Dit was de vakantie van 2019
Vaak heb ik op het einde van de grote vakantie het gevoel dat ik niks gedaan heb en dat die vakantie voorbij is gevlogen. Nu, dat vliegen, ja, dat was ook deze keer het geval, maar ik heb wel enorm veel gedaan. Het is eigenlijk mijn meest sociale vakantie sinds jaren, en ik denk dat dat vooral aan mijn sterke carpe diem-gevoel ligt: ik moet meepakken wat ik kan nu de rug het nog min of meer doet. Het kan echt elk moment gedaan zijn, dat ik in een rolstoel verzeil. Memento mori, als het ware. En dus heb ik een prachtige vakantie achter de rug. Eivol, dat ook.
– we zetten een zwembad op en het zat meteen vol pubers
Рik trok met Gwen naar Brussel voor het Certaminacomit̩
Рik ging met V̩ronique en de kinderen geocachen in Moerbeke
– met Bart ging ik voor het eerst naar Gent Jazz en ik zag dat het goed was
– ik nam afscheid van een fijne larpvriend
– we gingen eten met Barts familie om Jeroom te gedenken
– ik reed naar Herentals voor Kobes GEJOkamp en ging meteen ook geocachen
– ik kreeg een prà chtige introductie in Antwerpen van Philip
Рik ging nog eens cachen in Moerbeke met V̩ronique, met andere kinderen
– ik spendeerde een weekendje in Dordrecht met de Vossen…
– … en ging er ook geocachen
– ik ging met Sandra en de kinderen zwemmen in de Rozenbroeken
– en de volgende dag kwam Feija bij ons zwemmen
– mijn lief nam me mee naar Oak
– we trokken een middagje naar ’t stad en het Design Museum
– en ik ging eten met een vriendin die ik in jaren niet meer had gezien
– ik ging zowaar naar Tomorrowland!
– kinderloos, en dus met mijn lief naar de Gentse Feesten
– en opnieuw naar de GF, met jonge larpvrienden deze keer
– het was bloedheet – lang leve het zwembad
– maar de gerbils overleefden de hitte niet
– mijn lief en ik fietsten met Merel door de haven
– Wolf en ik gingen naar een feestje in Balen
– Mathias kwam een dagje naar Gent
– Ik ging met Merel cachen in de halve regen
– ook Poppy kwam in het zwembad ploeteren
– we reden naar mijn oma
– ons pa kwam eindelijk weer eten op zondag
– ik ging geocachen in Balen
– Robbe kwam zetelhangen in de tuin
– we gingen vliegenmeppen in de bib
Рik spendeerde een zalige dag met V̩ronique in Sint-Niklaas
– en ging uitgebreid fietsen en cachen in Hyfte
– we gingen met zijn allen naar Center Parcs
– alwaar ik uiteraard ook ging geocachen
– Merels vriendinnetjes kwamen slapen
– ik ging koffieleuten bij Vallery
– en rondhangen in Gentbrugge
– uiteraard gingen we ook naar de vijver
– we hielden de jaarlijkse picknick in het Middelheim
– ons pa moest naar de audioloog
Рen ik ging met de kinderen cachen in Ronse bij V̩ronique
РBarts fiets werd gestolen ̩n teruggevonden
– ons pa moest naar zijn dokters
– en ik moest een dag naar school
– ik zat een dag tussen heerlijke Latinofielen
– ik ging naar een begrafenis
en dat was dat. Bijna elke dag sociale interactie, dat is bijzonder ongewoon voor me. Maar het heeft me wel deugd gedaan. Het was een vakantie om in te kaderen.
Nu ben ik echter wel blij dat de gewone dagelijkse routine er opnieuw is. En ja, zelfs in mijn 25ste lesjaar doe ik het nog steeds bijzonder graag. Dik in orde!
365- 03 september 2019 – ’t is weer voorbij…
365 – 05 juni 2019 – drukke weken
365 – 02 september 2018 – ’t is weer voorbij, die mooie zomer
366 – 05 september 2016 – echt wel voorbij
365 – 04 april 2014 – kalender
Foto’s afdrukken en dat soort dingen
Opgelet: advertorial!
Foto’s laten afdrukken, ik kom er vaak niet toe, laat staan dat ik ze nog in een album plak. Ja, ik heb nog albums liggen uit het analoge tijdperk, maar toen kon je gewoon niet anders. Dan was het trouwens ook altijd een beetje bang afwachten op de ontwikkelde foto’s: waren ze wel geslaagd?
Nu is het eigenlijk een ander probleem: die van de selectie. Ik neem – zoals veel mensen – een pak meer foto’s dan vroeger, gewoon omdat dat niks meer kost. Je moet je dan wel af en toe door de enorme berg mapjes en foldertjes heenwerken, en foto’s selecteren die je wilt afgedrukt zien. Dus ja, ik laat af en toe nog wat foto’s afdrukken, gewoon om ze dan in kadertjes te kunnen steken, of ze te kunnen uitdelen aan de oma’s en opa’s. Of om voor hen een lekker ouderwets fotoalbum te maken, met plakwerk en al.
Zelf opteer ik voor een digitaal fotoboekje, tegenwoordig. Je selecteert een aantal foto’s, uploadt die met de tool van de firma waar je het wil bestellen, kiest een layout en een volgorde, en dat is dat. Serieus.
Op de laatste Brussels Girl Geek Dinner waar ik naartoe ben geweest, had ik een voucher gekregen van Pixum om een A4 fotokalender te bestellen. Ik heb er me in de vakantie even mee beziggehouden: een aantal foto’s selecteren (het kunnen er gerust ook meer per pagina zijn), een layout van de kalender, achtergrondkleur, formaat en afwerking kiezen, en ook dat was dat. Eigenlijk was ik zo content van het gemak dat ik er meteen drie heb besteld als eindejaarscadeautje: eentje voor ons, eentje voor Barts ouders, en eentje voor de mijne.
Ik moet zeggen: ondanks de drukke eindejaarsperiode kwamen ze vijf dagen later al toe, netjes verpakt in stevig karton. Ik ben echt wel tevreden met het resultaat, scherpe afdrukken en al. Er is één minpuntje: de bladen hebben de neiging lichtjes op te krullen, dat vind ik eigenlijk wel jammer. Maar het was gratis (toch ons exemplaar) dus mij hoor je niet klagen.
Nu had ik ook de aanbieding gekregen van datzelfde Pixum om een fotoboek uit te proberen. Ik zei niet nee :-p Ik downloadde de fotoboekjessoftware, en koos hetzelfde vierkante formaat als waarin ik al ooit een boekje van Photobox had laten maken. Zwarte achtergrond, vierkant formaat, glanzende softcover, en zesentwintig foto’s voor de zesentwintig pagina’s. Van elke foto kan je – uiteraard – zelf het formaat of de layout kiezen. Niet alle afdrukken waren even scherp, maar dat leerde me enkel dat ik beter mijn foto’s moet selecteren, want aan de fabrikant lag het duidelijk niet, gezien de scherpte van de andere foto’s :-p
In elk geval ben ik bijzonder tevreden. Ik geef toe: ik ga dat regelmatiger doen, zo’n fotoboekje laten maken. Ik heb er nu twee, en ik kan me voorstellen dat het een mooie serie wordt. Per stuk betaal je bij Pixum voor zo’n vierkant softcover geval 18,95 euro, en nog 5 euro verzendkosten. Ik vind dat dat best wel meevalt: voor losse afdrukken en een deftig boek betaal je meer, plus dan nog het inplakwerk.
Al moet ik eerlijk zijn dat ik ga rondkijken wat het goedkoopste is, want voor zover ik kan zien, was de kwaliteit van het andere boekje minstens even goed, maar toch wel vijf euro duurder voor vier pagina’s meer. Kijken en vergelijken, dus.