Karel De Stoute

Eén van Barts goede voornemens voor dit jaar was om één keer per maand samen op restaurant te gaan, date night-gewijs. In januari was dat Chambre Séparée, gisteren werd het Karel De Stoute, een fijn restaurant in het Patershol. Het hoeven niet altijd sterren te zijn, goede aanbevelingen zijn ook dik in orde. Het is het lievelingsrestaurant van Jeroen en Delphine, en nu snap ik ook waarom.

Het kader is rustgevend en aangenaam, tenminste zolang het niet vol zit, want dan werd het bij momenten wel erg luid, storend luid zelfs. Maar gelukkig was er het eten. En dat, dat is prijs-kwaliteitsgewijs ongelofelijk. We hebben fantastisch gegeten voor, in vergelijking met een sterrenrestaurant, een zeer kleine prijs.

Langoustine
Wortel/ curry/ gember/ citrus
······
Garnaal
Knolselder/ pickles/ ei/ parmezaan
······
Kwartel
Miso/ champignon/ kalfszwezerik/ waterkers
······
Onglet
Rode biet/ boerenkool/ sjalot/ peterseliewortel
······
Chocolade
Irish coffee/ zeezout/ tonka

’t Is dat er nog zoveel andere goeie restaurants zijn, want anders kwamen we hier zeker terug. Een dikke, dikke aanrader dus.

Villa Ooievaar: een momentje zen

Eind november schreef ik er al over: dat ik in Villa Ooievaar elke vrijdagmiddag een klein zenmomentje had ingepland. Even recapituleren: Villa Ooievaar is een sociaal restaurant op de grens tussen Mariakerke en Wondelgem waar je in een oud landhuis zit, op je wenken bediend wordt door mensen met een lichte mentale stoornis, je de keuze hebt tussen drie schotels – een gewone, ene met pasta of iets dergelijks en een vegetarische optie – fantastisch lekker eet, altijd te veel eet en amper tien euro betaalt per dagschotel.

Ik kom er graag en ben er intussen ook een “vaste gast” op vrijdag. Als in: de bediening kent me, het hoofd kent me, en zelfs bepaalde andere vaste gasten beginnen steevast een klapke te doen. Dik in orde!

En ik, ik kom er telkens weer buiten met een compleet ontspannen, goed gevoel. Zalig, toch?

Ik geef u trouwens nog de foto’s mee van de laatste paar keren. Kwestie van ook u warm te maken.

Oh, en bezint eer ge begint aan het dessert: de chocomousse is echt bijzonder goed, maar ook wel, zoals op de laatste foto te zien is, bijzonder ruim. Ik was nochtans gewaarschuwd ^^

Michelinsterren

Bart en ik hebben een snood plan opgevat: we gaan elke maand ergens eten, een echte date night, bij voorkeur iets met een ster. Niet dat we een dikke nek willen hebben, we willen gewoon dat het echt goed is, en zo hebben we een lijstje om af te vinken. Tsja. Ne mens moet ergens zijn geld aan uitgeven, zeker?

Onderstaande lijst heb ik in de krant gevonden, dat is de lijst van 2020. Wat vetgedrukt staat, hebben we al bezocht (met doorgaans een link naar de blogpost erover), die met een sterretje zijn degene die Bart al gedaan heeft.

Ik heb het gevoel dat we nog een tijdje gaan bezig zijn ^^

*** Hof van Cleve Kruishoutem
** The Jane* Antwerpen
** t Zilte Antwerpen
** L’Eau Vive Arbre
** d’Eugénie à Emilie Baudour
** Bon-Bon Brussel
** Le Chalet de la Forêt Brussel
** Comme Chez Soi Brussel
** La Paix Brussel
** Sea Grill Brussel
** Hostellerie Le Fox De Panne
** Nuance Duffel
** Château du Mylord Ellezelles
** Hostellerie St-Nicolas Elverdinge
** Vrijmoed Gent
** La Durée Izegem
** L’Air du Temps Liernu
** Cuchara Lommel
** La Source Neerharen
** Slagmolen Opglabbeek
** La Table de Maxime Our
** Pastorale Reet
** Boury Roeselare
** De Jonkman Sint-Kruis
* Kelderman Aalst
* t Overhamme Aalst
* Bij Lam & Yin Antwerpen
* Bistrot du Nord Antwerpen
* The Butcher’s son Antwerpen
* Dôme Antwerpen
* t Fornuis Antwerpen
* FRANQ Antwerpen
* Het Gebaar Antwerpen
* The Glorious Antwerpen
* Kommilfoo Antwerpen
* Nathan Antwerpen
* Hofke van Bazel Bazel
* Het Land Berlaar
* Castor Beveren-Leie
* Les Gourmands Blaregnies
* Eyckerhof Bornem
* Maison Marit Braine-l’Alleud
* Philippe Meyers Braine-l’Alleud
* Bistro Racine Braine-le-Château
* Den Gouden Harynck Brugge
* Sans Cravate Brugge
* Zet’Joe Brugge
* L.E.S.S. Brugge
* La Villa in the sky Brussel
* Bozar Brasserie Brussel
* Da Mimmo Brussel
* Kamo Brussel
* Le Pigeon Noir Brussel
* San Daniele Brussel
* Senzanome Brussel
* La Truffe Noire Brussel
* La Villa Emily Brussel
* La Villa Lorraine Brussel
* Wine in the City Brussel
* Pouic-Pouic Chapelle-lez-Herlaimont
* De Zuidkant Damme
* Marcus Deerlijk
* t Truffeltje Dendermonde
* Hostellerie Vivendum Dilsen
* Le Pilori Ecaussines-Lalaing
* La Canne en Ville Elsene
* Le Château de Strainchamps Fauvillers
* La Belle Geel
* Chai Gourmand Gembloux
* De Kristalijn Genk
* Chambre Séparée Gent
* Horseele* Gent
* OAK Gent
* Publiek Gent
* Souvenir Gent
* Michel Groot-Bijgaarden
* JER Hasselt
* De Vork Hasselt
* Ogst Hasselt
* Arenberg Heverlee
* Couvert couvert Heverlee
* Innesto Houthalen
* Hof Ter Hulst Hulshout
* La Plage d’Amée Jambes
* Aux petits oignons Jodoigne
* Cuines 33 Knokke-Heist
* Sel Gris Knokke-Heist
* EED Leuven
* Essenciel Leuven
* De Pastorie Lichtaart
* Héliport Brasserie Liège
* Arabelle Meirlaen Marchin
* Les Pieds dans le Plat Marenne
* Vol-Ver Marke
* Le Comptoir de Marie Mons
* L’Éveil des Sens Montigny-le-Tilleul
* t Korennaer Nieuwkerken-Waas
* M-Bistro Nieuwpoort
* Hof ter Eycken Ninove
* Le Moulin Hideux Noirefontaine
* Benoit en Bernard Dewitte Ouwegem
* Alain Bianchin Overijse
* Le Gastronome Paliseul
* La Ligne Rouge Plancenoit
* L’Impératif Roucourt
* Philippe Fauchet Saint-Georges-sur-Meuse
* Quadras Sankt-Vith
* Zur Post Sankt-Vith
* Au Gré du Vent Seneffe
* dEssensi s-Gravenwezel
* Auberge de Herborist Sint-Andries
* Carcasse Sint-Idesbald
* Centpourcent Sint-Katelijne-Waver
* Goffin Sint-Kruis
* Sir Kwinten Sint-Kwintens-Lennik
* Brasserie Julie Sint-Martens-Bodegem
* Le Coq aux Champs Soheit-Tinlot
* Hostellerie Le Prieuré Saint-Géry Solre-Saint-Géry
* Hostellerie Gilain Sorinnes
* t Stoveke Strombeek
* l’Essentiel Temploux
* Altermezzo Tongeren
* Magis Tongeren
* De Mijlpaal Tongeren
* Auberge de la Grappe d’Or Torgny
* La Menuiserie Waimes
* Little Paris Waterloo
* Le Cor de Chasse Wéris
* Colette Westerlo
* Ter Leepe Zedelgem

Chambre Séparée, revisited

Toen Kobe Desramaults aankondigde dat hij ook Chambre Séparée zou sluiten om dan ergens in het buitenland iets te beginnen, boekte Bart meteen een plaatsje voor ons twee. Slimme marketing misschien, maar wij wilden sowieso nog eens terug, de vorige keer waren we nogal van onze sokken geblazen.

Ook nu viel de sfeer meteen op, en we kregen een plaatsje aan de bar voor het aperitief. Iets later schoven we aan aan de toog rond de grote open keuken, en ik denk dat we zowat de beste plaatsjes hadden van allemaal: links, vanwaar je de hele werkplaats kan zien en zowat het dichtst bij de grote grill zit.

Het is echt fantastisch om die geoliede machine in werking te zien: elk hapje, elk gerecht wordt voor je neus klaargemaakt en dan door de betreffende kok voorgezet met wat uitleg erbij. Intussen heb je ook een schitterend zicht op de vuren en de oven, en zie je ze echt ook daar bezig. Héérlijk.

De menu krijg je trouwens pas achteraf, dus elk gerecht is een beetje een verrassing, want ook al stellen ze alles op het moment zelf samen, er is natuurlijk al een mise en place aan voorafgegaan, of ze zouden dat moordende tempo niet kunnen volhouden.

Wat was dit nu allemaal?

  • inktvis
  • mosselbouillon
  • zeebarbeel
  • makreel
  • Oscietra kaviaar, hazelnoot
  • Langoustine
  • Coquille
  • Zeebaars, kuit, daikon
  • Oester, prei
  • Wulken, wintergroen
  • Spruitjes, kombu, roggewang
  • Noordzeekrab, geuze
  • Aardappel, champignon, zwarte truffel
  • Holstein, paarse wortel
  • Eend, radicchio, XO saus
  • Cappelleti, knolselder, hazelnoot
  • Flamiche, Herve, ui
  • Citrus, kamille
  • Chocolade, aardpeer, hazelnoot
  • Mignardises

Fantastisch gegeten, genoten van het zicht, maar niet meer weggeblazen zoals de vorige keer. Misschien was het omdat we het al eens hadden meegemaakt? Geen idee, maar de vorige keer had Bart op een bepaald moment tranen in zijn ogen gekregen van een van de gerechten, en dat was nu niet het geval. Tsja.

Het blijft wel een aanrader, tenminste als je er het geld voor over hebt, want het blijft ook pokkeduur. Maar kom, je doet dit ook niet alle maanden, toch?

 

Vriendinnetje

Ik blijf dat raar vinden, dat je iemand een jaar niet gezien hebt, afspreekt en dan meteen gewoon bij elkaar in de auto stapt en begint te kletsen alsof het gewoon nog vorige week was dat je zitten tetteren hebt.

Ik heb dat met een aantal vriendinnen die ik al jàren ken, en in het specifieke geval van Sophie zijn dat er 36… Intussen slagen we er toch in om één keer per jaar af te spreken, meestal omdat één van ons een malheur heeft. In 2017 zat ik met mijn rug en kwam zij naar hier, vorig jaar had zij een galblaasoperatie gehad, en nu zat ze met haar voet in de plaaster wegens gebroken. Allez ja, intussen gelukkig een brace waar ze voorzichtig op mag lopen.

Ideaal excuus voor mij, dus, om vandaag even tot in Aaigem te rijden, haar op te pikken, en gezellig samen bij een uitstekende Italiaan in Lede te gaan eten. En intussen honderuit te kletsen over vooral ons familie – we kennen elkaar al zo lang dat we ook elkaars ouders en broers kennen, we zijn zelfs ooit samen op vakantie geweest – maar ook over het werk en alle mogelijke andere idiote onderwerpen.

Oh, en in Lede was er uiteraard een geocache die we niet konden laten liggen. Hehe.

Ik moest helaas om vier uur terug in Wondelgem staan om Kobe naar de fagotles te brengen, maar het deed deugd, elkaar nog eens zien.

Kerstdag

Vanmorgen waren we allemaal op een redelijk uur op, gewassen, opgekleed en klaar. Bart reed al naar Ronse om er eerst nog bij zijn moeder langs te gaan, ik reed met de kinderen naar Zomergem om er mijn pa op te halen en ook naar Ronse te rijden.

We hadden er namelijk een restaurantreservering, Maison D., samen met Barts broer. Nelly zelf zag het niet zitten om mee te gaan, ze heeft nog te veel last van haar heup sinds ze recent weer gevallen is. Ons pa was meegevraagd, want anders zat hij toch alleen en hij genoot ervan. Lekker eten, fijn gezelschap: dik in orde.

Het eten was effectief ook zeer in orde, zij het een beetje traag. Allez, serieus traag. Het leverde ons om kwart na vier een telefoontje van Nelly op, waar we bleven. We gingen namelijk taart eten bij haar op het appartement, maar we gingen net nog maar aan het dessert beginnen.

Enfin, tegen vijf uur waren we bij haar om daar nog taart te eten, voor zover daar nog animo voor was: iedereen had eigenlijk al veel te veel gegeten. Ik heb dan maar wat taart meegenomen naar huis ^^.

Aansluitend reden we nog met zijn allen naar Huise om er hallo te zeggen bij nonkel Staf. Die zit daar nog wel eventjes, want zijn evenwicht is nog niet goed genoeg, en hij kan voorlopig ook nog niet voldoende stappen om terug naar huis te gaan.

Daarna klommen de kinderen allemaal bij Bart in de auto en reden ons pa en ik, via nog een fijn cacheke in Munte, terug naar Zomergem.

Lange, intensieve dag, maar wel een echte kerstdag. Zoals het hoort.

Allerheiligen

Het is een traditie dat we op Allerheiligen naar Ronse en Kruishoutem gaan om er de graven te bezoeken en te blijven eten bij Nelly. Nu, drie jaar geleden stond ze nog vrolijk zelf te koken in haar keuken, vandaag hadden we afgesproken op restaurant in Kruishoutem, alwaar we eigenlijk bijzonder gezellig en lekker hebben gegeten.

Daarna waaiden we even binnen om de hoek bij nonkel Staf, die nog steeds in het ziekenhuis ligt, en spraken we ook nog af op het kerkhof om Jerooms graf te bezoeken.

Jeroom, ik blijf u missen…

Scouts

Bart had geen zin om vandaag te koken en had al op voorhand gereserveerd in de Mub’Art onder het MSK. Mij hoorde je niet klagen, want het is daar altijd dik in orde. Ik ging dus ons pa ophalen en reed meteen naar ginder. Geen idee wat er te doen was in het SMAK, maar we hadden wel enige moeite om er parkeerplaats te vinden.
Het eten zelf was, zoals altijd, zeer verzorgd en eigenlijk ook vrij snel. Maar goed ook, want zowel Kobe als Merel moesten nog naar de scouts om twee uur. Wolf eigenlijk ook, maar met zijn kapotte voet gaat dat nu een beetje moeilijk.

Hij is trouwens veranderd van scoutsafdeling, en is sinds dit jaar ingeschreven in Evergem. Hij vond niet echt aansluiting meer bij zijn takgenoten hier in Wondelgem, en ginder heeft hij twee van zijn beste maten. Kobe is intussen veranderd van school, tot Wolfs grote spijt, en zo zien ze elkaar tenminste nog.

En ach, die drie kilometer per fiets, daar gaat hij niet dood van. Als hij kan fietsen tenminste, want nu lukt dat natuurlijk niet. Mama taxi to the rescue dan maar weer, zeker? Ach, ’t is dat we ze zo graag zien, meneer…