Al bij al een fijne dag, jawel 🙂

Prince

Jawel, dankzij de KBC zijn ook Bart en ik vandaag naar Prince geweest. Golden Circle, en vooraf een pizzabuffet in La Rustica, dik in orde!

We stonden tijdens het concert op de vijfde rij vooraan, naast een goed geschifte bende, waaronder @contactpunt, die bij deze bedankt is voor de drankjes! Bart is een mega Princefan, ik ietsje minder, omdat ik niet van funk an sich hou. Toch wilde ik dit concert wel zien, omdat ik er gewoon zeker van was dat het een geweldig stomend concert ging worden, waarbij iedereen aan het dansen ging slaan. Ik kreeg gelijk.

Het eerste deel was nochtans vrij ‘sloom’: hij liet uitgebreid zijn twee fantastische backgroundzangeressen aan bod, en liet ook zijn knappe jonge ‘gitariste’ zingen, die het uiteindelijk ook niet slecht deed. Soms vraag ik me toch af waar hij altijd die fantastische vrouwen blijft vinden. Al vond Bart die gitariste nogal verwarrend: “het kapsel van Sideshow Bob en de kont van Beyoncé”. Ook de nummers waren iets minder gekend of minder uptempo. Maar toen, na een zoveelste intermezzo van zijn overigens uitmuntende New Power Generation, begon zijne Purperen Anderhalve Meter Funk onder stoom te geraken. Er kwam een medley van hits, er was vuurwerk, en tijdens Purple Rain (één van de bisnummers) werden er zowaar duizenden paarse papiertjes de lucht ingeschoten, zodat het inderdaad leek purper te regenen.

purplerain

Prince zelf leek er wel plezier in te hebben, hij stond alvast vergenoegd te kijken. En chapeau voor zijn achtergrondzangeressen: een ongelofelijke stem, charisma met hopen, en vooral ook energie: ze liepen non-stop rond, zweepten het publiek op, liepen de ‘catwalk’ op en af, en brachten er voortdurend de sfeer in.

Yup. Een goed concert. Misschien wat lang, met wat overbodige passages, maar al bij al toch zeer goed. Ik was in elk geval blij dat ik erbij was.