Geplaatst op

Roze

Merel had het er al langer over dat ze haar haar eens roze wou kleuren. Niet helemaal, gewoon enkele strengen. We hadden kleurshampoo meegenomen uit het Kruidvat, maar die deed eigenlijk niks. We zijn dan maar semipermanente kleuring gaan bijkopen, en jawel, dit deed wat het moet doen: een mooi zachtroze kleurtje, helemaal zoals ze het wilde en precies het kleur van haar topje.

Ik heb het vandaag nog even herhaald, zodat ze naar London kon met roze haar. Tsja…

Wie had dat ooit gedacht, dat ik nog ooit het haar van mijn dochter zou kleuren?

Geplaatst op

Epileren

Die kapotte rug heeft voornamelijk nadelen, maar vandaag heb ik een voordeeltje ontdekt, en ne mens pakt mee wat hij kan krijgen, toch?
Merel kwam vragen hoe het epileermachien werkte, want misschien was dat wel handig voor Berlijn en Japan. Ik waarschuwde haar dat dat geen deugd deed, integendeel, en dat ik er daarom mee gestopt was en mijn benen gewoon schoor.
Ze probeerde even en kwam tot diezelfde conclusie. En toen dacht ik: wie weet lukt het wel voor mij?
En jawel, dat doet nog steeds pijn, maar verwaarloosbaar. Echt. Het mag al eens meevallen ook, zeker? Ik heb dus meteen mijn benen onder handen gepakt, en dat was dat.
Onnozel, ik weet het, maar elke glimmer telt.