Reize reize

Ik had vandaag met mijn superwijze buurtapotheker een dialectdiscussie. Ik had een soortement reclamebordje gepakt dat op haar balie lag, en had dat verschoven. Allez ja, ik was ermee beginnen spelen, waarop zij me dat afpakt en vraagt waarom niemand daar af kan blijven. “Ha ja”, zei ik, “dat lag gewoon niet rijze rijze”.

Waarop we tot de constatatie kwamen dat rijze rijze bij haar betekende ‘op een hoopje, met een bergje’ terwijl dat voor mij neerkomt op ‘evenwijdig met, netjes op dezelfde hoogte als’. Een verhitte discussie volgde, compleet met gegoogle en alles.

Soit, terug thuis heb ik het zowel zelf gegoogled als opgezocht in mijn dialectwoordenboek. En neh!

Algemene Personeelsvergadering: de opleidingseditie

Het is een traditie bij ons op school: tijdens de examens ligt er altijd een van de namiddagen – doorgaans op donderdag – een personeelsvergadering. Iedereen is dan toch vrij, al kan er wel eens gegrommeld worden omdat je liever je tijd in het verbeteren zou steken. Maar zo’n vergadering heeft ook zijn meerwaarde, en deze keer was dat omdat het eigenlijk een opleiding was van drie uur rond “effectief klasmanagement”. Hier en daar werden open deuren ingetrapt – toch voor een oude krokodil als ik, met 31 jaar lesgeven op de teller – maar ik heb toch ook wel wat inzichten gekregen. Vaak zijn dat dingen die bedrieglijk simpel zijn, maar waar je eigenlijk nog nooit hebt bij stilgestaan.

Ik hoorde achteraf wel wat kritiek bij sommige collega’s, maar zelf vond ik het echt wel interessant. Een ADHD-er drie uur doen stilzitten, het is niet iedereen gegeven, geloof me vrij.

En dan ga ik nu verder verbeteren.

Scintigrafie

Vandaag eens geen examen afnemen, maar dat betekende niet dat ik niet vroeg op moest, wel integendeel. Om acht uur tekende ik netjes present op de medische beeldvorming van het Jan Palfijn, meer bepaald zelfs op de isotopenafdeling: ik werd nog maar eens ingespoten met radioactief materiaal, zodat ze dan tegen elf uur een isotopen- of SPECTscan konden maken. En tussenin ben ik nog snel even een cache gaan herstellen.

De vorige keer was het een MRI en was ik in paniek geslagen. Claustrofobie, weet u wel? Maar deze viel dus bijzonder goed mee, want dat zijn gewoon twee platen die, weliswaar heel dicht, rond u draaien.

Het vreemde was dat die verpleegster nog perfect wist wie ik was, en het was van januari 2025 geleden dat ik die scan nog had gehad. Ze wist nog dat ik een leerkracht was, en zelfs dat ik Latijn gaf. We hebben uiteindelijk een fijne babbel gehad, want ja, je ligt daar wel eventjes.

Enfin, alweer toch wel een fijne ervaring daar in het Jan Palfijn.

Dankbaar

Op het einde van een schooljaar, als je de laatste lessen hebt gehad, is het altijd een beetje een terugkijken op wat je met je klassen hebt bereikt, en hoe je ze had.

Dit jaar had ik mijn eerstes niet mee. Geen idee waarom, maar ik had ze niet, en dat resulteert ook in het feit dat er niet zo heel veel gaan verder doen met Latijn in het tweede.

Mijn tweedes daarentegen, toch een groep van 22 leerlingen met een stevig karakter, had ik wel helemaal mee. Ik moest hen nochtans regelmatig onder hun voeten geven omdat ze niet stil genoeg waren, of omdat ze onder elkaar bezig waren, maar eigenlijk was het een fantastische groep, en dat heb ik niet snel met tweedes. Ze waren zo goed als allemaal altijd aandachtig, werkten mee, ik kreeg respons wanneer het nodig was (en ook wanneer het niet nodig was) en er zaten de nodige fel gebekte tussen, iets wat ik eigenlijk wel graag heb.

Blijkbaar was het gevoel wederzijds, want vandaag kreeg ik nota bene twee kaartjes met een bedanking.

Als afsluiter kregen ze ook de grote Klassiekenquiz: vijf gewone rondes, een tafelronde en vier kahoots over de leerstof van zowat het hele jaar, zowel cultuur als grammatica. Een ideale herhalingsles dus.

Het is de eerste keer dat ze er zo hard voor gegaan zijn: er zijn zelfs groepen die ruzie beginnen maken zijn onderling omdat iemand te snel had afgedrukt bij een Kahoot en het dan ook fout was. Tsja.

Ik ga ze missen, die tweedekes van me, en ik heb bij de directie dan ook gevraagd, aangezien ik 4/5 ga werken om medische redenen, om toch derdes te kunnen houden. Hopelijk lukt dat ook.

We zijn eraan begonnen

Jawel, vandaag hadden mijn derdes al meteen examen Latijn. Ze zuchtten en ze zwoegden, maar ik ben er eigenlijk redelijk gerust in, om eerlijk te zijn. Er zullen er wel enkele zijn die in de 50 hebben, maar ik vermoed dat er niemand onder de helft zal hebben.

Ik had al bij al een rustig toezicht: ik kon gewoon zitten en kijken, maar apesaai blijft dat wel natuurlijk.

Morgen zal het vreemd zijn: ik moet dus eerst van half negen tot elf mondeling afnemen in het vijfde, en ondertussen collega’s mijn niet-behandelde tekst laten afnemen, want ik moet om kwart over elf nog gaan lesgeven aan mijn tweedes, en in de namiddag de eerstes. Dat is een mentale spreidstand, geloof me. En dan mag ik vooral niet uitlopen, want dan loopt het helemaal in de soep. Nu, het leerlingensecretariaat is gewaarschuwd en die gaan inspringen als het moet. Maar hoe mijn rug gaat reageren op zeven uren op school, dat weet ik nog niet. Meh.

Maar ik kan in elk geval wel al beginnen verbeteren.