Geplaatst op

TIL (Things I Learned)

Er zijn van die dagen dat je een aantal vaststellingen doet.

    • als je dringend moet plassen, is het geen goed idee om de zetelverwarming in je auto op te zetten… Serieus!
    • het is héél moeilijk om een snel uitgesproken ‘bananencake’ niet te laten volgen door “du duuu dududu”. Sorry voor de oorworm :-p

    • de binnenkant van een klavecimbel is de max, maar die dingen zijn blijkbaar zodanig snel ontstemd dat er een vochtregelaar in het betreffende lokaal moet staan.
  • er bestaat een liedje van Monty Python over filosofie.

Geplaatst op

Kerstboomkarma

Het zal me leren, van mijn principe af te wijken en de kerstboom te zetten nog voor Sinterklaas is geweest…

Aangezien die een dag te vroeg was langsgeweest hier ten huize, ben ik al op 5 december, de woensdagnamiddag, de boom beginnen zetten. Ik had echt beter moeten weten…

Vorig jaar heb ik in de solden allemaal nieuwe spullen gekocht, wit, goud en zilver, en ik had er echt zin in. Er waren zelfs nog een hoop hele mooie ballen bijgekomen van Chantal, mijn kuisvrouw, die ook een andere stijl wilde. Bon, ik dus netjes de boom in elkaar gezet, lichtjes gehangen, slingers, en dan alle andere decoratie. Véél decoratie. Met echt wel een mooie boom als gevolg.

Tot donderdagmorgen. Want toen ik de lichtjes weer in de stekker stak, ging er geen lampje branden. En zeker geen gans lichtsnoer. Meh.

Ik probeerde hier en daar wat lampjes vast te steken, met twee gebroken kerstballen tot gevolg. Hmpf. Geen goed idee dus. Ik heb dan maar alles voorzichtig weer uit de boom gehaald, de lampjes op de grond gelegd, en ze een voor een vastgestoken. En jawel, plots gingen de lichtjes weer aan! Bon, lichtjes opnieuw in de boom, slingers erin, en alle ornamenten. Vier kapotte ballen in totaal.

Donderdagavond liet ik de lichtjes branden, maar vrijdagavond trok ik de stekker uit. En… jawel… zaterdagmorgen waren er geen lichtjes meer. Raaahh!

Drie keer raden wat ik gedaan heb, de zondagnamiddag? Jawel. Voor de derde keer. Deze keer heb ik alle lichtjes er stuk voor stuk uitgehaald en ze vervangen door een ander, en yep, een van de lichtjes had een kapotte fitting. Lichtje vervangen, probleem opgelost. Ik heb ermee staan zwieren en shaken, maar ze bleven branden. Ik heb dan in de loop van de namiddag voor de derde keer de boom opgetuigd, met intussen zelfs nog een paar extra versiersels.

Karma, zeg ik u. Van de sint.

Geplaatst op

Onder de indruk

Vermeldde ik terloops tegen Bart dat ik ‘A Tale of Two Cities’ van Dickens aan het lezen was.

“Ah”, zei hij, “It was the best of times, it was the worst of times”.

En toen wist ik meteen weer waarom ik met hem getrouwd ben.

Afbeeldingsresultaat voor a tale of two cities

Geplaatst op

Van Gentbrugge en Merelbeke

Bart had al even gezegd dat hij gewoon eens naar de Wok King op de Brusselsesteenweg wilde. Het is – nog maar eens – een hectische week voor iedereen geweest, en dus zag hij het ook niet echt zitten om nog voor de middag boodschappen te doen en te koken en zo.
We stapten daarom in twee auto’s, en reden naar de Wok King. Waarom twee auto’s? Ik wilde daarna namelijk nog gaan geocachen, ik had echt behoefte om even in de buitenlucht te zijn en stevig door te stappen.

Het leuke aan de Wok King is dat het buffet is, zowel koud als warm, en dat je daarnaast ook gewoon je eigen wok kunt samenstellen, die ze daar ter plekke voor je wokken. En natuurlijk ook een dessertbuffet. Veel te veel gegeten, voor de verandering.

Om al dat eten wat te laten zakken, had ik extra behoefte aan een stevige wandeling. Helaas begon de zon al te verdwijnen, maar bon. Ik reed een beetje verder naar het Liedermeerspark om er 7 caches op te pikken en een mooie wandeling te maken die me ook even langs het vogelasiel bracht. Er waren ook twee puzzels bij die nogal wat denkwerk vroegen, maar die ik gelukkig wel opgelost kreeg.

Helaas heb ik op een bepaald punt een half uur staan zoeken naar een tag die er niet was: de opdracht stond bij de waypoints, wat ik niet had gezien. Al bij al was het dus een drie uur durende tocht, in plaats van anderhalf uur, en eindigde ik in de gietende regen. Maar ik heb er wel intens deugd van gehad.

Geplaatst op

Villa Ooievaar

Eergisteren zag ik toevallig bij een vriendin op Facebook passeren dat ze naar een nieuw sociaal restaurant hier op Wondelgem was gaan eten. Ah bon?

Het leek me ideaal om het zelf even uit te proberen: Villa Ooievaar in het Vyncke-Bovynpark. De website heeft nog niet veel om het lijf, maar bon, waarom niet? Kobe was intussen al naar huis gekomen met de bus, maar Wolf had nog Nederlands schrijven gehad, en had dus gewerkt tot twaalf uur.

Ik ging hem ophalen, en we reden naar het park. Wij parkeerden in de Lusthoflaan, maar dan moet je wel even door het momenteel nogal modderige park heen. Het is net iets makkelijker om via de Botestraat te gaan, heb ik zo de indruk.

Binnen is het heel gezellig ingericht en kwam een alleraardigste dame ons verwelkomen en een plaats toewijzen. Villa Ooievaar is namelijk een sociaal tewerkstellingsproject voor mensen met een beperking, maar als je dat weet, is het net zoals elk ander restaurant. Met een heel beperkte kaart, dat wel: een dagschotel, een vegetarisch alternatief, en een salade. Oh, en soep. Heel lekkere soep, in elk geval vandaag toch.

We gingen alledrie voor de witloof/currysoep, en daarna de pasta met quorn in zoetzure saus.

De porties zijn royaal, geloof me, en lekker, dat ook. Een dessert kan je ook krijgen, maar aangezien beide jongens nog moesten studeren, gingen we dat wel een andere keer doen. We keken nog even rond, en merkten dat het eigenlijk best groot was. Blijkbaar zijn er liefst 80 plaatsen, en in de zomer komt er een royaal terras. Voor de dagschotel betaal je 10 euro, maar als je in aanmerking komt voor sociaal tarief, is dat nog een pak minder.

Wondelgem heeft er dus een fijn adresje bij: gezellig zitten, lekker eten, en je steunt er meteen een sociaal project mee. Oh, en het menu? Dat vind je gewoon terug op hun facebookpagina, als je een kieskeurige eter bent.