Geplaatst op

Sociaal doen en al

Het was prachtig weer vandaag, en dat voor begin oktober! Die nazomer mag er zijn, jawel, en dat vonden ook verschillende collega’s. De rug hield het redelijk vandaag, en dus had ik nog de energie om vrolijk mee een terrasje te doen bij Den Boer. Vorige jaren kwam dat er niet van, omdat ik de vrijdagnamiddag niet moest werken. Maar nu ik wel weer tot half vier op school ben, kan ik dus gemakkelijk mee.

Het was gezellig, daar op het terras. Een fijne babbel gehad met een jonge collega van wiskunde, en algemeen wel genoten van het gezelschap.

Een van mijn betere sociale dagen, dus. Moet ook kunnen. Zeker gewoon in een T-shirtje buiten in de zon.

Geplaatst op

Een vreemde dag…

Een vreemde dag, dat kan je wel stellen.

Om negen uur was er eerst het rapport uitdelen bij mijn derdes, met dan een gesprek waar nodig, en daarna mochten de leerlingen hun examen komen inkijken. Dat is altijd vrij druk, en intussen bundel ik ook alle toetsen en steek alles in dozen voor het archief. Op die manier zit ik me ook niet te vervelen.

Om één uur staken we hen buiten, kon ik de dozen inleveren en was er nog een korte personeelsvergadering met de stand van zaken.

En toen ging ik alsnog mee naar Den Boer: dat is een café met groot terras op het einde van de straat, dat normaal gezien dicht is op dinsdag maar dat speciaal voor ons open deed. Ik had er al op voorhand een spitburger besteld, en eigenlijk deed het me best goed, zo onder collega’s het jaar afsluiten en een zeer fijne collega uitzwaaien.

En toen reed ik naar Zomergem voor een gesprek met de pastoor over de uitvaart. Het is een vrij jonge gast, jonger de 40, die goed luisterde en meedacht met ons. Het wordt een Gregoriaans gezongen mis, waarbij Jeroen en ik elk iets gaan voorlezen in het begin, en hij op basis van onze teksten en ons verhaal zowel de lezing als het evangelie en het sermoen zal verzorgen.

En toen reed ik naar huis en hield even halt aan Durmenbrug omdat het zonlicht zo mooi speelde in een net afgereden korenveld.

Ik denk dat ik nu vooral behoefte heb aan rust, en stilte. En dus de zon op korenvelden, en bomen weerspiegeld in het water.

Geplaatst op

Even sociaal doen

Enkele jaren geleden ging ik regelmatig met de collega’s op vrijdag na school nog eentje drinken bij Den Boer, het café met vooral het grote terras vlakbij de school. Dit jaar, en vorig jaar, heb ik geen les op vrijdagnamiddag, en nee, ik ga dan niet speciaal nog eens terugkomen om een glas te gaan drinken, zo ben ik niet.

Morgen is het een feestdag en dus werd vandaag de week afgesloten met een glas bij Den Boer, en aangezien ik op donderdag wél les heb in de namiddag, kwam dat eigenlijk best goed uit. Ik had ook geen verplichtingen, het was stralend weer, en het waren fijne collega’s.

Maar blijkbaar waren sommigen onder hen verbaasd dat ik mee was, en vooral: toen ik hier thuis dat vertelde, kreeg ik zowel van Bart als van Merel – apart, ze hadden elkaar niet gehoord – een aanmoedigend woordje, als in “Goed zo!” Euh… Ik weet dat ik niet sociaal ben, maar dat het zo erg was?

Enfin, misschien, als ik volgend jaar op vrijdag weer les heb in de namiddag, dat ik weer mee ga. Misschien. Ik vond het in elk geval bijzonder gezellig zitten.

Geplaatst op

Pijp uit.

Serieus, het ging vandaag eigenlijk niet echt meer.

Van negen tot tien moest ik met mijn tweedes, waarvan de helft stopt met Latijn, de examens overlopen. Joy. Ik wist op een bepaald moment zelfs hun namen niet meer. Gelukkig waren de vragen van Latijn zodanig een tweede natuur, dat daar geen problemen zaten.

Van half elf tot twaalf moest ik dan mijn vijfdes en zesdes hun examen laten inkijken: beetje lastig, als je mondelinge afnam, maar bon. Ik heb intussen stapels toetsen gesorteerd en gebundeld, da’s ook al iets.

Daarna was er de lunch op school met een zeer uitgebreid buffet, en dat was dik in orde. Alleen had ik het gevoel dat ik elk moment in mijn bord in slaap kon vallen. Tsja…

En dan nog oudercontact van twee tot vijf, waarbij ik amper een handvol mensen heb gezien. Nu ja, het overgrote deel van mijn toetsen is eindelijk in archiefmappen geraakt.

Maar mijn pijp was uit. Ja, ik ben nog even mee iets gaan drinken op het terras op het einde van de straat, maar meer dan één ice-tea is het niet geworden. Tegen zes uur was ik thuis, ben ik in de zetel geploft, en prompt in slaap gevallen, tot grote verwondering van mijn vader, die de hele middag had gebabysit.

Dat het efkes genoeg is geweest, dus.

Geplaatst op

Wolfs verjaardagsfeestje

Wolf is weliswaar in februari al negen geworden, maar toen was ik doodziek van de griep, en moesten we het feestje noodgedwongen afblazen. Sindsdien is het er niet meer van gekomen, en eigenlijk was het bij Marthe ook zo’n beetje. En dus besloten Delphine en ik om het feestje dan maar samen te doen, aangezien zij de beste vrienden zijn, en zowat dezelfde vriendenkring hebben ook.

Het werd een zwembadfeestje in Zomergem: een klein kinderbadje, maar ook een heel fijn groot zwembad waar ze in het eerste deel makkelijk kunnen staan. Er is een feestjesformule: eerst ga je zwemmen (en is de jarige gratis), daarna kan je in de cafetaria voor 4,80 euro per persoon twee pannenkoeken krijgen met een drankje erbij. Wij hadden zelfs het aparte zaaltje, zeer aangenaam. We hadden ons ingedekt tegen slecht weer met gezelschapsspelletjes, maar het toffe is, dat er naast het sportcomplex een speelplein ligt, en in dat zalige weer hebben ze dus alle vijftien samen ook buitengespeeld.

Ik denk, dat het een fijn feestje was. Nee, eigenlijk weet ik dat wel zeker.

Geplaatst op

Zwemles

Een jaar of vier geleden heeft Wolf al eens zwemles gevolgd, bij de zwemclub in Evergem. Die hebben hem in drie lessenreeksen schoolslag aangeleerd, maar de laatste lessenreeks is nooit afgewerkt, wegens onverwachte sluiting van het zwembad. Het geld hebben we nooit teruggezien, ook geen verdere uitleg, en als ik zelf belde, gaven ze niet thuis. Bon, op zich zo erg niet, ware het niet dat Wolf nog steeds niet kan zwemmen. Enfin, hij plonst wat rond, maar het ontbreekt hem aan zelfvertrouwen om verder dan een paar meter te zwemmen.

Ik heb de koe bij de horens gevat, en in Zomergem om privé zwemlessen gevraagd. Evergem hoeft voor mij niet meer. Voor beide jongens samen, omdat we deze zomer naar Tunesië gaan, en ik toch graag zou hebben dat ze zich allebei weten te redden in een zwembad.
De eerste vraag die de lesgeefster me stelde, was heel pertinent: wilde ik dat ze een perfecte competitieschoolslag leerden, of wilde ik dat ze konden overleven in een zwembad? (In feite de discussie die nu gevoerd wordt over het zwemonderwijs in de lagere school). Voor mij was er zelfs geen twijfel: als ze in het water terechtkomen, moeten ze zichzelf kunnen redden.

zwembad1

zwembad2

zwembad3

Wolf deed het bijzonder goed, en kon echt wel al een aantal meter zwemmen zonder enige hulp. Kobe kreeg zwemblokjes rond zijn middel, en peddelde er vrolijk op los, proestend en blazend als een hondje. Ook hij doet het behoorlijk. De rest van de week is er ook nog les, en eens zien hoever ze dan geraken.

zwembad4

zwembad5

zwembad6

En ik? Ik heb het eerste kwartier meegevolgd, en heb daarna zelf twaalf baantjes gezwommen. 300 meter, het is absoluut niet veel, maar wel voor iemand die geen sport doet en zelden zwemt. Ik was er eigenlijk zelfs tevreden over :-p