Geplaatst op

Implantaat nr. 2

Vorig jaar had ik al een eerste tandimplantaat laten steken, en daar ben ik dus echt wel content van. Ik kan het aanraden, in plaats van later een vals gebit te moeten hebben met alle problemen van dien. Ik vermoed dat dit duurder uit komt, maar qua gemak? Onbetaalbaar.

Begin juni had de kaakchirurg het oude dutske van een kapot tandje getrokken, vandaag ging de vijs erin. Vorig jaar in april had die eerste vijs wat problemen gegeven, omdat ik blijkbaar allergisch ben voor het soort draad dat ze gebruikt had. Vandaag had ze geen draadjes nodig, maar ik heb niet goed begrepen wat ze er dan wel mee gedaan heeft. Soit, ik heb nu al twee gecertificeerde vijzen, en ik hoop dat het deze keer minder pijn doet dan de vorige keer, maar dat lijkt me logisch, zonder die vermaledijde draadjes.

Soit, op naar weer een volledige mond tanden.

Geplaatst op

Een tand armer

Vorig jaar had ik al een compleet kapotte tand laten vervangen door een implantaat. Tevreden van? Van de kwaliteit wel, ja, maar de vorm is niet ideaal, want er kruipt altijd eten tussen die tand en de tand erna, en daar kunnen ze dus niks meer aan veranderen. Meh.

De tand ervoor was helaas ook al lang redelijk dood. Als in: al lang ontzenuwd, stukjes van afgebroken, intussen ook helemaal bruin, maar door de tandarts nog wat bijgeslepen omdat ik anders een dubbel gat in mijn mond had. Het was een kwestie van tijd voor die ging afbreken, zei ze, maar dat gingen we dan wel weer zien. Nu wilde ik dus ook voor een implantaat gaan, en die tand moest er dus uit, maar de tandarts wilde zich daar liever niet aan wagen. Te veel risico dat hij ging afbreken, en dan werd het sowieso een werkje voor de kaakchirurg, die ik toch moest zien ter voorbereiding van dat implantaat.

Vandaag dus richting ziekenhuis om die tand te laten trekken. Ik hield mijn hart vast, want het kon wel eens gepruts worden. Maar tot mijn grote opluchting en – jawel – grote verbazing van de kaakchirurg ging de tand er zonder protesteren, zonder problemen gewoon uit. Nikske breken, nikske versplinteren, gewoon eruit. Het was inderdaad maar een zielig tandje meer, toen ik hem zag liggen in een schaaltje, maar wel nog een stevige wortel.

Enfin, nu eerst alles laten genezen, en dan in september de vijs erin, zodat ik dan ergens in november weer een volledige mond tanden heb. En dan maar hopen dat dat nog even zo blijft.

Geplaatst op

Eindelijk een tand!

Het had wat voeten in de aarde, zou je kunnen stellen, maar ja, ik heb eindelijk weer al mijn tanden in mijn bakkes!

Twee weken geleden had de tandarts mijn mond gescand en alles doorgegeven aan het tandlabo, en eigenlijk had ik maandag de tand moeten krijgen. Niet dus: de freesmachine bij het labo weigerde dienst. Saar, mijn tandarts, had me er dan maar vandaag om 8.15 uur bij gepakt, nog voor de rest van haar afspraken, want anders ging het eind september geworden zijn.

Het was simpel: ze vees het plaatshoudertje uit de vijs, plaatste de tand erop, vees die vast, vulde op, en dat was dat. Ik had me al afgevraagd hoe dat precies in zijn werk ging, want zo’n tand kan je toch niet draaien? Er zit dus een klein vijsje in het midden van die tand, dat aangespannen wordt. Daarna komt daar een dotje teflondraad op, en dan wordt die tand gewoon opgevuld zoals een gaatje zou opgevuld worden. Waarom dan de teflon? Als de tand er ooit weer af moet, kunnen ze die openboren zonder de vijs kapot te maken, want dan zitten ze eerst tegen de teflon.

Soit, een tand dus. Het geeft een zeer vreemd gevoel in mijn mond, ik heb eindelijk weer een tand, en die zit voorlopig precies in de weg. Die spanning zal nog wel wegebben, maar dat heeft even tijd nodig. Ik hoop alleen dat er nu weer geen reactie van mijn lijf op komt, maar dat zien we dan wel weer.

En volgend jaar is het de beurt aan het zielige tandje dat ernaast staat, helemaal dood en afgevijld.

Geplaatst op

Implantaat: een update

Nope, het ging weer eens niet zoals de bedoeling was.

Anderhalve week geleden werd dus dat implantaat voor een kroon gezet in mijn bovenkaak. Verschillende kennissen hadden dat al laten doen en me verzekerd dat daar eigenlijk niks aan is, dat dat de dag zelf wat pijn doet, maar snel betert.

Hmpf.

De donderdag viel inderdaad goed mee, en zoals de dokter had gezegd, heb ik ’s avonds voor het slapengaan een pijnstiller genomen om goed te kunnen slapen. Vrijdagochtend: alles in orde, geen pijn. Vrijdagavond, op Aether: blij dat ik Ibuprofen 600 mee had, want het begon stevig pijn te doen en te kloppen. Het stond nochtans absoluut niet dik – lang leve het ijs dat ik er donderdag had op gehouden – of extra rood of zo, aan de buitenkant was absoluut niks te zien. Maar de pijn bleef, en ik nam dus 4 keer zo’n Ibuprofen op een dag, wat blijkbaar meer is dan de toegestane dosis. Ach ja.

Maandagochtend belde ik naar de dokter, maar die was op maandag en dinsdag niet beschikbaar, wel op woensdag. De pijn bleef overigens aanhouden, tot ook mijn sinussen en mijn onderkaak pijn deed.

Op woensdag kon ik bij haar terecht: een foto wees uit dat alles in orde was, dat er eigenlijk geen probleem mocht zijn, er was geen zwelling, ook geen echte roodheid, alleen was het tandvlees nogal zacht. Ze haalde wel de draadjes uit, en man, dat deed pijn! Ik heb ondertussen al zo vaak draadjes moeten laten weghalen of zelf uitgetrokken dat ik weet dat dat eigenlijk niet zou mogen. Tsja. Ze schreef me ook een stevige antibioticakuur voor, want er was duidelijk wel iets aan de hand, ja.

Maar die woensdag was zo druk, dat het pas ’s avonds was dat ik om die antibiotica kon gaan, en… de pijn was tegen dan zo goed als weg! Zonder pijnstillers! Maar echt…

Ik wachtte dus nog even tot de donderdag, en tegen dan was alles normaal: geen pijn, geen kloppen, geen zachtheid van dat tandvlees… Ik vroeg nog even raad aan mijn vertrouwde, betrouwbare apotheker en zij bevestigde: als de pijn weg is, geen antibiotica. Oef, want ik ben daar niet al te zot van, nee.

Vandaag ging ik ter controle opnieuw langs bij de kaakchirurg, zoals eigenlijk sowieso de bedoeling was, en zij concludeerde, net zoals ik eerder al had gedaan, dat ik blijkbaar gereageerd had op de draadjes. Om een of andere rare reden ging mijn lijf niet akkoord met de gebruikte draadjes, maar was alles weer in orde zodra die draadjes weg waren. Bizar.

En verder? Alles perfect in orde, het implantaat zit waar het moet zitten, perfect op zijn plaats, en alles is prima genezen. Eind mei nog eens op controle, en dan de kroon op het werk bij de tandarts.

En dan volgend jaar de tweede tand. Kwestie van optimaal gebruik te maken van de tandverzekering, toch?

Geplaatst op

Implantaat

Deze voormiddag stond ik op school bij het project van de eerstes, maar tegen de middag verontschuldigde ik me: ik moest namelijk om kwart over één in het ziekenhuis Sint-Lucas staan voor de plaatsing van een implantaat. Ik parkeerde fluks in onze eigen garage van het appartement en wandelde naar het ziekenhuis. Na even wachten werd ik onder handen genomen: een gewone verdoving zoals bij de tandarts, om eerlijk te zijn, en dan dus de vijs in mijn bovenkaak. Het vreemde was dat je dus geen pijn voelt, maar wel de geluiden hoort van iets dat ergens in gevezen wordt, en dus het draaien van zo’n handschroefmachientje. Bizar.

Enkele draadjes en wat goeie raad later – en een voorschrift voor pijnstillers – stond ik weer buiten, na een klein half uur. Netjes, zou ik zo zeggen. Voorlopig voelde ik ook niks, maar dat was uiteraard omdat de verdoving nog niet was uitgewerkt. Ik kreeg wel een mini ijspakje mee en de raad om er ook thuis nog ijs op te leggen om eventuele zwelling tegen te gaan. Gelukkig hebben we nog meer dan voldoende liggen van die keer dat onze jongens hun wijsheidstanden lieten uithalen.

Soit, ook dat is dus alweer achter de rug. Volgende week controle, eind mei nog eens, en dan bij de tandarts voor effectief een kroon op die vijs.

Ik kan in elk geval al niet meer zeggen dat ik al mijn vijzen kwijt ben, ik heb er nu per definitie eentje zitten.

Geplaatst op

Implantaten of kronen?

Vandaag op controle bij de tandarts, en ik vond dat niet erg, want sinds zaterdag begon ik tandpijn te krijgen. Ideale timing dus. Ik dacht dat het lag aan de wijsheidstand die aan het doorkomen was, maar die heeft meer dan plaats genoeg, dat zou het niet mogen zijn. En jawel, er vlak naast zat wel degelijk een gaatje. Dat werd snel opgelost, gelukkig.

Maar intussen ben ik ook al meer dan een jaar aangesloten bij Dentalia Plus en wordt het stilaan eens tijd om werk te maken van dat anderhalve gat in mijn gebit. Ik ben al een hele tijd, sinds begin 2018, een tand kwijt linksboven. Sinds anderhalf jaar is de tand naast die ook ontzenuwd en een stuk afgebrokkeld en afgevijld. Ik kon er wel mee leven zoals het was, maar de tandarts had me gewaarschuwd: het was een tijdelijke oplossing, die tand was echt niet gereconstrueerd.

Nu heb ik me even geïnformeerd en heb ik de keuze tussen twee implantaten of een brugje dat dan vastgeklemd wordt op de naastliggende tanden. Het eerste is duurder maar ook wel beter, comfortabeler en langer meegaand.

Enfin, afspraak in december bij de stomatoloog, want dat doet ze uiteraard niet zelf, zo’n implantaten. Eerst eens zien of ik voldoende plaats heb en mijn sinussen niet vervelend doen.

Wordt vervolgd.