Fiets

Man ben ik blij dat ik weer een fiets heb! Net Wolf met de fiets naar school gebracht, en we hebben er allebei van genoten! Gisterenavond met de fiets naar het koor (amper een paar kilometer) en ook dat deed ongelofelijk deugd. Ik moet echt meer fietsen, en dit nieuwe speeltje bolt dan nog eens fantastisch goed ook 🙂 Nu ik toch niet meer met de moto mag rijden…

Hulp gevraagd

Vanavond en de volgende 5 zaterdagen zendt Canvas een machtig interessante reeks uit over het oude Rome. Ik heb die wel op video staan, maar die kwaliteit is allesbehalve. Nu ben ik dus op zoek naar een goede ziel met een DVD-recorder, die voor mij de reeks kan en wil opnemen. Ik vergoed het DVDtje en alle andere kosten, je zegt het maar.

Kan iemand me helpen? Pwetty please?

Suburbia, 8.15

Flink ingeduffeld in een dikke winterjas stappen we de straat op, het prille lentezonnetje tegemoet. Wij, dat zijn mijn zoontje van drie en ik, zijn kleine warme handje in mijn hand, zijn boekentas in mijn andere hand. Onze hond springt uitgelaten mee tot aan het tuinhek, en kijkt ons dan teleurgesteld na. Poes is nergens te bespeuren, of die was wel een flink eind meegelopen.

Een klein wolkje damp vormt zich bij elke ademhaling, maar echt koud is het niet: de zon schijnt, en de wereld wordt wakker. Wolf huppelt vrolijk naast me mee, en kan het niet laten even in elke vrijstaande brievenbus te piepen. Sommige zijn al leeg, in andere wacht, tot zijn grote vreugde, de krant nog tot haar lezers buiten komen sloffen om ze op te halen.
Er wordt enthousiast gezwaaid wanneer de apotheker met dochtertje op de achterbank toeterend voorbij rijdt, en even later stopt papa zelfs eventjes, op weg naar kantoor. Wolf zet het even op een lopen, wil de auto’s bijhouden, maar ziet gelukkig snel in dat dat niet bepaald tot zijn mogelijkheden behoort. Even later voel ik opnieuw zijn handje in de mijne: “Ik ben wel moe van het lopen hoor mama!”

Rustig stappen we verder langs de voortuintjes. Een werkman van de gemeente stapt uit een pickuptruck, en tot Wolfs ontzetting rijdt die daarna verder. Het kost me moeite hem te overtuigen dat de vrachtwagen gewoon het pleintje rondrijdt om daarna te parkeren. Pas als hij dat met eigen ogen heeft kunnen bevestigen, is hij gerustgesteld. “Dat was wel raar hé mama!”

Ondertussen worden we voortdurend ingehaald door fietsers met kleuters in het kinderstoeltje. Het verbaast me telkens weer dat ze Wolf allemaal kennen en hem vrolijk toeroepen. Hij zwaait terug, en geeft me tekst en uitleg bij de passanten. Aan de schoolpoort zelf is het natuurlijk drukker, en we zijn zelfs een half minuutje te laat: we zien net zijn rij naar binnen gaan. Ontzet sleurt hij me mee naar binnen (ik moet zijn vermiste muts zoeken) tot hij de rang vervoegd heeft, geeft me snel een kus op de wang, en vergeet me dan. ‘Zijn kinderen’ eisen immers al zijn aandacht op: Evert grijpt zijn hand, Sara wil haar nieuwste knuffeltje tonen, en zelf is hij al bezig zijn inderhaast uitgespeelde jas aan de kapstok te hangen.

Stilletjes muis ik ervan onder, nadat ik zijn muts – die gewoon op een andere kapstok hing – in zijn mouw heb gepropt. Een paar meter voorbij de school overvalt de stilte me opnieuw. Genietend van de koude ochtendlucht stap ik verder, en dan krijg ik plots een beeld dat zo lijkt weggelopen uit ‘The Truman Show’: gelijktijdig gaan twee voordeuren van villa’s open. Uit de ene komt een man in keurig pak naar buiten, uit de andere een huisvrouw in ochtendjas en op sloffen. Beiden dragen een doos oud papier naar de straatkant, en zetten die netjes naast de brievenbus. Ze knikken even beleefd naar elkaar, en verdwijnen dan weer naar binnen. Ik kan een glimlach niet onderdrukken.

Even later pluk ik zelf de krant uit de brievenbus, en verdwijn op mijn beurt door mijn voordeur naar binnen. En als u me nu wil excuseren, ik moet nog de was ophangen.

Zakdoekjes

Het valt me regelmatig op hoe attentvol en opmerkzaam Wolf eigenlijk wel is voor een nog-maar-net-driejarige: dit weekend ging en moest en zou hij in de supermarkt een doos zakdoekjes meenemen voor zijn juf. Die van haar in de klas waren namelijk op, zei hij. Deze morgen ging hij dan ook fier als een gieter zijn doos zakdoekjes afgeven aan haar, en ja hoor, de zakdoeken in de klas waren effectief op, ze had noodgedwongen een keukenrol klaargezet.

Wel, dan voelt een mens zich trots, weet je.

Carmina Burana

Nog eventjes een opmerking: de kaartenverkoop voor onze uitvoeringen van de Carmina Burana loopt veel en veel vlotter dan verwacht, in die zin dat mensen die er nog willen bij zijn, zich gaan moeten haasten. Ertvelde is compleet uitverkocht, en Gent scheelt niet veel. Voor Sas Van Gent zijn er nog volop kaarten (wegens een pak grotere locatie) en ook Sint-Amandsberg valt voorlopig nog mee. Enfin, dat is toch de update van zaterdag. Nog even de data meegeven:
premi̬re te Sas-van-Gent, Vlaanderenhal, vr 23 maart 2007 Р20.30u
te Gent (Zwijnaarde), Christus Koningkerk, za 24 maart 2007 – 20u
te Sint-Amandsberg, Kerk Westveld, vr 30 maart 2007 – 20.30u
te Ertvelde, kerk, za 31 maart 2007 – 20u Uitverkocht

Carmina Burana

Arte Musicale vzw – Gents initiatief voor jonge muzikale organisaties – presenteert:
de integrale versie van de Carmina Burana van Carl Orff
met 250 zangers en muzikanten onder artistieke leiding van Steve De Veirman & Marcel van Cauwenberge

uitvoerders:
Orkest: Jeugdorkest Forza Muzica (Gent)
Solisten:
pianisten: Filip Martens & Tom Van der Biest
bariton – tenor – sopraan: TBA
Koren: Kamerkoor Furiant (Wondelgem), Saman koor (Wachtebeke), Koninklijk A Capellakoor (Ertvelde), Volwassenkoor VoKaalo (Lochristi), Sint-Amanduskoor (Oostakker), Kinderkoor Furiakanti (Wondelgem),
Dirigent: Steve De Veirman

concertenreeks
premi̬re te Sas-van-Gent, Vlaanderenhal, vr 23 maart 2007 Р20.30u
te Gent (Zwijnaarde), Christus Koningkerk, za 24 maart 2007 – 20u
te Sint-Amandsberg, Kerk Westveld, vr 30 maart 2007 – 20.30u
te Ertvelde, kerk, za 31 maart 2007 – 20u

Er wordt op elke locatie een musicologische inleiding voorzien op het concertprogramma.

– Voorverkoop Volwassenen : € 12,00
– Volwassenen aan de kassa : € 15,00
– Voorverkoop Studenten : € 10,00
– Studenten aan de kassa : € 12,00
– Voorverkoop Klasgroepen Latijn : € 8,00
– -12 jaar: gratis

Verdere info en tickets kunnen verkregen worden bij
Gudrun Rombaut
gudrun@actadiurna.be
09/329.36.36
0495/20.36.37

Gedichtendag, bis

Op deze gedichtendag toch nog maar eens een oproep: ik zoek een badkamergedicht.

Even uitleggen: binnenkort gaan wij onze badkamer verbouwen. Ik wil dan ook af van de voiles, die lichte gordijnen die tegen inkijk beschermen. Veel liever zou ik een ondoorzichtige film op het glas willen aanbrengen, zodat het er min of meer gezandstraald uitziet. Om het toch nog een beetje aantrekkelijk te houden, wil ik er een gedicht uitsnijden, en dan bij voorkeur eentje dat aansluit bij de ruimte, in casu de badkamer dus. Welke poëziekenner kan me hierbij helpen?

Verspreid gerust deze oproep, je doet me er een groot plezier mee.

Gedichtendag

Mja. Ik vrees dat ik in herhaling val, maar voor mij is dit gedicht nog steeds een van de allermooiste, en vooral omdat het zo kort is, en toch zo veelzeggend. Voor wie Latijn kent, is het denk ik nog mooier…

Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris.
Nescio, sed fieri sentio, et excrucior.

Catullus carmen 85.

Ik haat en ik heb lief. Waarom ik dat doe, vraag je misschien.
Ik weet het niet, maar ik voel dat het zo is, en ik ga eraan kapot.

Egotrip

Vandaag gehoord dat de derdejaars van een collega voor Nederlands een interview moeten afnemen van iemand naar wie ze echt opkijken. Bleek een van de leerlingen haar gevraagd te hebben of hij alsjeblief mij mocht interviewen. Het gastje is na twee jaar gestopt met Latijn, maar ik blijk een diepe indruk te hebben nagelaten.

Ik was er eventjes zelf van onder de indruk, om eerlijk te zijn. Zelfs na twaalf jaar onderschat ik blijkbaar het impact van een leerkracht op een leerling. Wow.