Sinding-Larsen-Johansson
U kent bovenstaande personen niet? Prijs u gelukkig, ik tot vandaag ook niet.
Maar zij blijken de naamgevers te zijn van een bepaald syndroom waaraan Wolf lijdt, en waardoor zijn knie pijn doet. Een groeiprobleem, iets met groeischijven. Concreet is dat dat het kraakbeen van de knieschijf nog te zwak is en bij (over)belasting de boel scheeftrekt. Op zich niks gevaarlijks, zei de dokter, op voorwaarde dat hij er voorzichtig mee is.
Hij heeft een brace gekregen om te sporten, en moet stoppen zodra het pijn begint te doen. Het zou uiteindelijk vanzelf moeten verdwijnen door te groeien en dus door de verharding van het kraakbeen in de knie.
Een redelijk deftige uitleg vind je hier.
365 – 28 januari 2014 – orthopedist
Ontbijt
Een paar weken geleden hadden we een uitgebreide ontbijtmand hier ten huize. Cadeautje van de KBC, die ons een Vivabox had opgestuurd: een grote doos met een klein flesje champagne, twee glazen, en een bon. We konden kiezen tussen een ontbijtmand, een fruitmand, iets met wijnproeven, en nog een paar dingen. Het werd dus het ontbijt, geleverd op zondag. Wolf heeft ze in ontvangst genomen, en meteen ook als verrassing voor ons de tafel gezet. Ik heb dus geen foto van de mand op zich, maar wel van de gedekte tafel. Met veel dank aan Wolf, het is zalig beneden komen zo!
En dat was overigens meer dan in orde:
– 2 croissants
– 2 andere koffiekoeken
– 2 pistolets
– 2 piccolo’s
– 2 toasten belegd met gerookte zalm
– schotel vleeswaren
– schotel kazen
– choco en confituur
– boter
– een appel en een appelsien
– 2 yoghurtjes
– 2 flesjes fruitsap
Р2 zakjes Nescaf̩ cappucino
– 2 theezakjes
– een doosje pralines
Meer dan genoeg voor ons vijven, eigenlijk. Dik in orde. Merci KBC!
En de rieten mand? Die werd meteen ingepikt door Merel als poppenbedje.
365 – 27 januari 2014 – gitaar
Leeg
Morgen beginnen ze aan deel twee van de verbouwing, zijnde de inkomhal en het bureau voor Bart, waar de oude keuken was. Daarvoor moet die volledig leeg zijn, maar dat was al ongeveer zo. Erger is, dat ook de berging leeg moet zijn, want de rekken moeten eruit, de bestaande deur naar de oude keuken wordt dichtgemaakt, en er komt een nieuwe deur aan de andere kant die uitgeeft op mijn bureau.
En die berging, die zat stampvol, geloof me. Veel van de etenswaren waren vorig weekend en in de loop van de week al naar de nieuwe berging verhuisd, maar er zat nog gigantisch veel in, zoals alle kuisgerief, kaarsen, inpakpapier, bloempotjes en vazen, maar ook dingen die je niet vaak gebruikt, zoals het gourmetstel, de fondue… Ik zag er me geen beginnen aan, maar Bart heeft alle losse dingen beetje per beetje naar de nieuwe keuken gebracht zodat ik die kon opbergen, en verder een ganse hoop dingen in de garage gestouwd. Letterlijk. Je kan daar ook niet meer over of door nu.
In de keuken moet enkel nog mijn fornuis opzij gezet worden, maar ik durf het zelf niet afkoppelen: dat is met drie fasen en blijkbaar niet met een stekker, maar in de muur gemonteerd. Werk voor een elektricien, medunkt. Al de rest vliegt eruit.
365 – 26 januari 2014 – cinematent
Riolering
Omdat vandaag eigenlijk gewoon in het teken stond van opruimen – de oude keuken en berging moeten leeg zijn tegen maandag – krijgt u van mij nog wat foto’s van de aansluiting van de waterput op de riolering. Op zich zijn de foto’s niet interessant, ze zijn eerder voor mijn archief, dat ik later weet wat waar zit. En eigenlijk is het wel eens indrukwekkend om te zien wat er zo allemaal in de grond zit.
365 – 25 januari 2014 – rugbymatch
Zieke Merel is ziek
Om kwart voor twaalf ging, tot groot jolijt van mijn vierdejaars, mijn GSM af: de kleuterschool (dat is overigens ook de enige reden dat mijn GSM aanligt terwijl ik lesgeef). Merel had blijkbaar 38° koorts, en voelde zich ellendig. Ik vroeg of ik mijn les mocht afmaken, en ze dan komen ophalen tegen kwart over twaalf. Geen enkel probleem, ze gingen ze dan wel eventjes op het bedje in het secretariaat leggen.
Toen ik om kwart over twaalf dat secretariaat binnenkwam, zag ik dit:
een diep slapende, witte Merel, compleet uitgeteld. Ik vond het eigenlijk jammer dat ik haar moest wakker maken, en inderdaad: ze begon zachtjes te huilen van pure ellende.
Een kwartiertje later lag ze al lekker in haar eigen bedje met een emmertje naast zich. En sliep ze in een ruk door tot half acht ’s avonds. Toen wilde ze een flesje melk en een klein boterhammetje, en dat was dat. Een lepel Nurofen kon er ook nog in, en tegen half negen vroeg ze alweer om te mogen slapen. Ik hoop alleen dat ze dan vannacht niet plots klaarwakker is.
EDIT: ze is één keertje wakker geworden, heeft een half glaasje water gedronken dat ze prompt weer uitkotste, en heeft dan verder geslapen tot half acht deze morgen. Niet slecht, zou ik zo denken.