Van koffie, kappers en kabbelen.

Awel, van dat ochtendlijke wandelingetje door Gent op zaterdagmorgen, daar blijf ik van genieten. Zelfs als ik mijn fototoestel niet mee heb, en het moet zien te rooien met mijn iPhone.

img_2275

Ik scoorde eindelijk drie rode kousenbroeken en twee rode T-shirts voor Merel, wees drie “verloren gereden” auto’s op de Korenmarkt de weg uit het voetgangersgebied – “Nou, ik zocht de Primark!” – en ging mijn koffietje drinken in de Labath. Raar hoe snel sommige dingen toch een gewoonte worden. En intussen had Bart thuis de nieuwe koffiemachine uitgepakt, die al om kwart over negen deze morgen geleverd was. Uitgepakt, niet geïnstalleerd, dat liet hij aan mij over. Ziet dat hij als man eens een handleiding zou moeten lezen, God forbid!

Het ding kon niet in de kast van de vorige machine – ze is net iets langer en smaller – maar ik switchte ze probleemloos met de microgolf, die in een iets diepere kast stond. Toch handig, als je stopcontacten rechtstreeks in je keukenkasten laat maken ^^

Ik denk trouwens dat Merel in een vorig leven een kat was. Serieus.

img_7579

En toen was er dus weer koffie. Echte koffie. Raar toch, ik drink maar twee koppen per dag, maar die twee koppen zijn wel serieus belangrijk voor mij.

img_7581

Rond een uur of vijf kreeg ik de heren – Merel was gaan zwemmen met Julie – nog alledrie mee richting kapper Erkan. Bart zat wel wat met zijn ogen te draaien, maar de jongens en ik genoten van het vleugje Turkse exotisme en je-m’en-foutisme.

img_2276

De dag kabbelde voorbij, ik stelde examens op, en voor ik het wist, was het een kot in de nacht, want Bart en ik hadden zitten Netflixen. En toen moest de Sint nog langskomen.

 

Melkschuim

Voor mijn moederdag had ik van mijn lieverds een melkopschuimer gekregen, merk Severin. Het zei me niks, maar het kreeg blijkbaar wel zeer goeie kritieken, en ik moet hen volledig gelijk geven: het is een lelijk ding, maar het maakt ongelofelijk stevig melkschuim. Ik geef het toe: ik ben er verzot op. Zo’n latte met dan vier cm melkschuim: zalig! Dus bij deze: dank je, schat!

IMG_5316

Shopping spree

Ook al was het deze morgen serieus aan het druilen, ik moest de stad in vandaag. Ha ja, want gisteren heb ik de winterjassen gewassen, en ik ben niet van plan die opnieuw uit te halen. Maar Merel, het dutske, heeft geen regenjasje. Deze morgen heb ik haar zover gekregen dat ze een jeansjasje aantrok, maar ik had al door dat dat geen wet ging zijn voor de volgende dagen, helaas. En dus moest ik een regenjasje zien te vinden, ook al omdat het kind binnen een dikke week naar school gaat, en ze daar zeker een jasje moet hebben.

Bon. Ooit al eens geprobeerd om voor een tweeënhalfjarige een jasje te vinden dat niet roze of donkerblauw is? Hmm? Ik was eerst nog naar de C&A aan de Wondelgemstraat gereden, maar helaas. Dan toch maar ’t stad in, bleh. Gelukkig was het intussen gestopt met regenen, of ik had helemaal een pesthumeur gehad.

Geparkeerd in de Sint-Michielsgarage, en via de Hoornstraat naar de Veldstraat. Niks in de Zara. Enfin, alleen beige, en ook dat kleur is een no-go, sorry. Niks in de H&M, want enkel roze, en dan nog. Niks in nog wel een paar winkels, ik weet het zelf niet meer hoeveel ik er afgelopen heb. Uiteindelijk heb ik iets gevonden in de C&A: felpaars, met een -jawel- roze giletje erin gewerkt, zodat je ofwel een gevoerd jasje hebt, ofwel twee losse stuks, al naargelang. Het was wel nog een 92, maar een 98 was al niet meer te vinden, en ze kan er nog in, meestal is een 98 zelfs te groot. Enfin, zelf is ze er dol op.

Voor mezelf heb ik dan nog een rood hoedje van 19 euro meegenomen, en vooral ook verse thee en koffie uit de Javana (in de Hoornstraat, naast de Dille & Kamille). Ik had er gekregen van mijn Secret Santa en was er dol op, en ben nu dus verse thee gaan halen. Ik kon ook niet weerstaan aan verse koffiebonen, en een heerlijke meeneemkoffie, een latte, voor 1,60 euro, zeg nu zelf… Ik denk dat ik er een nieuw favoriet adresje bij heb.

Enfin, tegen de middag was mijn humeur toch opgeklaard. Nu het weer nog.

366 – 16 november

Als ik het eventjes serieus lastig heb en met een rothumeur rondloop, dan is dit wat mijn immer begrijpende zoon mij brengt, zonder veel woorden:

365-318