Een beeld dat ik nooit zal vergeten…
Lentefeest
Mijn kozijn en zijn vrouw, met wie we toch echt wel vrienden zijn, gaven voor hun vrienden een lentefeest voor hun tweede dochter.
En dus tuften wij vrolijk naar de Akkerhoeve, alwaar zich een mooi zaaltje, met speeltuin, trampoline, springkasteel én odorama, zich ontvouwde. Er waren uitgebreid hapjes voorzien, er was een barbecue, en er was een heus dessertenbuffet. Er werd vooral veel gepraat, getaterd, gefilosofeerd en gelachen (vroeger deden zij regelmatig een dergelijk feest in de tuin, waardoor wij hun andere vrienden ook kenden).
Lena-Mare, Gwens dochtertje
365 – 30 juni
Poes geniet nog een laatste keer van de boom, zonder het te weten…
Verjaardagsfeestje Kobe, zes jaar.
Het is wel pas in de vakantie dat hij zes wordt, maar na het débacle van vorig jaar (er konden amper twee meisjes komen) wilde ik zijn feestje liever op voorhand geven (zoals zes anderen van zijn klas, trouwens, hij had de voorbije drie weken elke woensdag en zaterdag/zondag een feestje). En dus stonden er hier vandaag zes kinderen heel enthousiast te wezen.
Bart moest om persoonlijke redenen weg in de namiddag, maar gelukkig zijn er van die vrienden die je eigenlijk niet vaak ziet, maar die er wel meteen staan als je ze nodig hebt. Dank je, Sophie!
Om twee uur druppelden ze binnen, en al was het weer niet echt super, het regende gelukkig niet, en dus hebben ze eigenlijk vrij veel buitengespeeld. Wolf, de enorme schat, had een activiteit geknutseld in de voormiddag: een soortement van muziekpak, maar dan zonder pak. In een doos zat een ganse reeks opdrachtjes, en wie de doos in handen had op het moment dat de muziek stopte, moest er eentje trekken.
Er zat onder andere bij:
– doe de Gangnam Style (Wolf had al op voorhand de Apple TV klaargezet)
– speel dirigentje
– open de cadeautjes
– trek gekke bekken
– eet taart
Er werd buiten gespeeld ook, tussendoor.
– ga je verkleden
En toen werden er nog oliebollen gegeten ook.
365 – 29 juni
Laatste schooldag, en dus rapport
Ik was wel blij met Wolfs rapport, ja. Alleen aan dat schrift gaan we een beetje moeten werken, heb ik de indruk.
Als je dan toch een globaal cijfer wil hebben, is het blijkbaar de bedoeling dat je de vier jaarcijfers even sterk laat meetellen, dus godsdienst is even belangrijk als wiskunde. Tsja. Op die manier heeft Wolf 94, 35 % in het derde. Op naar het vierde, zou ik zo zeggen.
365 – 28 juni
Kobes verjaardagstaart. Ik heb er serieus wat werk aan gehad, maar wilde ze perse nog vandaag afhebben. Het is een basis van gewone cake, maar dan wel in twee keer gebakken in een pyrexschotel. Ik heb die daarna netjes plat afgesneden en de onderste uitgehold, en daarna opgevuld met M&Ms. De twee helften zijn aan elkaar gezet met stevig opgeklopte slagroom, en bovenop heb ik één van de twee afgesneden topjes gelegd, zodat het geheel wat ronder werd. Daarna is ze versierd met rolmarsepein, om Kobes favoriete Skylander Wrecking Ball na te bootsen.
Oudercontact
Soms zijn er zo van die oudercontacten dat je hart smelt. Dan zie je een leerling die ontzettend graag Latijn doet, daar ook keihard voor gewerkt heeft, en het toch niet haalt.
En dan moet je zowel haarzelf als haar ouders overtuigen dat overzitten geen goeie oplossing is, omdat ze, door dezelfde leerstof opnieuw te zien, het deze keer misschien wél haalt, maar dat ze zich daarna in het vijfde jaar toch weer oeverloos zal vastrijden.
Dan zit het meisje te huilen, zit de moeder te huilen, en dan heb ik ongelofelijk veel moeite om niet gewoon mee te doen.
Soms is het hard, ja. Zucht.
365 – 27 juni
En toen zat Merel op haar potje in de keuken, en riep ze: “Kijk mama, een beestje!”. En vond ik dit cadeautje van de poes onder de keukentafel. Hoe hij het beestje door het kattenluik heeft gekregen, is me nog steeds een raadsel.
Proclamatie 2013
Het is dus weer zover: onze zesdejaars zwaaien af, en dat gaat zoals altijd gepaard met een ganse plechtigheid.
De muzikale intermezzi waren ook dit jaar weer apart:
– een zelfgeschreven gedicht van een van de leerlingen. Ik was ongelofelijk gevleid toen ze me vertelde dat het geschreven was op basis van een van mijn lessen, waarin we een tekst over filosofie van Seneca hebben gelezen, en meer bepaald over tijd. Tsja…
Hierbij hoorde ook een stukje piano, en meer bepaald Mozart.
– het nummer ‘Stay’ van Rihanna, begeleid door piano en gitaar. Het was dik in orde.
– een filmpje, gemaakt door een van de leerlingen, oorspronkelijk voor de Uitvaart (Honderd Dagen in het GO!). Voor de proclamatie heeft ze het ietwat aangepast, tekst toegevoegd en foto’s erbij gezet. Prachtig. Ik wilde het uiteraard met u delen.