Tupperware

Tupperware, daar zit een levenslange garantie op (toch bij gewoon gebruik, niet als je ze in de oven steekt of zo natuurlijk). Als er dekseltjes scheuren, kan je dat inwisselen, zo zeker zijn ze van hun stuk.

Ik heb net een hoop Tupperware geërfd van mijn grootmoeder. Zij zit inmiddels in een rusthuis, en kan er dus niet veel meer mee aanvangen. En ik ben er blij mee, want Tupperware is duur, en dit zijn nog zo van die lekker ouderwetse stukken. Maar waar ik het meest content mee ben, is de brooddoos. Mijn ma heeft er al altijd zo ene, en ik was daar jaloers op. Want ze maken ze helaas niet meer, toch niet in dat grote formaat. Ik heb zo’n ding van Brabantia, maar dat sluit niet luchtdicht af, en is dus niet hetzelfde. En met een gezin van vijf was de kleine doos soms gewoon te klein.

Nu heb ik ze dus, zo’n grote ronde witte brooddoos van Tupperware. Oud, gekrast, maar nog niet versleten. En sowieso onvervangbaar.

brooddoos

(ter vergelijking heb ik er een lepeltje op gelegd, dat je ziet hoe groot ze is)

Druk

Niet het gewone “het is weer druk vandaag”, maar wel de druk die begint weg te ebben. Druk van examens, verbeteringen, hectische dagen, deliberaties… We zijn er nog niet helemaal, maar de druk begint te zakken.

Nu nog de proclamatie, met morgen eerst de generale repetitie, en dan donderdag nog leerlingencontactdag en oudercontact, en dan vrijdag… Tsja, present zijn, en we zijn er.

Nu ook nog Bart weer op zijn pootjes krijgen, want die is nog altijd serieus ziek. En dat zorgt ook wel voor een zekere druk, aangezien alles van de kinderen op mij draait. Compleet met opruimen en al. Want vooral dat valt me nu op, nu Bart buiten strijd is: hoeveel hij eigenlijk per dag wel opruimt. Want het is hier een echte zwijnestal momenteel.

Later.

Als de vakantie begonnen is, ga ik opruimen. Maar nu nog even niet, want er is nog iets teveel druk. In elk opzicht van het woord.

Ziek

En nu is Bart ziek, en redelijk serieus ook. Hij was de voorbije dagen al niet in optima forma, maar vandaag is hij geveld. Koorts, mottig, en de hele nacht overgeven, helaas. Hij klaagt er ook over dat hij keelpijn heeft, en dus ga ik morgen de dokter laten komen, om zeker te zijn dat het toch ook geen keelontsteking is, zoals bij mij.

Ik denk dat het een stevige buikgriep is. Hij is in elk geval behoorlijk ellendig, den duts.

Foto’s

In de paar zonnige uren de voorbije week heb ik toch al wel een paar foto’s in de tuin genomen, gewoon om te kijken hoe goed het lukt om in het felle licht close ups te nemen van bijvoorbeeld bloemen.

Bloemen waar ik trouwens best wel trots op ben :-p

bloem1

De clematis op de hoek van ons terras, langs de regenpijp

bloem5

bloem2

Ongelofelijk leuke kleine sterretjes die zichzelf hebben gezaaid. Het lijken wel vetplantjes, en ik heb er geen idee van wat het is.

bloem6

bloem3

bloem4

De andere clematis die in de blauwe regen is gegroeid. Helaas niet te zien van in het huis of de tuin :-/

bloem7

bloem8

En een close up van de solanum, bloemetjes van een vierkante centimeter.

En als uitsmijter nog wat foto’s van Merel :-p

Merel1

Merel2

Merel3

Koppijn

Koppijn, man! Mijn hoofd is een en al buil (ik moet gisteren behoorlijk hard gevallen zijn bij het flauwvallen), zowel opzij als vooraan. Opzij wellicht door tegen het lavabootje te vallen, vooraan door tegen de grond te slaan. Zelfs mijn wenkbrauwen optrekken doet pijn.

Gelukkig ben ik niet lichtgevoelig of zo, ik denk niet dat er een hersenschudding in het spel is.

Maar wel nogal hard auw. Als in AUW.

Ugh.