Geplaatst op

Kobe leest

Op zich is het feit dat Kobe leest niet zo verbazingwekkend, denkt u wellicht. Mensen plegen al eens te lezen, dat is waar.

Maar Kobe is vijf jaar, en zit in de derde kleuterklas. Hij heeft zichzelf dus leren lezen, en nee, ik heb hem daar écht niet bij geholpen. Ik wilde hem namelijk geen voorsprong geven in het eerste leerjaar, zodat hij er zich niet zou vervelen. Maar met wat hulp van Wolf heeft hij het dus zichzelf geleerd.

Daarnet had hij Wolfs taalboek uit het derde leerjaar genomen, en heeft hij de eerste leesles daaruit voorgelezen. Nog niet met veel intonatie, dat is waar, maar wel vrij vlot. En gisteren zat hij zijn zusje voor te lezen uit een van haar boekjes, met toch wel vrij lange woorden.

Rekenen kan hij intussen ook al op het niveau van midden tweede leerjaar. Gewoon schrijven kan hij nog niet, maar hij gebruikt wel drukletters voor vanalles en nog wat, en schrijft eigenlijk zeer behoorlijk.

Mja.

We gaan daar nog wat mee tegenkomen, ik zeg het u.

Geplaatst op

Lezen

Wolf leest niet graag.

U leest het goed.

De zoon van Bart en Gudrun, die elk een bibliotheek verslonden hebben, leest niet graag.

Ik vermoed dat het een beetje een vicieuze cirkel is: in de meeste zaken, en dus ook op kennisniveau, zit hij een beetje voor. Qua lezen zit hij op AVI 6, normaal niveau voor een derde leerjaar dus. De boeken die op zijn niveau geschreven zijn, vindt hij meestal een beetje kinderachtig, maar boeken voor oudere kinderen bevatten dan vaak te veel moeilijke woorden, zowel qua begrip als qua leesniveau, en dus gaat het te traag en haakt hij af.

Zucht.

Ik weet dus niet hoe ik hem aan het lezen moet krijgen, want hij doet het met tegenzin. Soms heeft hij een boek vast uit de bibliotheek dat hij wél boeiend vindt, en dan leest hij het in één ruk uit, en wil hij ’s avonds in zijn bed blijven voortlezen.

Iemand enig idee hoe we dit oplossen? Want ik, ik weet het niet zo goed meer. En ken te weinig van kinderboeken om hem de juiste aan te raden.

Geplaatst op

Lezen

Kobe, mijn Kobe van vijf jaar en twee maanden, heeft zichzelf leren lezen. En het gaat alsmaar beter. Zelf heb ik er hem niet bij geholpen, tenzij hij daar uitdrukkelijk om vroeg. Maar hij leest dus overal plaatsnaamborden, opschriften, woorden links en rechts. En vandaag had hij uit de bibliotheek eerste leesboekjes meegenomen, Maan-Roos-Vis. Echt vlot gaat het nog niet, maar hij spelt netjes de woorden, en hangt ze dan aan elkaar. Met tweeklanken heeft hij het nog moeilijk, want die kent hij niet, maar als ik ze hem één keer uitleg, is hij ermee weg.

Natuurlijk heeft zijn broer hem al veel geholpen. Dat doet hij ook met rekenen, en daar zit Kobe op het niveau van eind eerste leerjaar, op zijn minst.

Ik hoop alleen uit de grond van mijn hart dat hij dan volgend jaar niet schoolmoe wordt. Want behalve het schrijven zal het niet echt een grote uitdaging voor hem vormen.