Die kapotte rug heeft voornamelijk nadelen, maar vandaag heb ik een voordeeltje ontdekt, en ne mens pakt mee wat hij kan krijgen, toch?
Merel kwam vragen hoe het epileermachien werkte, want misschien was dat wel handig voor Berlijn en Japan. Ik waarschuwde haar dat dat geen deugd deed, integendeel, en dat ik er daarom mee gestopt was en mijn benen gewoon schoor.
Ze probeerde even en kwam tot diezelfde conclusie. En toen dacht ik: wie weet lukt het wel voor mij?
En jawel, dat doet nog steeds pijn, maar verwaarloosbaar. Echt. Het mag al eens meevallen ook, zeker? Ik heb dus meteen mijn benen onder handen gepakt, en dat was dat.
Onnozel, ik weet het, maar elke glimmer telt.