Parkje

’t Is prachtig weer vandaag, en ik ben dus met de fiets naar school gegaan. Maar eigenlijk had ik nog helemaal geen zin om weer gewoon binnen te gaan zitten na de les – op donderdag ben ik klaar met lesgeven om 12.55 uur – ook al ligt er een pak werk op me te wachten.
Ik ben dan maar even met de fiets in het parkje naast de school mijn caches gaan bekijken. Lees: gaan controleren of alles nog wel in orde was, of ze er nog zaten, nog droog waren en nog niet vol. Cache-onderhoud dus, zoals ik eind december al met ééntje ervan had gedaan.

Ik fietste van cache naar cache en stelde vast dat alles nog was zoals het hoorde. En stelde ook vast dat het park er in dit weer wel vreselijk modderig bij ligt: mijn jeans zat compleet onder de spatten, en op een bepaald moment dreigde ik zelfs vast te rijden met mijn fiets. Ugh.

Maar andere plekjes zijn dan wel weer prachtig. In elk geval genoot ik van het zalige weer en mijn elektrische fiets. Dat het maar snel lente wordt!

Lentekriebels

Ik weet het, ik weet het, elke lente opnieuw rond deze tijd trek ik foto’s van de eerste bloemen in mijn tuin. Ik kan het niet laten, ik kan daar ook zo van genieten he.

Nu nog de rest van het lentegevoel, zoals de juiste temperaturen…

Muguetjes

Muguetjes, ofte meiklokjes ofte lelietjes-van-dalen, dat zijn van die kleine, onopvallende bloemetjes die echt machtig goed ruiken! En ik, ik heb daar een halve tuin vol van! Allez ja, beetje overdreven, maar tussen mijn struiken staan ze als bodembedekker, en ik ben daar niet rouwig om: er staan wel meer dan 1000 bloemetjes, en da’s dan weer géén overdrijving.

Ik deel ze ook voortdurend uit: wie wil, mag altijd een bosje komen plukken, er staan er genoeg. Ik heb er zelf continu staan – dat houdt maar een dag of vijf -, de kuisvrouw heeft er elke keer weer een bosje mee, en ik denk dat ik intussen ook een bosje of vijftien heb uitgedeeld links en rechts.

Soms wou ik dat de technologie al verder stond, en dat je ook geuren kon meegeven via de computer.

En vooral: mij doen ze denken aan ons ma, die al even zot was van de geur. En elke keer als ik ze ruik, denk ik aan haar.

Yup, ma, ze bloeien weer. Boeketje hebben?