Nog een scoutshemdje, een muis deze keer

Het was lang geleden, ik geloof van maart vorig jaar. Ik doe dat nochtans echt graag, zo’n scoutshemd beschilderen. Ik ben langs geen kanten creatief, maar kan wel goed dingen natekenen, en eigenlijk is dit gewoon dat.

Deze keer werd het een muis op enkele graanhalmen, met vooral een speciaal lettertype. Ik geef het eerlijk toe: de letters hebben me meer tijd gekost dan de muis. De letters zijn dan ook geschilderd, terwijl de muis getekend is met een stift. Tsja, iets met fijnheid en zo. Maar ik vind het wel geslaagd, ja.

Komanigroen warmhartig lieveheersbeestje

Het was al eventjes geleden, maar ik schilderde nog eens een scoutshemdje. Kwestie van bezig te blijven en al.

Best wel goed gelukt, al had het beestje wat ronder mogen zijn, achteraf bekeken. Soit, het is wel oké, denk ik.

Er liggen nog twee hemden klaar om van tekening te worden voorzien, maar ik wilde er niet meer aan beginnen voordat we op reis vertrokken, en het is absoluut niet dringend. En volgens Kobe zijn er nog wel wat van de leiding die dat graag zouden hebben. Ik zou het gewoon fijn vinden mocht de voltallige leiding netjes zijn naam en tekening op het hemd staan hebben, dan horen ze lekker samen op van die algemene activiteiten.

En ik doe ondertussen geen ander kwaad.

Nog een scoutshemdje

Afgelopen zomer, toen ik Kobe ophaalde van zijn kamp, had ik staan praten met Tijl, een oudgediende van de scouts die nog wel meedraaide, maar dan eerder overkoepelend. Hij was vol bewondering over de scoutshemden die ik al getekend had, en wees naar het zijne: daar had hij ooit met stift een Sint-Bernard op getekend, maar die was ondertussen behoorlijk vervaagd. Het hele hemd valt trouwens bijna uit elkaar, maar dat is geen punt: dat hoort zo, bij iemand die er bijna mee stopt.

Nu had hij eindelijk zijn hemd meegegeven met Kobe om het te retoucheren: dat was echt wel nodig. Ik deed het dan ook met verf en niet met stift, zodat het wat langer zou meegaan – hopelijk.

Alleen ben ik erin geslaagd mijn penseel op een bepaald moment te laten haperen in mijn sjaal, waardoor het uit mijn handen viel, en dus een vlek maakte. En het is niet alsof je dat dan kan wegwerken… Gelukkig vond Tijl het niet erg: dat hemd was toch al langs alle kanten geabimeerd, en hij was blij met het diepe zwart van zijn hondje.

Dik in orde.

Scoutshemdentekeningenbezigheden

(Ge wilt het mogen gebruiken bij Scrabble, toch?)

In het kader van: “Ne mens moet zich toch met iets bezighouden en ik doe binst geen ander kwaad” heb ik me de afgelopen weken toegespitst op het illustreren van scoutshemden. Jawel. Uiteraard met textielverf, maar ook met een textielstift tegenwoordig.

Elke scout die lang genoeg meedraait, krijgt eerst een totemdier, dan een adjectief, en uiteindelijk bij de JIN – het laatste jaar voor ze leiding worden – een kleur dat verwijst naar hun reis dat jaar.

Kobes hemd had ik al eerder versierd en er op zijn nieuwe hemd voor de Jamboree ook al zijn totem en adjectief opgezet. Nu heb ik er ook zijn kleur aan toegevoegd, iets van geen vijf minuten werk. Best goed gelukt, in een robuuste stijl.

Voor Rhune had ik er al eerder zijn Berner Sennen opgezet, maar nu dus ook zijn volledige scoutsnaam:

Ik vind dat amusant, dus ik wil dat eigenlijk gerust voor gans zijn leiding doen – leden liever niet, want die wisselen vaak nog van hemd – en dus kreeg ik nog aanvragen. De voorwaarde is dat ze me een duidelijke zwart-wittekening bezorgen van hun dier.

En uiteraard ook hun volledige totem, en daar liep het eventjes mis… Ik had voor een van Kobes jaar vol enthousiasme een kolibrie getekend, en ik vond die ook echt goed gelukt. En toen wilde ik in al mijn haast daar ook nog snel haar naam aan toevoegen.

Alleen… is het niet Vrolijke, maar Zonnige. Juist ja. Hemd verpest dus. Ik kon mezelf wel slaan en ging vloekend douchen. En daar zag ik het licht, gelukkig maar. Want zonnige, dan kan je iets met een zon, toch?

Gelukkig vond ze het zo zelfs nog beter dan zonder! Nog die chance!

Maar toen bleek wel de toon gezet: eerst volgde nog een simpele tekening zonder de naam:

Toen kwam Andres met de vraag of ik inderdaad nog iets extra kon doen: hij wilde eerst echt zijn dier niet op zijn hemd – “Zo nen berglemming ziet er toch gewoon uit als nen mottige cavia???” – maar vond uiteindelijk toch een tekening naar zijn goesting, en wilde ook graag zo’n zon. Maar dan een specialleke. Kobe ging om extra geel en oranje naar de winkel, en ik ging aan de slag.

Hij is gelukkig mega content! Ja, ze gaan opvallen dit weekend op de HerfstOntmoeting van de Scouts in de Hoge Rielen, een vormingsweekend voor leiding van gans Vlaanderen.

En ja, laat die hemden maar komen! Alleen wil ik er vanaf nu wel een bloemetje voor. Néh.

Totemtekening

Ik had eerst Kobes gewone scoutshemd beschilderd met zijn totem, en daarna zijn jamboreehemd, en dat was behoorlijk goed gelukt.

Ik had me er eigenlijk behoorlijk mee geamuseerd en aangeboden aan de rest van Kobes scoutstak. Rhune was de eerste – en voorlopig enige – die inging op het aanbod, en zijn totem is een Berner Senner. De tekening die ik kreeg was de volgende:

En dit is wat ik er op een paar uur van maakte:

Ook behoorlijk goed gelukt, vind ik. En stiekem hoop ik nu dat er nog JIN zijn die hun totem op hun hemd willen.

Vanitas, ik weet het…