De Kleine Cervantes: de slotvergadering
Yup, we zijn door onze vijf boeken heen intussen, en dus restte ons nog om vandaag de scores te geven en een gedicht te maken rond het boek dat ons toegewezen was, met name De Wonderverteller van Lida Dijkstra.
Het gedicht, dat had nog wat voeten in de aarde, maar toen kwam iemand op het lumineuze idee om er een ‘vormgedicht’ van te maken: tekstregels maar in de vorm geschreven van een van de onderwerpen, in dit geval een kameel. Ze brachten al woorden aan, maakten zinnetjes, en er werd een ontwerp gemaakt. Morgen over de middag heb ik toezicht in de creaclub en gaat een leerling de achtergrond van een woestijnlandschap maken in aquarelverf, gaat iemand anders de dichtregels uitwerken en nog eentje de kameel alvast schetsen.
Ik ben benieuwd wat het gaat worden, maar ik vind het wel een goed idee, want met enkele leerlingen samen een gedicht schrijven, dat is nog niet zo eenvoudig.
Ik ben in elk geval wel blij dat ik de vijf boeken heb gelezen, want dat is zó ver van mijn bed, die Nederlandstalige jeugdliteratuur, dat ik echt niet meer mee ben met wat er leeft. En per slot van rekening zijn dat toch mijn leerlingen.
365 – 25 maart 2026 – upgrade van mijn kine
Lectuur: “Enchanter’s End Game (The Belgariad #5)” van David Eddings
En toen was er ook deel vijf, gewoon omdat het zonde zou zijn om het niet te lezen.
Garion is intussen tot koning gekroond, het magische voorwerp is terug waar het moet zijn, maar de grote ‘eindboss’ is nog niet verslagen, want dat is een taakje voor Garion. En daar zit het probleem: hoe gaat hij dat aanpakken? Hoe dood je een onsterfelijk wezen? Intussen leidt prinses Ce’Nedra een groot leger bij wijze van afleidingmanoever, kwestie van er toch een beetje een vrouwelijke toets in te steken. Al blijft het toch redelijk seksistisch allemaal, als je het mij vraagt.
Nu ja…
Het was onderhoudend, maar niet echt zo goed. Geen idee waarom dit tot de klassiekers onder de fantasy gerekend wordt: er is véél en véél beter op de markt, om eerlijk te zijn. Tsja.
365 – 24 maart 2026 – Nemo me impune lacesset
Nascholing rond het praktische gebruik van GenAI in de klas
Vandaag was er na school nog een Algemene PersoneelsVergadering, al dekte de vlag de lading aan geen kanten. Normaal gezien krijgen we dan info over allerhande onderwerpen, zoals de stand van zaken ivm het gebouw, gewijzigde reglementering, deadlines allerhande, te halen doelstellingen, dat soort dingen.
Vandaag kregen we een uiteenzetting over AI. Vorig jaar was er al de basisuitleg, deze keer kwam de docent van de Hogeschool ons meer praktische tips geven: hoe kan je AI gebruiken in de klas en voor huiswerk thuis? Want dat de leerlingen het gebruiken, daar kan je niet meer omheen. Dat hoeft ook niet, legde ze uit, maar je moet wel weten als leerkracht hoe je het dan wel doeltreffend kan inzetten. Meteen gaf ze ons ook een aantal tips mee over het concrete gebruik, over de mogelijkheden die in zo’n AI zitten, en waar de valkuilen zitten.
Ze was grondig, ter zake, doelgericht, en vooral ook zeer deskundig. En ja, daar heb ik echt wel behoorlijk wat bijgeleerd. Ik ga in de loop van de week nog eens grondig haar presentatie nakijken en de nodige info ook echt opslaan. Yup, meer van dat, graag.
365 – 23 maart 2026 – stilaan lente, en dus de fiets
Zomertruitjes tien, elf en twaalf
Dit zijn twee exemplaren voor Annelies. Ik moet ze dan eens opsturen, of zij moet eens passeren, dat kan ook, maar vanuit Leuven is dat nogal ver… Maar ik vind ze wel geslaagd, ja.
Eentje dus met kleurverloop van lichtgrijs naar zwart.
En eentje van redelijk fel blauw naar zwart.
En dan is er eentje voor mezelf in wat ik heel mooie kleuren vind, maar dat blijkbaar bijzonder lastig blijkt om te combineren. Tsja.
Ik zal deze zomer eens kijken voor een zwarte T-shirt op een jeans, dat moet lukken. Wel lekker kleurrijk, voor een keertje.
365 – 22 maart 2026 – eigenlijk zijn ze paarser
Cadeautje voor Arwen
Arwen wordt vandaag 22. Yup, een lentekind dus.
Ik wilde voor haar ook een cadeautje voorzien, maar afgelopen week was echt druk geweest, dus het werd iets met niet bijzonder veel inspiratie: een doosje gevuld met wat kleine dingetjes voor op reis – gezichtsmasker, masker voor vermoeide ogen, mistspray, dat soort dingen die wel helpen als je op reis gaat en een jetlag gaat oplopen – en een speeltje voor Viggo, haar kat. Ik voegde er ook nog een boekenbon van de Standaard aan toe, en een paar zelfgehaakte polswarmertjes zoals ze er al verschillende heeft, maar die ze ook graag nog in dit kleur wou.
Ze was er gelukkig wel blij mee, want wellicht had ze het ook niet meteen verwacht. Maar tegenwoordig komt ze op zondag al eens mee met Wolf hier eten – we staan in het gezin nogal op die zondagmiddag met opa erbij – en dan is het steevast ferm gezellig, want daarna hangen ze nog in de zetel en wordt er oeverloos gekletst met Merel erbij. Yup. Een prima schoondochter, en vandaag dus al 22.
Gelukkige verjaardag, Arwen!







