Opruimwoede

Maar ’t was eigenlijk van moetens, dat opruimen. Merel kan zelf fantastisch opruimen, maar zag er zich totaal geen man meer over. Dus ben ik maar aan de slag gegaan, heb al haar kasten uitgeleegd, er een stapel gerief uitgesleept, een kast verzet, en wel nog wat van dat soort dingen. Ik had eigenlijk foto’s vooraf moeten maken, maar bon, het resultaat mag er hoe dan ook zijn.

En het echte resultaat? Een Merel die alweer in haar kamer aan het spelen was met haar poppen. Ik mocht eerst geen foto trekken, want ze moest nog thee uitschenken. Juist ja.

Dit weekend zijn Wolf en ik ook onvermoeibaar aan de slag gegaan in Kobes kamer. Daar was de rommel nog veel, veel erger, en zag Kobe er zich al totaal geen beginnen aan. Zijn kasten zaten ook overvol, dus opruimen was sowieso een quasi onmogelijke taak. Maar Wolf en ik hebben de rivier verlegd terwijl Kobe op kamp was: Wolf heeft zijn kasten uitgeleegd en opnieuw opgevuld, terwijl ik al de rest heb aangepakt, en zijn kamer herschikt heb. Ze lijkt veel ruimer nu. Op de foto hieronder zie je nog de toestand van zijn bureau, en dat was zo voor ongeveer zijn hele kamer.

IMG_4691

We hebben dat samen nog aangepakt in de loop van de zondagnamiddag, en het resultaat was verbluffend. In elk geval vond Kobe het een pracht van een verrassing!

De volgende stap is Wolfs kamer. Die moet niet opgeruimd worden, maar ik moet de gordijnbakken nog schilderen. Mja.

Vakantie

Vakantie, dat is ook plots twee jongens die verdwijnen. Een klasgenootje van Kobe is recent in de buurt komen wonen, en ze waren gisteren even langsgekomen om te vragen of Kobe mocht komen spelen. Hij is dus deze morgen richting Nathan vertrokken, is even thuis gekomen om te eten, en was daarna weer weg. En Wolf? Die kreeg een smsje van een vriendje, of hij niet af kwam. GSM in de broekzak, fietsslot rond het stuur, en weg was hij.

En toen waren Merel en ik dus plots alleen. We zijn dan maar boodschappen gaan doen met de aanhangfiets, en dat vond ze zalig. Tot hiertoe moest ze in het kinderstoeltje, maar ik wilde die aanhangfiets wel eens uitproberen. Het is nipt, maar het lukt wel. Alweer een tijdperk afgesloten. Het gaat snel…

En verder zijn we haar kamer aan het uitmesten. Normaal gezien kan ze zelf haar kamer bijzonder goed netjes houden, maar nu had ze het te ver laten komen, en zag ze er zich geen man meer over. Daarbij, haar kasten moesten ook dringend aangepakt worden: alle babyspullen en ontgroeid speelgoed eruit, en alle nieuwe dingen erin. Ik ga meteen ook haar meubeltjes wat verschuiven zodat het groter lijkt. Op deze manier ziet ze het wél zitten, en is ze me fantastisch aan het helpen.

Vakantie voor mij is dus kinderkamers opruimen. Zucht. Maar het geeft wél een goed gevoel achteraf. Gelukkig maar.

Merels kamer

Het was dan misschien wel prachtig weer vandaag, ik was in mijn opruim geslagen – ik wil de kamers bruikbaar hebben tegen de communie – en ik wilde verderdoen.

Merels kamer was ronduit een stort. Op het tafeltje naast haar door lagen de kleren en rommel een meter hoog (helaas geen overdrijving), de knuffels lagen overal, er stond speelgoed opgestapeld uit de jongens hun kamers, en op de kast achter de deur was het niet beter.

Ik ben eerst begonnen aan haar kast: alle te kleine kleertjes eruit en in dozen, voor de nichtjes en neefjes. Al mijn kleren eruit en naar mijn kast, idem voor babylakens, dekens, en reservespullen. In de plaats kwam ruimte voor speelgoed en poppen: er staat nu een zeteltje in, een bedje, en er is een schuif voor poppenkleren.

Alle andere rommel werd grondig opgeruimd, en de tafel werd verhuisd naar een plekje voor het raam, als bureautje. Meteen kwam er plaats vrij voor haar keukentje en tafeltje dat nu nog beneden in de woonkamer stond. Wolf hing intussen het groene blad op, en ook de kaders kwamen eindelijk aan de muur te hangen. Het staat er misschien wel vrij vol nu, maar ze vindt het een droom. En voor mij is het een enorme doorn uit mijn oog. Oef.

IMG_9296

IMG_9292

IMG_9293

IMG_9294

Opruimwoede

Nu ja, woede kan ik het niet noemen, eerder bittere noodzaak.

Mijn bureau was gisteren aan de beurt, en dat was ook dringend. Zelfs Zapnimf had opgemerkt, zo langs haar neus weg: “Zeg, kunt gij daaraan werken? Nee toch?”

Enfin, speciaal voor haar dus ten getuige:

bureau

Daarna zijn de jongens en ik ook in hun kamer in actie geschoten: zij hebben alle oude ‘kunstwerkjes’ uit hun schuiven gehaald, gefotografeerd wat ze leuk vonden, gehouden wat ze echt wilden, en de rest weggegooid. Alle schuiven zijn uitgemest, hun boekenrekken in orde gezet, de kasten en  bedden van plaats veranderd omdat het vakantie is en ze naast elkaar wilden slapen, het bureau opgeruimd, en alles eens grondig gekuist.

Het resultaat mag er best zijn:

jongenskamer3

jongenskamer2

jongenskamer1

Daarna zijn ze nog met het speelplein gaan zwemmen, en ze waren compleet steendood toen ze terugkwamen. Daarom hebben we deze morgen verdergewerkt, nog voor we naar de Ikea zijn getrokken, en uiteindelijk in de namiddag alles afgewerkt.

Go us!

Opruimen

Omdat we vanavond een paar vrienden op bezoek hebben om iets te drinken, moest ons huis opgeruimd worden. Niet dat het niet proper is, dat wel, maar het is nogal… rommelig :-p Mijn bureau is daar nog het ergste voorbeeld van. I know, I know…

We hebben een hoop rommelhoekjes in de woonkamer opgeruimd, de kinderen hebben hun speelgoed aan de kant gedaan, en ik ben aan dat bureau van me begonnen.

bureauvoor

En dan moet ik nog, als ik heel eerlijk ben, toegeven dat ik al een hoop gerief had opgeruimd in de loop van de week. Ik had er dus wel wat werk aan…

Intussen was de woonkamer volledig in orde, en zaten de jongens tv te kijken.

living1

living2

Ik geniet er dus enorm van hoeveel klaarder en zonniger onze woonkamer is geworden na de verbouwing.

Ik gaf Merel een banaan, ruimde verder papieren op, adresseerde brieven aan de sint, en deed verder aan dat bureau. En toen werd het uiteindelijk dit:

bureauna

Met zelfs een afgestofte en gesnoeide bonsai.

Laat dat volk maar komen!