Sjaal voor Merel

Merel vroeg me enkele weken geleden of ik een sjaal voor haar kon maken. In zacht materiaal, met strepen, en lang. Ik liet haar kleuren kiezen, kocht merinowol – ja het is een dure sjaal, al bij al – en begon te haken.

En toen stopte ik elvendertig draadjes in, en was ze er bijzonder blij mee. Gelukkig maar. Ik ben eigenlijk ook zelf wel content van het resultaat, ja.

Mocht er nog iemand eentje willen: je betaalt enkel het materiaal.

Zomertruitje 16

Ik schreef eerder al dat ik een zomertruitje gemaakt had voor mijn metekindje, Marie-Julie. Merel had dat toen geshowd voor me, en gisterenavond had ik dat doorgegeven aan mijn schoonzus, want MJ was er zelf niet bij.

Vandaag kreeg ik een fijn berichtje: dat het perfect was! En ja, MJ is wel iets fijner en kleiner dan Merel. Het is de bedoeling om over haar balletpakje te dragen: iets dat niet te warm is, maar wel iets geeft en vooral ook niet te lomp.

EDIT: Delphine liet weten dat MJ de hele week een balletstage had, en dat ze het elke dag heeft aangehad boven, jawel, haar balletoutfit. Ze vroeg ook hoe ze het moest wassen en ging uit van handwas, maar nee hoor: gewoon 40°, maar wel plat drogen en in vorm trekken, dat wel.

Allez hup, weer iemand content!

Nog een zomertruitje, voor Marie-Julie deze keer

Marie-Julie had verschillende van mijn zomertruitjes gezien en vond die echt leuk, zei ze. Ik bood aan om er eentje voor haar te maken, en daar zei ze gretig ja op, maar dan in het spierwit. U vraagt, wij draaien.

Omdat ze een pak kleiner en vooral smaller is, is het een veel kleinere maat geworden. Merel showt het even, maar ook zij is groter en breder dan MJ. En het is ook een licht gewijzigd patroontje geworden met een extra steek tussen.

Vaandel voor de Black Wolves (soortement handleiding)

Ik heb me weer iets laten aanpraten, maar later daarover meer. Laat het nu volstaan om te zeggen dat ik aangesloten ben bij een nieuwe larpcompagnie, The Black Wolves, en dat we dus dringend een vlag ofte vaandel nodig hadden.

Say no more!

Ik was eerder al langs de stoffenwinkel gepasseerd en had daar enkele meters lichtgrijze, weerbestendige stof gekocht – dus ja, iets polyesterachtig denk ik.

Vandaag begon ik dus aan dat ding.

1. Stof plat leggen, vaandel dubbelzijdig aftekenen met stofkrijt of zo. Eén zijkant ga je later dubbel vouwen, zodat dat alweer een kant minder is die je moet afzomen en naaien.

2. Uitknippen (duh) met de stofschaar

3. Tekening maken in potlood: krijt veeg je uit met je handen, en stift of stylo is moeilijker uit te wassen en zie je te goed als je foutjes maakt. Ik zette er mijn laptop met de tekening naast en probeerde zo goed mogelijk met lijnen en afstanden te werken. En ja, ik vind het wel goed gelukt, ja.

4. Inkleuren met textielverf, de lijnen eventueel eerst met textielstift.

5. Vaststellen dat je niet voldoende textielverf hebt, de lijnen dan maar afwerken met textielstift en het excuus bedenken dat jullie nog maar een beginnende groep huurlingen zijn die nog niet veel fondsen heeft en dat verf duur is.

6. Grondig strijken zonder stoom met een doek tussen, zodat je zowel de verf als de stift fixeert.

7. Alle kanten grondig surfileren – jawel, niet lui zijn en niet overslaan! – en dan netjes samennaaien aan de averechtse kant, behalve de bovenkant.

8. De goede kant naar buiten draaien, de punt goed stevig scherp maken en er een knikker of zoiets ingooien, zodat de punt naar beneden blijft hangen.

9. Vijf – in dit geval toch, kan ook meer of minder zijn – strookjes van 18 op 10 cm uitknippen, surfileren, omvouwen en die vouw strijken, en dan omzomen.

10. De vijf strookjes met de meetlat over de bovenkant van je vlag verdelen, vastspelden en de hele bovenkant vaststikken met de lusjes erin. Tip: strijk ook de om te vouwen rand van je vlag zelf plat, zodat je perfect uitkomt en daar niet mee moet prutsen.

Zomertruitje 15

Ik weet het, het wordt saai, maar dit is ook gewoon mijn archief, vandaar.

Toen Peggy zag dat ik zo’n zomertruitje met mouwtjes had gemaakt, wilde ze dat prompt ook. Zij die altijd gezegd had dat het zeker zéker ZEKER geen mouwtjes moest zijn. Juist ja.

Ik heb er dus eentje gemaakt, en ik vind het best knap. En nu twijfelt ze om aan de andere ook mouwtjes bij te zetten, iets wat eigenlijk wel kan. Serieus…

Ze vindt het wel precies korter dan de vorige, terwijl het exact hetzelfde model is, behalve de mouwtjes.

Zomertruitje 14 maar met mouwtjes deze keer

Ik had opnieuw zo’n bol kleurverlopend katoen gekocht, en de vorige keer vond ik het jammer dat ik niet tot het einde was geraakt, dat ik dus niet alle kleuren had. Dat wilde ik deze keer vermijden, en dus haakte ik er korte mouwtjes bij. Eigenlijk had ik nu net wat te kort, maar gelukkig had ik een passend kleur liggen en viel dat niet op.

Bij deze dus een nieuw licht dingetje, hetzelfde patroon maar mét mouwtjes deze keer, en ik ben er echt wel enthousiast over. Die kleuren…

Oh, en toen Peggy het zag – zij die altijd zei dat ze echt echt echt geen mouwtjes wilde – wilde ze er ook. Maar ze heeft al zeven stuks van die zomertruitjes, ik ga het achtste nu maken in lichte witte katoen mét mouwtjes, en eventueel haak ik aan de vorige er dan maar mouwtjes aan, dat zien we nog wel.