Bij de Griek
Ondanks alle voorafgaande feesten hadden Gwen en ik vanavond eindelijk nog eens afgesproken, en voor het gemak dan maar bij de Griek.
Eigenlijk hebben we het deze keer weinig over de kinderen gehad, maar vooral over het werk en de nieuwe leerplannen. Die hebben een nogal groot impact op de job, en zij heeft ze helpen schrijven, vandaar. En gewoon, ja, dinges en stuff. Waar beste vriendinnen die elkaar 30 jaar kennen over spreken. Dit zijn het soort dingen waar ik gewoon goedgezind van word. Fantastisch begin van het jaar.
Nieuwjaren
Het had wat voeten in de aarde, maar bon, er is genieuwjaard gisteren. Met de kinderen deden we ’s middags een fondue, en ze konden zich niet herinneren dat we dat ooit al gedaan hadden.
En tegen zes uur kwamen de broers alweer hier met hun gezin. Tsja, eerst sputterden ze allebei tegen wegens niet echt op voorhand gepland en andere plannen en… Maar toen zei de ene: “Goh ja, tegen zes uur kunnen we wel in Wondelgem zijn”, waarop de andere instemde. En het dus blijkbaar hier te doen was. Soit, we hebben er niet echt veel werk van gemaakt: chipjes en zo en daarna gewoon kaas met brood. Oh, en nieuwjaarsbrieven, natuurlijk.
Tegen negen uur bracht ik ons pa terug naar het ziekenhuis, en dat was dat ^^
2018 in beeld
Wat zou nieuwjaarsdag zijn zonder een filmpje waarin al mijn foto’s van de dag gebundeld worden? Het laat de kleine dingen zien die me opvielen, de dag typeerden, of die me gewoon blij maakten: een prachtige lucht, een bloem, de glimlach van de kinderen… En het is mooi om de dingen te zien veranderen en de kinderen groter te zien worden.
De filmpjes van vorige jaren zijn trouwens ook ongelofelijk fijn om opnieuw te bekijken: je ziet de kinderen gewoon opgroeien! Dit was 2017, 2016, 2015, 2014, 2013 en 2012.
Iets met bloemen
Even schaamteloos reclame maken voor de zus van mijn schoonzusje, Siska. Maar geloof me, ik zou het niet doen moest ze het niet waard zijn.
Siska doet namelijk iets met bloemen. Enfin, niet zomaar iets met bloemen: op bestelling maakt ze prachtige boeketten in de stijl en kleur die jij wil. Bart bestelde op het feestje van Marne een mooi boeket voor Nelly voor op kerstdag, en jawel, op de 24ste werd het netjes gratis aan huis geleverd, per bakfiets dan nog. Dat laatste kan in Gent centrum, Wondelgem en Mariakerke, trouwens. Batist had meteen ook een klein extraatje mee, met overschotjes gemaakt, zei hij. Leuk! Om je een ideetje te geven: het boeket voor Nelly:
En het kleine extraatje? Dat staat nog altijd even mooi:
Met andere woorden: heb je in het Wondelgemse een boeket nodig, en mag het iets speciaals zijn? Kijk dan even op
https://www.facebook.com/uitdebol/
Wedden dat je je goesting wel vindt?
Gitarofilie
Geen idee wat het correcte woord zou moeten zijn, maar dit dekt wel de lading.
Wolf heeft dus al een hele tijd een elektrische gitaar in bruikleen. Een van Barts werknemers handelt als bijberoep in schitterende gitaren, en toen Bart hem raad vroeg over welke beginnersgitaar een goed idee zou zijn, leende hij Wolf zomaar eventjes “een oefengitaar”. Yup. Een “oefengitaar”. Een Gibson Les Paul Goldtop waar elke gitaarliefhebber spontaan bij begint te kwijlen.
Laat ik nu een collega hebben die niet alleen leraar Engels is, maar daarnaast ook sessiemuzikant, en al verschillende CD’s van bekende figuren heeft ingespeeld. Als gitarist, welteverstaan. Toen ik hem sprak over die Goldtop, begonnen er lichtjes in zijn ogen te blinken. Hij mocht dan misschien wel een gitaarcollectie van een stuk of 20 hebben, daar had hij nog nooit op gespeeld.
Vandaag kwam hij dus langs om Wolf een beetje gitaarles te geven, wat tips over hoe hij het best de versterker afstemde, en hoe hij er de beste klank kon uithalen. Oh, en om hem eens met pedalen te laten oefenen, en het verschil te voelen met een Fender Stratocaster, want die had hij zelf meegebracht.
Er was ook stoverij met frietjes, en veel gebabbel over school en lesgeven in het algemeen, en eigenlijk werd het een heel aangename middag. Toen er ook nog versgemaakt vanille-ijs met fruitsla op tafel verscheen, was het plaatje compleet.
Bedankt, Nikolaas, voor een heel fijne namiddag met fantastische gitaarsound en extra lessen voor de zoon.
Inner Circle
Al een paar keer heb ik het hier gehad over het beeld Inner Circle van Linde Ergo: die vrouwenfiguur in een cirkel op de dijk in De Haan. Liefde op het eerste gezicht was het: ik was er zot van van zodra ik het zag. Wellicht ligt het ook aan de locatie en het telkens wisselende beeld, maar bon. Telkens als ik in De Haan was om Wolf af te zetten of op te pikken, probeerde ik even te passeren en een foto te nemen, telkens op dezelfde plaats. Het duurde even voor ik het helemaal vast had, maar toch: het zijn 25 foto’s geworden van het beeld, met telkens een andere zeelucht, een andere achtergrond, ander licht,
Ik heb er een collage van gemaakt: geniet. Aanklikbaar om te vergroten.
Om even te kaderen hoe het er ook echt staat:
Of in een filmpje de foto’s na elkaar:
365 – 27 december 2018 – zelfgebakken
Wie heeft de bonus gepikt!
Er waren hier de voorbije dagen al genoeg luie dagen, en de jongens waren gisteren zowat vergroeid met die Playstation. Tijd om ze toch even de buitenlucht in te sleuren, dacht ik dan. Drie toch wel onwillige kinderen kwamen mee, en bleken ervan te genieten. Enfin, het eerste anderhalf uur toch, het laatste half uur was er te veel aan. Stel u voor zeg, vier kilometer wandelen en 16 geocaches zoeken, da’s er wel over he!
Soit, ik genoot intens, zocht en vond (bijna altijd) en we deden lekker onnozel. En trokken zalige foto’s. De Scheldevallei in Merelbeke, te starten aan het sportcentrum, voor wie het zou willen weten.
Het begon te schemeren toen we naar huis reden, de kinderen waren moe en we hadden er twee niet gevonden, de bonus zal dus voor een andere keer zijn. Maar ik was wel helemaal uitgewaaid.
365 – 26 december 2018 – Merelbeekse wandeling
