Reservequiz

Elke maand, telkens de tweede woensdag van de maand, is er dus de SQ quiz, al dertig jaar. Elk jaar organiseren we ook zelf met het Oud-VEK een van die quizzen. Dat was dit jaar op 12 november. Maar toen werd ook aangekondigd dat er in december geen quiz ging zijn omdat de organisatoren van die maand dan eigenlijk niet konden en er geen vervanging was gevonden.

Euhm.

Ik heb dus nog quizzen staan van in 2009, ik heb die allemaal gewoon opgeslagen en bijgehouden, het is niet alsof dat veel data verbruikt. Ik bood dus aan om eens te kijken in mijn archief en zelf dus zo’n quiz samen te stellen uit oude vragen. Het ging dan wel zonder powerpoint zijn, want daar had ik echt geen tijd voor.
En toen kwam Chriz, de voorzitter meteen als redder in nood: ik mocht hem alles doorsturen, hij ging wel de bijhorende afbeeldingen voorzien en de vragen eens nalezen.

En dat gebeurde dus ook: ik keek de vragen snel even na, haalde de meest voorbijgestreefde eruit, zorgde dat er overal nog netjes een linkje in zat, en stuurde door. En Chriz, die voorzag de beelden, de filmpjes met muziek, de geüpdatete fotoronde en de nodige papieren.

En deze avond ging ik dus aan het presenteren, terwijl hij de computer bediende en de verbetering op zich nam.

Het resultaat? Een fijne quizavond voor iedereen, en een tevreden applausje voor de reservequiz en mijn archief. Dik in orde!

Quiz

Jawel, de quizzen van het SQ zijn er weer, en deze avond was het aan het Oud-VEK om er eentje te organiseren.

Ik weet dat het organiserende team van onze Kammekequiz daar doorgaans weken op voorhand mee bezig is, maar eerlijk? Ik begin er meestal amper een week of twee op voorhand aan, en deze keer was dat niet anders. Op het eind van de vakantie heb ik de vraag gesteld aan de anderen om eventueel enkele rondes door te sturen, al dan niet met reeds uitgewerkte vragen, en dan stel ik wel samen.

Ja, ik heb daar serieus wat uren ingestoken: acht gewone vragenrondes van tien vragen met een link, een fotoronde en een muziekronde. Er is ook een hele presentatie want bij elke vraag laten we een foto zien.

Tom had gelukkig de fotoronde voor zijn rekening genomen en stuurde ook twee netjes gelinkte antwoordenreeksen door, Astrid had zelfs een volledige ronde met vragen en al doorgestuurd. Ik ben dan maar begonnen met alles in elkaar te vijzen, en Tom stuurde alsnog twee extra reeksen door.

Was ik er trots op? Best wel. Achteraf hoorde ik dat het een mooi quizje was, evenwichtig en niet te moeilijk maar ook niet te makkelijk.

In de muziekronde heb ik nog het meeste tijd gestoken: twintig fragmenten gezocht en gedownload via youtube of zo, en dan aan elkaar geplakt met telkens een pauze tussen van een second of drie, zodat dat naadloos kon afgespeeld worden.

Heb ik me ermee geamuseerd, met het opstellen en presenteren? Welzeker! Ik zou het anders uiteraard niet doen.

Maar, mocht u om een of andere reden een quiz moeten organiseren, dan kan ik er u alvast eentje bezorgen, kant en klaar. Gewoon even vragen!

Laatste quiz van het seizoen

Yup, het zit er weer op, het seizoen van het SQ, ofte de quiz waar ik al een jaar of twintig aan meedoe…

We waren niet met veel ploegen – nieuwe aanmeldingen zijn bijzonder welkom – maar het was wel weer gezellig, en die nieuwe locatie daar in Sint-Amandsberg is echt wel oké: er is meer dan ruimte genoeg, de prijzen van de drank zijn schappelijk, er is een ruime keuze, en er is zelfs een beamer.

Extra voordeel: Astrid woont vlakbij en is de ideale invaller, want ze weet verdomd veel en dan vooral op die gebieden waarin we niet altijd even sterk zijn. Alleen doet de muziekronde ons steevast de das om: we staan doorgaans aan de leiding of toch tweedes, en dan verliezen we telkens weer die koppositie. Tsja…

En vandaag was al helemaal een specialleke: de jonge uitbater van de zaal heeft speciaal voor ons zelf een quiz samengesteld, zeer gevarieerd en eigenlijk perfect van moeilijkheidsgraad, en meer dan behoorlijk amusant. Hij was doodzenuwachtig maar heeft dat prima gedaan, waarvoor dank!

Soit, op naar een volgend seizoen!

Oh, en speciaal voor mij was Nicolas met zijn oltimer gekomen, een volledig herwerkte oude Ford Mustang. Alleen het geluid hoor je nog zo’n halve kilometer in het rond, denk ik…

Eindelijk weer quiz!

Ik kondigde het eerder al aan: we gaan eindelijk weer quizzen met het SQ!

Gisteren traden we dan voor het eerst weer aan, in het Westveld in Sint-Amandsberg. Een prima geschikte zaal met beamer, alleen werkt de geluidsinstallatie niet helemaal mee, maar bon, daar konden we omheen werken.

De afgelopen dagen hadden we met ons team de quiz in elkaar gestoken: negen gewone rondes, één fotoronde. Veel vragen kreeg ik door van Tom, onze doorgewinterde quizzer, en dat bleek dan eigenlijk ook een beetje te hoog gegrepen. We hadden in totaal maar liefst 13 vragen waar geen enkele ploeg het antwoord op wist. Toegegeven, er zijn momenteel maar 7 ploegen, maar dan nog… Ik heb er wel immens veel tijd in gestoken: alle vragen netjes uitschrijven, elke ronde volgens een thema, en bij vrijwel elke vraag ook een afbeelding voor de powerpoint.

Ik heb me wel prima geamuseerd met de presentatie op de avond zelf: het mocht al eens wat sarcastisch zijn, we spelen dan ook al jaren samen. En ik had het gevoel dat het ook wel door het publiek gesmaakt werd, al was het wat te moeilijk. We zijn in ieder geval vertrokken…

Maar, mochten er nog mensen zijn die graag mee komen quizzen met een eigen team: graag! Elke tweede woensdag van de maand, in totaal tien keer, in Sint-Amandsberg, van half negen tot ergens rond elf uur. Voor meer info stuur je me maar een berichtje!

(Oh, en de rare versiering op de foto? Dat was blijkbaar blijven staan van een Syrisch trouwfeest, en mijn dierbare ploeggenoten konden het niet laten dat achter mij te zetten. Of wat had je gedacht?)

Nieuw quizseizoen, eindelijk!

Ik denk dat ik al bijna dertig jaar meedoe met het kwisconvent van de UGent, het SQ. We zijn destijds begonnen met allemaal groepen oud-leden van de studentenclubs en -verenigingen, en via Jeroen zat ik dus bij het Oud-VEK. Ik heb jaren met ons ma meegespeeld en tal van vrienden en vriendinnen zijn er ook de revue gepasseerd. Jeroen zelf speelde minder en minder mee, en de laatste jaren hadden we zo’n beetje een vast basisteam: ikzelf dus, met Tom (doorgewinterd kwisser, zit ook in gerangschikt team Ali Chemicali), Stijn, Eddy en Nicolas. Met die laatste vier spelen we ook af en toe eens met Richard The Turd. Ja, dat komt ervan als je drie mannelijke veertigers je teamnaam laat beslissen…

Door corona lag uiteraard ook gans de quiz op zijn gat, en toen bleek het bijzonder moeilijk om het quizconvent terug opgestart te krijgen. Onze vaste locatie, de Union Sandeman onder de Sint-Pietersabdij, was plotseling echt duur geworden en is intussen blijkbaar ook zelfs opgedoekt. De zoektocht naar een nieuwe locatie bleek bijzonder moeizaam: we hadden iets dat toegezegd had maar op het laatste nippertje alsnog zijn staart introk.

In seizoen 2022-2023 is er dus ook niet gespeeld geweest, en ik vreesde het ergste voor het quizconvent. Maar kijk, er is een nieuwe locatie in Sint-Amandsberg, in het Westveld, en er zijn nog acht ploegen van de oorspronkelijke 30+ over, maar bon, we kunnen weer spelen!

We zijn zelfs akkoord gegaan om als eerste te organiseren, dus ik weet nog wat gedaan de komende weken, maar bon: op tien oktober gaan we weer van start! En ik, ik zie het compleet zitten!

Zwarte gat?

Spreken van een zwart gat is sterk overdreven, maar ja, mijn woensdag vandaag voelde bijzonder onwennig aan.

Ik had les tussen tien en twaalf, reed toen fluks naar huis, kookte snel, en… toen was het gedaan. Leeg, Vrij. Dat is dus voor het eerst in acht jaar, sinds Wolf begon met muziekles, dat de woensdagnamiddag gewoon vrij is. Kobe heeft geen notenleer meer, die volgt AMC en dat is op vrijdag, net zoals zijn samenspel en zijn fagotles. Merel heeft maar één keer per week notenleer – excuseer, muzieklab – en dat valt bij haar op zaterdag. En Kobe is gestopt met rugby, en Wolf zit in het Zeepreventorium. Ik ben momenteel zelfs doorheen het corrigeren/redigeren van de boeken van Dirk, zodat zelfs hij niet meer langskomt op woensdagavond.
Heh. Vreemd. Zeer vreemd, maar niet onaangenaam gevoel, zo’n vrije middag. We hebben dat dan maar opgelost door naar de bibliotheek te gaan – ook niet onbelangrijk! – en daarna naar de nieuwe kapper hier net voorbij het kruispunt. Kobes haar was veel te lang geworden, maar de kapper was dicht op maandag, en natuurlijk was er net gisteren de schoolfotograaf…

Om half zes zat ik bij de dokter – borelia, en dus doxycycline, een stevige antibiotica – en gelukkig was er ’s avonds de start van het nieuwe quizseizoen, zodat ik nog niet helemaal verloren liep in mijn woensdag.

Ik voorzie nog mooie woensdagen in de toekomst, jawel.