Zomertruitje 14 maar met mouwtjes deze keer

Ik had opnieuw zo’n bol kleurverlopend katoen gekocht, en de vorige keer vond ik het jammer dat ik niet tot het einde was geraakt, dat ik dus niet alle kleuren had. Dat wilde ik deze keer vermijden, en dus haakte ik er korte mouwtjes bij. Eigenlijk had ik nu net wat te kort, maar gelukkig had ik een passend kleur liggen en viel dat niet op.

Bij deze dus een nieuw licht dingetje, hetzelfde patroon maar mét mouwtjes deze keer, en ik ben er echt wel enthousiast over. Die kleuren…

Oh, en toen Peggy het zag – zij die altijd zei dat ze echt echt echt geen mouwtjes wilde – wilde ze er ook. Maar ze heeft al zeven stuks van die zomertruitjes, ik ga het achtste nu maken in lichte witte katoen mét mouwtjes, en eventueel haak ik aan de vorige er dan maar mouwtjes aan, dat zien we nog wel.

Zomertruitje 13

Ja ik weet het, het wordt saai, maar ik sla ze vooral ook voor mezelf op. Dit is dus exemplaar nr. 13, het zevende voor Peggy, in het lichte zwarte katoen.

Zomertruitjes tien, elf en twaalf

Dit zijn twee exemplaren voor Annelies. Ik moet ze dan eens opsturen, of zij moet eens passeren, dat kan ook, maar vanuit Leuven is dat nogal ver… Maar ik vind ze wel geslaagd, ja.

Eentje dus met kleurverloop van lichtgrijs naar zwart.

En eentje van redelijk fel blauw naar zwart.

En dan is er eentje voor mezelf in wat ik heel mooie kleuren vind, maar dat blijkbaar bijzonder lastig blijkt om te combineren. Tsja.

Ik zal deze zomer eens kijken voor een zwarte T-shirt op een jeans, dat moet lukken. Wel lekker kleurrijk, voor een keertje.

Cadeautje voor Arwen

Arwen wordt vandaag 22. Yup, een lentekind dus.

Ik wilde voor haar ook een cadeautje voorzien, maar afgelopen week was echt druk geweest, dus het werd iets met niet bijzonder veel inspiratie: een doosje gevuld met wat kleine dingetjes voor op reis – gezichtsmasker, masker voor vermoeide ogen, mistspray, dat soort dingen die wel helpen als je op reis gaat en een jetlag gaat oplopen – en een speeltje voor Viggo, haar kat. Ik voegde er ook nog een boekenbon van de Standaard aan toe, en een paar zelfgehaakte polswarmertjes zoals ze er al verschillende heeft, maar die ze ook graag nog in dit kleur wou.

Ze was er gelukkig wel blij mee, want wellicht had ze het ook niet meteen verwacht. Maar tegenwoordig komt ze op zondag al eens mee met Wolf hier eten – we staan in het gezin nogal op die zondagmiddag met opa erbij – en dan is het steevast ferm gezellig, want daarna hangen ze nog in de zetel en wordt er oeverloos gekletst met Merel erbij. Yup. Een prima schoondochter, en vandaag dus al 22.

Gelukkige verjaardag, Arwen!

Nog wat handschoentjes

Nu ik toch bezig was en Arwen duidelijk fan is van die dingetjes om in de auto te dragen, haakte ik nog wat van die polswarmertjes, maar dan met een duimpje voor haar.

En dan ook nog, met een overschotje katoenen garen, een paar voor mezelf. Als ik naar tv kijk, is zo’n paar zo goed als af op een avond. Tsja.

Nog een paar handschoentjes

Merel houdt zo niet van dat opengewerkte van mijn andere vingerloze handschoentjes, dus ging ik gewoon voor een patroontje van vasten en stokjes, en met een duimpje. Best wel gelukt, en nu dus ook nog in andere kleuren…

Wanten voor Lieze

Merel vroeg me of ik het zag zitten om ook iets te maken voor Lieze. Uiteraard! Ze wilde oudroze wanten, geen handschoenen, maar wanten. En dus zocht ik een patroontje, het juiste garen, en dat was dat.

Ze zien er een beetje lomp uit, maar als daar volwassen handen in moeten, kan dat ook niet anders.

Overzicht handwerk in 2025

Awel ja, ik ben intussen zodanig in het handwerk gevlogen, dat ik vond dat ik eens een opsomming mocht maken. Ik ben zelf verbaasd van de hoeveelheid, geloof me.

Wel ne keer wijs om zien. En er staat nog behoorlijk wat op de planning, ja.

Vingerloze handschoentjes: een nieuwe reeks

Blijkbaar maak ik mijn handwerkjes tegenwoordig in reeksen:
vier truien, eentje voor Merel, Marie-Julie, Marne en collega Hannah
zeven wintervesten: eentje voor mezelf, een voor Gwen, een voor collega Peggy, een voor collega Hannah en drie voor collega Fien
negen zomertruitjes (2 voor mezelf, 7 voor Peggy in diverse kleuren en materialen) en nog garen voor twee extra voor mezelf, twee voor Peggy, twee voor Annelies)
– twaalf mutsen en mutsjes, op een breiring gemaakt

Nu ben ik blijkbaar aan een nieuwe reeks begonnen: vingerloze handschoentjes. Nee, niet de gebreide versie die ik voor Merel gemaakt heb, die waren een kleine nachtmerrie. Ik vond die op zich dus wel leuk en zocht een haakpatroontje, iets dat wonderwel snel gaat. Als ik een hele avond tv kijk en kan doorwerken, heb ik een paar klaar. Het eerste paar heb ik in het roze gemaakt – redelijk hard roze omdat ik nergens nog oudroze vond – voor Arwen, maar dat heb ik dus niet op foto. Een tweede paar heb ik gehaakt terwijl ik toezicht aan het doen was in de grote zaal: het patroon is zodanig simpel dat ik er geen aandacht aan hoef te besteden, en dus perfect kan patrouilleren terwijl mijn handen bezig zijn. Het maakt het een pak minder saai. Fien zag dat en was meteen zeer enthousiast, waarop ze ze gewoon kreeg van me, en ze meteen ook showde. Een volgend paar was voor mezelf, in het paars.

En toen was ik vertrokken: ik heb een paar in zwaar grijs garen gemaakt voor Gwen, in hetzelfde materiaal als haar nieuwe mutsje. Een paar in een donkerder paars en in het zwart voor mezelf. Een paar rode in dat heerlijke garen met merinowol voor mezelf, maar dat heb ik intussen aan Véronique gegeven, en een paar van die rode voor Arwen. Ik wilde nog rode voor mezelf maken, maar ik moet nieuw garen kopen want ik kom er net niet. En dan heb ik nog een restje dikke oudroze wol gebruikt voor eentje voor Merel.

(EDIT: ik heb nog extra garen besteld, vooral van die merinowol, in muisgrijs en lavendel voor extra paren. Ik ben er redelijk enthousiast over, ja.)

Mocht iemand er ook willen: 12 euro per paar, materiaal inbegrepen. Tenzij je echt duur garen wil, dan moet je het zelf voorzien.