Sneeuw

Tsja, waar kan je het anders over hebben op een dag als deze?

Sneeuw dus.

Ik pakte de jongens stevig in, en papa ging te voet met hen door de sneeuw met de slee naar school. Ze genoten ervan, denk ik.

sneeuw01

sneeuw02

Zelf zette ik ons meisje af, en reed voorzichtig richting mijn school.

Daar nam ik in de speeltijd een paar fijne foto’s:

sneeuw03

sneeuw04

sneeuw05

en ook vanuit mijn lokaal was het zicht prachtig:

sneeuw06

Tussen twaalf en een geef ik normaal gesproken les aan de zesdes, maar meer dan de helft van de klas was op museumbezoek, en dus kon ik niet echt leerstof geven, enkel toezicht houden. En toen vroegen een paar zesdes of ze een sneeuwman mochten maken, zo buiten mijn venster, zodat ik ze nog in de gaten kon houden. Uiteraard.

sneeuw07

sneeuw08

Enfin ja, de meisjes maakten een sneeuwman, de jongens hielden het bij één enorme bal.

Over de middag had ik toezicht aan de schoolpoort (pasjescontrole), en toen maakte ik de kapitale fout om op te merken dat ik zelfs nog niet één sneeuwbal op mij had gehad. Foutje. Goh ja, je weet dat het een goed sneeuwgevecht was, als je make up uitgelopen blijkt te zijn ^^

Al bij al heb ik dus niet echt last gehad van de sneeuw. Ik ben alleen benieuwd voor morgen, wanneer het nog eens lekker vriest op die sneeuw. Ik vermoed dat het dan nét iets gladder zal zijn. Dat belooft, want morgen ben ik het die de jongens met de slee naar school brengt.

Terug naar huis

Jawel, tegen acht uur was iedereen uit bed, tegen tien uur was het huisje leeg en de auto vol.

We parkeerden de auto, en gingen terug naar het centrum om de buitenminigolf te spelen, want die hadden we nog niet gehad. Bart hield zich intussen bezig met waardevolle vader-dochtertijd.

CP37

CP38

CP39

CP40

CP41

CP42

CP43

CP44

We dronken nog iets, en zetten toen in de miezerige motregen aan naar Middelburg. Van de tocht over de Deltawerken was geen ene barst te zien door het slechte weer, jammer!

In Middelburg gooiden we een kotszak weg, zetten Merel in de buggy, en gingen op strooptocht langs de winkelstraten op zoek naar zwarte laarsjes voor mij. Dat hadden mijn mannen mij beloofd, en ik denk dat de gemiddelde tijd in een winkel twee minuten was. Niks gevonden dus. Wel aangenaam verrast door Middelburg: mooi stadje, en veel winkels. Eens terugkomen in de zomer, ik denk dat het daar dan best fijn toeven is.

We aten iets, gingen nog snel boodschappen doen in de Albert Heyn naast de parkeergarage (die verschillende soorten hagelslag van Venz, daar doen mijn gasten een halve moord voor, vandaar) en waren tegen vier uur terug thuis. Binnen het uur was het meeste opgeruimd, was de eerste wasmachine al aan het draaien, lag Merel netjes te slapen, zorgde de brandende haard voor een snellere opwarming, en lagen de jongens tv te kijken. Ha ja, want ze hadden hun tvtje nogal gemist, zei Wolf.

Zo’n eigen proper huizeke, da’s toch ook een gerief. En als je dan nog een weekend voor de boeg hebt, geeft dat toch nog wat extra vakantiegevoel.

Center Parcs, dag vier

Om toch niet helemaal in een routine te vervallen, en ook wel omdat de jongens bijzonder graag minigolfen, gingen we deze voormiddag dus, jawel, u raadt het al: minigolfen.

Port Zélande heeft er twee: een gewone buitenminigolf, vrij standaard. En dan dus ook een vrij spectaculaire indoorminigolf, met allerlei machines. Zeer fijn, als alles zou werken tenminste. Want blijkbaar was de compressor kapot – ze hebben er de hele tijd aan zitten sleutelen – en werkten bepaalde toestellen dus niet. Maar het balletje werd omhooggevoerd, weggeschoten, van de ene ton in de andere geschoten… Het had eigenlijk een hoog Steampunkgehalte, en Wolf vond het de max!

CP19

CP20

CP21

Merel, die zat erbij en keek ernaar, en ging dan maar onder toezicht van papa in de grote binnenzandbak spelen, waarop Kobe haar volgde. En mama, die werd genadeloos afgedroogd door haar oudste zoon.

CP22

CP23

Na het eten kreeg ik een klopke, en kroop ik simultaan met mijn dochter in bed voor een stevige tuk, terwijl Bart de jongens ging afzetten bij de Kids Club voor een uurtje ridderen. Ik ben hen weer gaan ophalen, heb wat poppenkast meegekeken, en ben daarna met hen nog een ijsje gaan halen en heb een wandelingetje gemaakt.

CP24

CP25

CP26

CP27

CP28

CP29

CP30

CP31

CP32

CP33

CP35

CP36

Ouddorp, en zwembad en zo.

Rustig opstaan, ontbijten, de zon zien opkomen uit je zetel… Er zijn erger dagen om te beginnen.

CP12

CP13

Omdat ik dus duidelijk het ondergoed van de kinderen was vergeten, ben ik deze voormiddag naar het dichtstbijzijnde dorp gereden, zo’n tien kilometer verderop. Ouddorp dus. Denk aan een kruising van Zomergem (of een andere gemiddelde landelijke gemeente) met Damme (klein en vooral toeristisch dorpje, met een paar schilderachtige zichten, en verder vooral wat boetiekjes voor de toeristen en veel restaurantjes).

Na wat gezoek vond ik de plaatselijke Albert Heyn (waar ik dan maar meteen boodschappen heb gedaan) en een Kruidvat, maar ondergoed was er helaas niet te koop. Gelukkig was er ook een Hemaatje, zodat ik kakelvers ondergoed voor de kinderen kon kopen aan een deftige prijs. Ik heb er dan nog wat rondgelopen, een Tshirt gekocht, en vooral veel zwarte laarsjes gepast, maar niks naar mijn goesting gevonden, helaas.

Intussen hadden de jongens alweer op het strand gezeten, en was Merel rustig aan het spelen. Ze zaten nochtans in hun pyama toen ik terug thuis kwam, gewoon omdat hun kleren kleddernat en grondig gezand waren, en ze dus al in bad waren geweest.

CP14

Er werd gekookt, Merel werd in bed gestoken, en ik gooide de jongens af in de Kids Club, waar er die dag werd ‘gepiraat’.

CP15

CP16

Tegen half vier waren we terug in het huisje voor een vieruurtje, en daarna werd er – hoe kan het ook anders? – gezwommen.

CP17

CP18

En ik, ik moest ’s avonds vechten tegen de vaak, hoewel mijn boek zó spannend was, dat ik het toch maar heb uitgelezen. Heerlijk, zo’n vakantie!

Port Zélande

Center Parcs, jawel, en dit keer dus in Zeeland. Het is eigenlijk amper anderhalf uur rijden, dat valt dus bijzonder goed mee.

De bedoeling was om te vertrekken rond tien uur, en om kwart over tien stonden we ook effectief klaar, alles in de auto geladen en al. Helaas moest er eerst nog iets geregeld worden voor Wijs, en dat liet ietsje langer op zich wachten dan we voorzien hadden, en dus was het kwart over elf voordat we effectief in de auto zaten. Geen nood, we stonden niet echt op uur, het was per slot van rekening vakantie!

We reden door de Westerscheldetunnel van meer dan zes kilometer, en stopten in Goes om te eten. Een alleraardigst klein stadje, niet veel anders dan pakweg Eeklo, had ik de indruk. We aten er bij een fijne Italiaan, en wandelden vrij prompt terug naar de auto, want Mereltje was moe, het was aan het miezeren, en zoveel was er nu ook weer niet te zien.

Kwart voor drie zaten we in ons huisje in Center Parcs, staken meteen Merel in bed, aten een kleinigheidje, en gingen op verkenning. Enfin, ik ging eigenlijk gewoon met de jongens gaan zwemmen ^^ En ja, het is een fijn zwembad daar!

Over eten hoefden we niet echt na te denken: we hadden, omdat het oudejaarsavond is, een steengrill besteld. Er is trouwens een hemelsbreed verschil met wat je dan krijgt in Center Parcs België en Center Parcs Nederland. In België valt dat nogal tegen, in Nederland is dat bijzonder uitgebreid. Ik had voor twee volwassenen en twee kinderen besteld, en kreeg vlees voor vier personen, en een even uitgebreide schotel met gesneden groenten. Er zat sla bij met twee sausjes, twee stokbroden, bakboter, kruidenboter, een kruidenmolentje, twee grote potten saus, aardappelsalade, en als dessert voor Bart en mij een frambozenpudding en een grote doos zeevruchtenpralines. De jongens hadden elk een doosje zoals bij de Happy Meal van McDonalds, met daarin een kleurboekje, kleurpotloden, bellenblaas, een kinderei, een Petit Gervais, een voorgerechtje onder de vorm van huzarensla, en een blikje sap. Als algemeen dessert zat er trouwens een bus pannenkoekenbeslag bij, compleet met half litertje melk, om poffertjes te maken op het grillding.

Oudejaar1

Oudejaar2

We hebben vrij vroeg gegeten omdat iedereen honger had, en de kinderen eigenlijk ook nogal moe waren. Tegen half negen zaten ze in bed, en konden Bart en ik rustig zitten lezen.

Nu ja, rustig… Hollanders zijn echt wel gék van vuurwerk. De hele avond (en eigenlijk ook al in de namiddag), maar vooral dus rond middernacht, werd er vuurwerk afgestoken en bleef het maar knallen. En niet zomaar wat fusées en fluiters, nee, het moet serieus wat geld gekost hebben, er zaten echt grote en mooie dingen bij.

Maar bon, het einde van het jaar dus. Het is een mooi jaar geweest.

Handschoentjes

Eigenlijk zijn deze al maanden af, maar ik was gewoon vergeten ze te posten.

handschoen1

handschoen2

Vingerloze handschoenen dus, met kabels in gebreid, met rondbreinaalden. En omdat mijn jongens hun handschoenen en dergelijke eigenlijk toch voortdurend kwijt raken, heb ik er maar meteen hun naam op gemaasd. Ze vinden ze prachtig!

Sesa

Ofte Secret Santa. Je weet wel, het systeem waarbij je met een groepje lotje trekt en je voor iemand anders een cadeautje moet kopen of maken voor een bepaald budget.

Tess organiseert al een paar jaar een Secret Santa voor blogland. Voorwaarde is dat je je aan de tijd houdt, en dat je een blog hebt. Je stuurt je gegevens in, en jij krijgt zelf ook een willekeurig profiel toegestuurd, waaraan je tien euro spendeert.

Zo kreeg ik ene Bakmadam om iets voor te maken, en aangezien haar blog enkel en alleen om bakken gaat, dacht ik: een cupcakemuts! Ik ben gaan zoeken, heb een patroontje gevonden, heb wol bijeengezocht en gekocht, en ben eraan begonnen.

muts3

muts4

Helaas, toen ik door had dat het wellicht nogal klein ging uitvallen, had ik geen tijd meer om te herbeginnen. Merel past de muts perfect, maar ook ik kan ze aandoen hoor. Soit, Eef was er blij mee, en ik heb aangeboden desnoods een nieuwe te breien.

Muts1

muts2

Intussen was er dus ook iemand bezig met een sesa te maken/verzamelen voor mij. En ik kreeg zowaar een mailtje van mijn Secret Santa dat er fragiele dingen tussen zaten, en dat hij/zij dat graag persoonlijk wilde komen afgeven. Afzender: gudrunssecretsanta@gmail.com. Schitterend! Mijn nieuwsgierigheid was uiteraard geprikkeld, omdat door zo’n afzender het wel duidelijk was dat ik hem of haar ging kennen.

En dus zat ik vandaag op hete kolen, tot iets over half zes plots Sofie voor mijn deur stond. Sofie, ofte @miss_punt, de dame van Zoyoko (online winkel van vree wijze zwangerschapskledij, voor wie dat nog niet kent) die ik al een behoorlijk tijdje ken, bij wie ik ooit op babybezoek wilde geraken, en wier cadeautje voor de kleine hier lag te verstoffen. Zucht.

Maar nu stond ze hier dus, met zowaar een reeks verschillende pakjes! Het ene zag er inderdaad kwetsbaar uit, en vond ik ronduit de max! Ze had het zelf gemaakt, en het ideetje van mijn Pinterest geplukt. Het stelt ons gezinnetje voor, allemaal op glitterwasspelden om in de boom te knijpen. Compleet met kattenmagneetje, en alles in de juiste kleuren!

sesa2

Verder had ze de max van een handwarmertje bij, goed om mee te nemen op larp. Ideaal! En dan: drie zakjes uitgelezen groene thee. Op zich al veel meer waard dan de vooropgestelde tien euro, dus ik zette grote ogen op. Bleek dat er een nieuwe koffie- en theewinkel is in Gent, naast de Dille & Kamille: de Javana. Het is een bijhuis van een koffiebranderij en theezaak uit Brugge, en jawel, daar ken ik die wel, en ben er al een paar keer iets gaan halen zelfs.

sesa1

Toen Sofie uitlegde dat het voor iemand was met een blog, en dat ik wel ging bloggen over hen – uiteraard, want ik heb de thee intussen geproefd en ik vind hem zalig – kreeg ze veel meer mee dan het vooropgestelde bedrag. Some girls have all the luck, don’t they?

Oh, en dan vergeet ik nog de max van de kerstkaart die ik nog moet ineenknutselen tot een eland.

In elk geval was het een schot in de roos, op alle vlakken. Ik vind de wasspelden super schattig, het poesje mag bij de andere magneten op de koelkast en is een hit bij Merel, het handenwarmertje gaat in de larpdoos, en de thee… Tsja, die zal niet lang meegaan, vermoed ik ^^

Maar ik weet in elk geval wel dat ik in het vervolg, als ik nog eens in de Veldstraat loop, even ga afslaan naar Javana. Voor thee en koffie. Goed geweten.

Hobbithol

Toen we ons huis kochten in 1996, zagen we ook meteen het potentieel van de gigantische, maar compleet onafgewerkte zolder. Zowat het eerste dat we deden, was er twee grote dakramen laten steken.

In 2003 switchte Bart van een carrière binnen de KBC naar zelfstandig webbouwer, samen met Dirk. Hij had uiteraard een kantoor nodig, en dus lieten we de spooktrap (zo’n inklapbaar houten ding met een luik) vervangen door een volwaardige trap, braken we de vloer uit en lieten (door een serieus incompetente schrijnwerker, zo bleek) een nieuwe vloer steken met OSB-platen en isolatie. Het plafond werd verlaagd naar een aanvaardbare hoogte. Een andere schrijnwerker (wél een goeie) isoleerde de muren en dak, werkte ze af met gyproc, plaatste muurtjes, de ruimte voor een toilet, en op maat gemaakte kasten onder de schuine wand. Een deel was boekenkast, een deel was archiefkast, en een deel was een klein serverkotje. Kwestie van de continu draaiende computers een beetje af te schermen, en er ook alle toestanden van kabels en hubs en Dlinks en zo te laten staan. Er was een klein deurtje, waardoor je alleen naar binnen kon als je languit op je buik ging liggen.

Hobbithol1

In 2006 verhuisden Bart en Dirk naar de Ajuinlei, en verfde ik samen met vrienden en moeder het hele grijs-wit-rode kantoor in warme geel-bruin-beige tinten, en maakte er onze slaapkamer van. Met boekenplanken, en een leeg serverkot.

Tot nu.

Want deze morgen wilde Merel zo graag nog eens in dat kotje kruipen, en zat ze daar met haar broer te gniffelen. En besloot ik om er meteen een hobbithol van te maken.

De kabels die los konden, werden eruit gehaald. Het boeltje werd gestofzuigd, de oude bedsprei van mijn grootouders werd er in gelegd samen met wat kussens en grote knuffels, er kwam een klein lampje, en ik installeerde een slinger gekleurde kerstboomlichtjes.

Hobbithol4

Hobbithol5

Hobbithol6

De jongens maakten sterren en andere tekeningen om te versieren, en sleepten er boeken naartoe. En Wolf maakte meteen ook een ‘regelement’, zo te merken naar mijn instructies.

Hobbithol2

Hobbithol3

Hobbithol7

Hobbithol8

Ze zijn er al de hele middag mee bezig, en ook Merel vindt het prachtig. En dus zitten ze alledrie boven en kan ik ongestoord mijn ding doen hier beneden.

Zo’n hobbithol, ik kan het iedereen aanraden.