Vest nummer zeven

Vorige week had ik Fien dus blij gemaakt met haar witte vest, en ik was prompt aan de bruine wol begonnen, want eigenlijk zijn dat wijze vesten om te haken. En haken kan ik ook doen terwijl ik lees of naar tv kijk. Nu, deze week was eigenlijk geen drukke week qua avondactiviteiten, en ik was woensdag ook nog eens ziek, waardoor ik het grootste deel van de dag gewoon in de zetel heb liggen lezen en dus ook haken.

Resultaat: een week later, vandaag dus, kon ik Fien haar bruine vest al overhandigen. Ze was helemaal verrast, en al zeker door het feit dat ik er nog een mooie speld had kunnen aan toevoegen, eentje die van Nelly is geweest, maar bruin is zo niet mijn kleur, en bij deze vest paste ze perfect. En voilà, vest nummer zeven dus.

Vest nummer vijf

Jawel, vest nummer vijf is intussen ook een feit!

Toen Hannah, een fijne collega, de vest gezien had die ik voor mezelf had gemaakt, en ze daarna ook bij Peggy had gezien, wilde ze er heel graag ook eentje. En wie ben ik om daar nee tegen te zeggen, zeker als ik projectjes zoek?

Ze kreeg ze al eerder, maar vandaag had ze die vest “gestyled” en mocht ik er ook foto’s van nemen, netjes geposeerd en al.

Ook bij haar dus iets kortere mouwen in plaats van de volledige lengte, en netjes getailleerd. Ze valt bijzonder mooi, vind ik, en dat blauw gaat haar helemaal af.

Vest nummer drie

Ik had voor mezelf al de lange vest in het paars gehaakt en voor Gwen de korte versie in blauw.

Peggy vond die zo leuk dat ze die ook wel wilde, maar dan niet zo lang als de mijne, maar ook niet zo kort als die van Gwen, en met iets minder wijde driekwartsmouwen. Euh, ja zeker? Ik begon vrolijk te haken en twee weken later kon Peggy ze trots showen. Ik had wel haar boezem wat verkeerd ingeschat, zodat de boord een stuk breder moest, maar dat vond ze juist goed want zo heeft ze ook meer kraag in haar nek waardoor ze geen sjaaltje hoeft te dragen. Ze is toch niet van plan om ze vaak dicht te doen, ze wilde ook geen knoopjes. Bon, alweer een blij iemand dus, en dat voor zo’n twaalf euro aan garen.

Ze had ze de volgende dag toch al aan, zodat ze ze precies wel leuk vond. Alvast een goed teken.

Vest nummer twee

Toen ik twee weken geleden ging eten met Gwen, droeg ik mijn nieuwe, zelf gehaakte vest. Ze vond die zo leuk, dat ik meteen voorstelde om er ook eentje voor haar te maken. ADHDer zijnde, ben ik graag met mijn handen bezig terwijl ik lees of tv kijken, en liever dan haken of breien dan op mijn GSM zitten prutsen, want dan ben ik nog half afgeleid ook.

Dat was op woensdag, dus op donderdag passeerde ik meteen even langs de Zeeman – ik moest die spullen voor Delphine halen – en pakte enkele bollen blauwe wol mee, zoals ze gevraagd had. Nu, zij heeft een beduidend kleinere maat dan ik en wilde ook een korter vestje zoals in de oorspronkelijke beschrijving.

Gisteren, twee weken later dus, ben ik het afgewerkte product gaan binnensteken bij haar, en ik mocht meteen ook foto’s nemen om het te laten zien. Yup, ik ben echt wel trots, en het ging ook echt wel snel. Kostprijs? Geen tien euro in garen, serieus.

Ik ben echt wel blij, ik vind het ferm goed gelukt zo. En zij was ook echt blij, dus opnieuw win-win.

Haakproject: een nieuwe vest

Ik vond in de Zeeman deze zomer grote bollen wol in het perfecte auberginekleur, het kleur waarin mijn haar altijd is als het net geverfd is.

Ik keek even rond en vond een heel fijn patroon om te haken. Liever haken dan breien, inderdaad, want zo kan je minder steken laten vallen én ik kan dat rustig doen terwijl ik plat in de zetel lig, terwijl je voor breien toch wat rechter moet zitten.

Het leuke eraan is dat je zelf alles kan bijstellen: langere of kortere mouwen, wijder of minder wijd, langere of kortere vest op zich… Ik opteerde voor de zeer wijde versie, die vlot tot over mijn kont kwam, want dat is nu eenmaal mijn stijl.

Ik had zelfs het geluk de perfecte knopen te vinden, want ja, ik wil ze ook dicht kunnen doen. Kostprijs van de wol? Rond de tien euro, denk ik, quasi niks dus.

En ik heb ze volledig kunnen haken terwijl ik aan het lezen was of aan het tv kijken. Win-win, zou ik zo zeggen.

Gehaakte vest, enfin, nog te haken

DISCLAIMER: ik heb hier géén patroon van!

cb455d473aea5224673cca157a0b9262Een hele tijd geleden zag ik op Pinterest een pracht van een gehaakte vest passeren. Bijna volledig in Granny Squares gehaakt, poepsimpel dus. Zo simpel zelfs, dat er geen patroon nodig was, foto’s volstonden. In alle mogelijke kleuren, dus ideaal om restjes op te gebruiken, en met hoofdtoon rood. Ik was meteen verkocht.

En dus kocht ik wat bollen rode wol uit de Zeeman extra, en begon eraan. Met veel goesting. De website waarop de foto’s stonden, stond altijd open in een tab, en af en toe ging ik eens kijken of ik wel correct bezig was.

En toen, plots, waren de foto’s weg. De Finse dame in kwestie zei (als Google Translation het juist had, tenminste) dat ze teveel de vest zag opduiken her en der zonder verwijzing naar haar blog, en vond dat dat niet kon. En dus had ze het boeltje offline gehaald, met enkel nog één foto. Ik vroeg in de commentaren of ik niet alsjeblief de foto’s kon krijgen, dat ik met een half afgewerkte vest zat, en dat ik desnoods wilde betalen voor de foto’s. Geen antwoord, alleen bleken er nog mensen in mijn situatie. Aangezien ik een paar foto’s had teruggevonden via Google, wilde ik die gerust doorgeven, ook via de commentaren, en toen verdween meteen de hele post. Hmpf.

Enfin, vandaag heb ik nog eens opnieuw zitten zoeken, en jawel, plots heb ik alle foto’s teruggevonden op een Russische site! Yes! Het merendeel had ik, alleen niet de mouwen, maar ook die kan ik nu wel reconstrueren. En hopelijk heb ik dus binnen niet al te lange tijd een hele fijne, bijzonder kleurrijke, en vooral zelfgemaakte vest. En lukt het om een maatje groter te haken, want die dame is nogal fijntjes, heb ik de indruk ^^

Desigual

Meestal laat ik de verkopen van Vente Exclusive stoïcijns aan mij voorbijgaan. Aan de meeste producten heb ik totaal geen boodschap, ook al worden ze aan minstens 50% van de winkelprijs verkocht.

Alleen Marlies Dekkers vind ik machtig interessant, maar die gaan dan ook altijd bijzonder snel weg.

Vandaag heb ik me helaas toch weer laten gaan: de verkoop van Desigual. Ik vind dat al jaren prachtig, maar ik kon daar sowieso nooit in, want dat is Spaans met superkleine maten, nog erger dan de Italiaanse kleren. Nu ik toch wel wat vermagerd ben, hoop ik dat het wel lukt. Wat me ook altijd tegenhield, was de prijs. Niet echt superduur, maar toch ook niet bepaald goedkoop te noemen.

Ongelofelijk veel keuze had ik niet, wegens de meest aangeboden maat zijnde small en extra-small, maar bij de jassen had ik gelukkig nog wel een 46 ter beschikking. Het was niet de jas die ik het allerliefste zag, maar wel eentje die ik in de winkel ook al bekeken had, en die ik echt wel mooi vond. En dat de prijs van 219 gezakt was naar 109 was de doorslaggevende factor.

desigual

desigual2

En weet je wat het mooie eraan is? Ik kan betalen met PayPal, en daar had ik nu toch wel nog 150 euro staan zeker, van de EbayMummy wedstrijd! Dus in feite heb ik deze jas te danken aan alle mensen die voor mij gestemd hebben destijds. Bedankt allemaal!