Witch

Een fijne dag gehad, vandaag.

Eerst twee uur examentoezicht, en dat is nu niet direct om van te jubelen, da’s waar. Maar erg vind ik het ook niet, het hoort nu eenmaal bij de job.

Daarna ben ik fluks in mijn auto gesprongen, ben veertig rode rozen gaan kopen, heb me geparkeerd in de Bagattenstraat, en zat tegen kwart voor elf in de Pain Perdu met een van mijn beste vriendinnen die vandaag veertig wordt. Eerlijk gezegd, ik vind het zalig dat ze ervoor koos om die verjaardag (gedeeltelijk) met mij te vieren, door samen te ontbijten en te kletsen. Heerlijk gewoon. Een ‘verslag’ van de Pain Perdu volgt nog wel, als het ooit eens op Gentblogt verschenen geraakt. En die rozen, wel, da’s een traditie die zij ingezet heeft door mij op mijn achttiende verjaardag achttien rozen te geven. En sindsdien, als we elkaar zien op onze verjaardag, horen die rozen erbij.

Daarna had zij afgesproken met haar man, en ik met Faust, mijn vroegere allerbeste vriend. We zien elkaar maar heel sporadisch meer, helaas, maar komen wel nog schitterend overeen. Hij had de Tasty World voorgesteld, vegetarische burgers. Ik had mijn twijfels bij het concept, maar het viel gigantisch goed mee: mijn champignonburger was fantastisch! Oordeel zelf maar, dat ziet er toch bijzonder lekker uit?

Als afsluiter zijn we koffie gaan drinken (met bijhorende brownie) een paar huizen verder, in de Or.

Dik in orde, die dag van me. Geen klop gedaan qua verbeterwerk, maar wel een zalige dag gehad.

(Dit artikel is oorspronkelijk geschreven voor en verschenen op Gentblogt)

Een barista is een vakman of -vrouw die zich toelegt op het bereiden van espresso en aanverwante dranken als cappuccino. De barista is als de kok in de keuken; hij/zij weet daarnaast vrijwel alles van de techniek van de espressomachine en de processen bij het bereiden van de espresso. Veelal worden ook Latte arttechnieken beheerst. Aldus Wikipedia.

Onlangs was ik vrolijk aan het rondfietsen in de binnenstad, van winkel naar winkel (ik had nogal wat nodig), toen mijn oog plots op de Barista viel. Niet een persoon, maar wel een kleine bar met supergezellig miniterrasje aan de Zuivelbrug (die brug naast het Groot Kanon, mocht u dat niet weten). Koffieliefhebber zijnde had ik er al van gehoord, maar was ik er nog nooit geraakt. Aangezien ik wel nog wat tijd over had, kon ik met een gerust geweten de fiets even tegen een gevel parkeren, en me aan een tafeltje op het bewuste terrasje neervleien. Pas toen zag ik het bordje dat me erop wees dat ik binnen mijn bestelling moest gaan opgeven.

Binnenin heb je rechts een lange toog, vol met heerlijke biobaksels: appeltaart, cupcakes, brownies, fruittaart, verschillende soorten brood en broodjes… Ik heb er met opzet niet te veel naar gekeken omdat ik niet in de verleiding wilde komen, maar het rook er fantastisch!
Links is er een compleet witgeschilderde ruimte met witte tafeltjes en een allegaartje aan witgeschilderde stoelen, maar toch komt het heel gezellig over. De kunstwerken aan de muur dragen daar voor een groot deel toe bij, vermoed ik.

Ik bestelde een latte, en kreeg die geserveerd in een glas, met een nogal ongeïnspireerd blaadje als latte-art in het melkschuim. Erbij kwam een krakeling in een schaaltje. Rietsuiker staat in potten op de tafels, en is dus naar believen te nemen. Omdat ik het ter plekke wilde nuttigen en niet als meeneem bedoelde, betaalde ik drie euro. Niet weinig voor een koffie, zelfs al staat er een blaadje in het schuim getekend. De locatie met zicht op het water doet er misschien wel iets toe, maar goedkoop kan je het er niet noemen dus. Het meisje achter de toog had duidelijk ook meer zin om van de stralende zon te genieten dan daar te staan, en handelde nogal routineus, had ik de indruk. Mja.

Als ik er toevallig op een stralende lentedag nog eens passeer en ik heb niks anders te doen, zal ik er nog wel eens op het terras gaan zitten. Maar de Barista actief gaan opzoeken? Ik denk dat ik daarvoor andere adresjes ga uitproberen.

Barista coffee&cake
Meerseniersstraat 16, 9000 Gent
www.mybarista.be

Onlangs kwam de vraag of ik geen zin had om een geitenkaasmenu te gaan uittesten, als foodie-blogger. Huh?

Let me explain: op maandag 30 mei om 14u wordt de website Chef Chavroux gelanceerd. Belgische chefs werden daarom ter promotie uitgedaagd om een menu te creëren waarvan elk gerecht de bekende geitenkaas van Chavroux bevat.  Een aantal bloggers mocht al op voorhand gaan uittesten op verschillende locaties. Zelf werd ik verwacht tegen acht uur in Dock’s Café in Antwerpen, waar chef Yannick Frooninckx een 3-gangen menu had bedacht met bijpassende wijn.

Dock’s Café ligt aan de Jordaenskaai, een voor een Gentenaar vrij onmogelijke plaats. We hebben wat rondgereden om parkeerplaats te vinden, en zijn uiteindelijk aan het Zuiderterras gaan staan. Om pas daarna te merken dat er ook een parking is aan het Noorderterras, én dat het Dock’s Café blijkbaar een ‘voiturier’ heeft, zoals ze het zelf noemen: iemand die jouw auto gaat parkeren voor je. Nice! Maar het was een aangename warme avond, en het wandelingetje was eigenlijk zelfs mooi te noemen.

Dock’s Café is imposant wanneer je er binnenkomt: groengeverfde stalen constructies met veel hout en art nouveau-invloeden, en warm licht. Het deed me onmiddellijk aan het Pakhuis in Gent denken, een concept van Pinto, en jawel, de gerante bevestigde dat achteraf. Mooi!

Ze bracht ons naar een tafeltje op de eerste verdieping, waar je een mooi uitzicht hebt op de benedenverdieping, en gaf ons ook meteen het menu. Dat verraste me een beetje: wanneer Chef Chavroux zegt dat elk gerecht geitenkaas bevat, dan zit dat inderdaad ook in het dessert, en hier meer bepaald in de vorm van ijs. Ik zie uw wenkbrauwen al in de lucht gaan, en dat deden de mijne ook.

Dadelijk werd er gevraagd wat we als aperitief wilden, en Bart bestelde een gin-tonic. Ik drink geen alcohol, en hield het dus op water, want een alternatief werd me niet voorgesteld. Kleine, vrij zurige broodjes werden ook meteen gebracht, samen met een afgedekt kommetje boter.

De sommelier kwam iets later met een frisse lichte Riesling af, waarbij hij een hele uitleg gaf, en die inderdaad feilloos bij het voorgerecht bleek te passen. Dat voorgerecht bleek te bestaan uit drie hoopjes zeer luchtig opgeklopte Chavroux, geserveerd op een zeer dun uitgesmeerde (het leek wel geverfd) olijfbereiding, met citroensuc en een aantal blaadjes tahooncress. Lekker, maar niet echt uitzonderlijk. Of zoals Bart zei: “Tsja, het is geitenkaas he”.

Intussen waren Erik en Annelies, die daar ook als testpersonen zaten, erbij komen zitten: ze zaten amper een paar tafeltjes verder, en het was te gek om dan niet gezellig te zitten kletsen. Zij zaten wel wat verder in hun diner, en hadden hun hoofdgerecht al op.

Dat hoofdgerecht was overigens zeer te pruimen: Lijngevangen zeebaars uit de Middellandse Zee, gegrilde groenten uit de Provence en boterquenelle met espelette en verse Chavroux geitenkaas, wist de menukaart ons te melden. De Provencegroenten bleken gegrilde aubergine, paprika en courgette te zijn, met een stukje venkel erbij, en de Chavroux was stevig op smaak gebracht met de rode peper (espelette), en paste wonderwel bij de vis, net als de ronde Chablis. Lekker, echt waar!

Na een perfecte tussenpauze volgde het dessert, datgene waar we het meest naar uitkeken. Een grote coupe werd ons voor de neus gezet, gevuld met een bolletje geitenkaasijs en een keur aan rode vruchten: rode en witte framboos, kers, aardbei, jeneverbes, rode bes, stekelbes en braambes en dat afgewerkt met een fijn koekje en een takje munt.

Ik geef het toe, het was met enige aarzeling dat ik van het Chavroux-ijs proefde. De eerste hap deed vooral eigenlijk onwennig aan, en ik wist niet goed wat ik ervan moest vinden. Na een paar happen echter raak je gewoon aan de textuur, en wordt het echt lekker. Bizar, maar lekker.

Afsluiten deden we met een koffie, of in mijn geval koffie verkeerd, met bijhorend chocolaatje.

Conclusie: Dock’s Café is een zeer gezellig, fijn restaurant. En de Chavrouxgerechten zijn elk apart zeer lekker, maar alles samen een beetje teveel van het goede. Ik kan eventjes geen geitenkaas meer zien, en ik vind de zachte Chavroux nochtans zeer aangenaam.

We hebben in elk geval een fijne avond gehad, met een mooie wandeling langs de kaaien terug naar de auto. En misschien gaan we ook nog wel eens langs in een van de andere deelnemende restaurants om te zien wat zij ervan gemaakt hebben.

12 restaurants en brasserieën doen mee aan het concept. Vanaf 30 mei kan je via de website www.ChefChavroux.be een plaats reserveren in een restaurant naar keuze en het Chavroux menu degusteren. Aan het einde van de maaltijd mag je de prijs betalen die je het menu waardig acht.

De deelnemende restaurants zijn:
Dock’s Café, Antwerpen
Pastorale, Reet
Pakhuis, Gent
Bistro Refter, Brugge
Prêt-à-Goûter , Zolder
La Quincaillerie, Brussel
Les Brigittines, Brussel
La Table du Boucher, Bergen
Le Bistrot d’en Face, Luik
Si Jamais, Doornik
Le Fou est belge, Heure-en-Famenne
Le Cor de Chasse, Barvaux-sur-Ourthe

(Artikel oorspronkelijk geschreven voor en gepubliceerd op Gentblogt)

Ook al hadden we het er op Gentblogt blijkbaar vroeger al over gehad, ik had zelf nog nooit van de Komkommertijd gehoord. We hadden net met het koor  een paaswake gezongen in de Sint-Baafskathedraal, en wilden nog iets eten. Sarah, de vegetariër van het gezelschap stelde dus de Komkommertijd aan de Reep voor, en waarom ook niet?

Bij het binnenkomen was ik al aangenaam verrast: een heerlijk zonnig terras in vrolijke felle kleuren. De formule van het restaurant is eigenlijk zeer eenvoudig: voor 12,50 euro mag je zoveel eten als je wil van het buffet, de drankjes (veelal bio, geen cola hier) betaal je er wel bij, wat logisch is.  ’s Avonds en in het weekend betaal je 15 euro voor het buffet.

Voor 2 euro kreeg ik een sinaasappel-mangosap voor de neus, en trok ik met mijn bord naar binnen. Ik moet zeggen, toen ik hoorde dat het niet alleen vegetarisch was, maar zelfs veganistisch (dus ook geen eieren, zuivel of andere dierlijke producten) had ik toch wat mijn twijfels. Ik moet toegeven: de flauwe vegetarische schotels in veel andere (gewone) restaurants kunnen hier een puntje aan zuigen.

Er was een pikante schotel met bataat, champignons gevuld met tofu, een knolselder-aardappelgratin, een rijstschotel, kroketjes (met iets in dat ik nu vergeten ben, maar wat heel erg lekker was), kleine loempia’s, en dan natuurlijk ook allerhande koude groentegerechten en salades. Ik heb vrij voorzichtig opgeschept de eerste keer, maar stond al gauw met veel gusto opnieuw aan te schuiven. Vlees of vis heb ik totaal niet gemist, en ik had ook niet snel opnieuw honger, wat een wel vaker gehoorde klacht is over vegetarische maaltijden.Het heeft me vooral enorm gesmaakt.

Als dessert stond er een chocoladetaart die verdacht veel weg had van een heerlijke, zij het licht afwijkende brownie. Zonder na te denken vroeg ik of ik een koffie verkeerd kon krijgen, waarop een vrolijk maar zeer gedecideerd “Nee” volgde. Enigszins verbouwereerd stond ik even te kijken naar het grijnzende gezicht van de ober, tot uiteraard mijn frank viel: in een veganistisch restaurant is er geen melk. Uiteraard. Ik kreeg wel netjes een mooi kannetje kokosmelk geserveerd bij de koffie (met biosuiker en een oxfamchocolaatje) maar dat is toch lang niet hetzelfde, en heeft zelfs een zurige smaak.

Note to self: hier kom ik nog terug, zeker op een zonnige zomermiddag, maar de koffie zal dan voor een terrasje in ‘t stad zelf zijn. Met véél melk :-p

Komkommertijd, Reep 14, 9000 Gent.
Open: 11u45 – 14u30 en 18u00 – 22u30, gesloten op maandag en dinsdag.
Reservatie: 0485/73.16.17
Studenten, leden van EVA vzw, Gents Milieu Front en Voor Moeder Aarde krijgen een korting van 10% op het buffet.

Deze post is origineel geschreven voor Gentblogt en hier te vinden.

Restaurant Korenhuis, het restaurant op de Korenlei dat bij het Mariott Hotel hoort, begint op zondag met een nieuwe formule: een uitgebreide brunch.

Als redactielid van Gentblogt mocht ook ik even een kijkje gaan nemen, en dat sloeg ik uiteraard niet af.

Zondag tien mei schoven wij dus met het ganse gezin de voeten onder tafel in het restaurant. Hoewel het amper elf uur was, was de zon al serieus warmte aan het geven, en stonden ook de terrastafels buiten. Het was zeer verleidelijk om daar op de Korenlei, met prachtig zicht op de Graslei en de Michielsbrug, te gaan zitten, maar met een baby weet je wel beter, en blijf je binnen.

De zaal is niet bijzonder groot, maar wel zeer aangenaam ingericht: aardetinten, en veel licht.

[+] [+]

Meteen kwam de dienster vragen wat we wilden drinken,

en werd ons een glas cava aangeboden. Alcohol hoeft voor mij niet, ik verkoos een koffie, maar Bart kon vaststellen dat de bubbels van goeie kwaliteit waren. De jongens kregen versgeperst fruitsap, en meteen verscheen er ook een fles water op tafel.

Het buffet was zeer de moeite: niet een veredeld lunchbuffet zoals vaak bij een brunch, maar wel degelijk zowel ontbijt als lunch. Er waren alle mogelijke soorten brood en kleine koffiekoekjes, eitjes, roerei met spek, vers fruit, yoghurt, en al het typische ontbijtbeleg. Daarnaast was er ook een uitgebreid koud buffet met vlees- en veel vissoorten, groenten, quiches en dergelijke meer; tomaat-garnaal, sushi, pastasalade, gandaham, kazen: je kon het allemaal naar believen opscheppen.

[+] [+]

Daarnaast stond er op tafel ook een kleine warme kaart: allemaal eenvoudige gerechten, die op verzoek na tien minuten op je bord konden liggen: quiche volgens marktaanvoer, omelet naar keuze, kruidige balletjes in tomatensaus, pasta met zeevruchten en vadouvancurry, wok met seizoensgroenten en eendenborst.

Omdat wij – helaas, een mens kiest zelf zijn data niet – daarna nog naar het verjaardagsfeestje van Marie-Julie moesten met lunch, hielden wij het op een stevig ontbijt, zonder de warme gerechten.

Alleen… er stond ook nog een dessertbuffet: crème brûlée, javanais, panna cotta, chocolademousse, bavarois, en vooral ook een chocoladefontein. Ik kan je verzekeren: het is verwonderlijk hoeveel fruit met chocolade een driejarige naar binnen kan spelen als hij al een paar koffiekoeken binnen heeft :-p

Ook de bediening was zeer vriendelijk, en absoluut niet opdringerig. Het enige minpuntje is misschien dat er niet echt veel vegetarische gerechten zijn. Het ontbijt is geen enkel probleem, maar voor de warme gerechten en de dingen die meer bij de lunch aanleunen, zijn er niet echt veel opties.

Je betaalt 32 euro per persoon, een glas cava en water inbegrepen, en dat is echt niet overdreven, aangezien je er ruim mee gegeten hebt. Kinderen onder de twaalf jaar betalen 16 euro.

We zaten er nog aan tafel, toen we het al meteen afspraken: deze zomer doen we dit nog eens opnieuw. Op eigen kosten, en met de glimlach betaald.

Het Korenhuis
Korenlei 10, 9000 Gent
Brunch elke zondag tussen elf en drie.
09/269.44.77
Reserveren gewenst.
www.korenhuis.be

(Deze post is eigenlijk geschreven voor Gentblogt.)

Ik was al een tijdje jaloers op de klanten van Bart. Als die namelijk een businesslunch heeft, neemt hij zijn klanten mee naar Zilt. Helaas, ik ben niet één van zijn klanten, en was er dus nog nooit geweest. Tot vandaag.

Zilt – de naam suggereert het al – is een visrestaurant, en niet van de minste. Aan de buitenkant oogt het niet bepaald spectaculair: een herenhuis aan het Stapelplein, tegenover de post. Netjes, maar een van de vele in de rij. Binnen moet je meteen de statige trap op, en pas bovenaan komt de grandeur tot zijn recht: je komt binnen in een grote zaal met indrukwekkende hoge plafonds. Alles is wit geschilderd, met een prachtige oude parketvloer, en tweepersoonstafeltjes met grijze loper en doorzichtige Louis Ghost-stoelen van Starck. Links is er een open bar, maar ook nog een oud ‘kamertje’ waar vroeger de kassa moet geweest zijn. Zo staat het tenminste nog te lezen op een raampje. Vroeger zat hier namelijk General Steam, een welvarende rederij, en was deze ruimte voorzien voor de kantoren. De nieuwe eigenaars hebben alles zoveel mogelijk in zijn oude glorie hersteld, zonder aan het comfort van een hedendaags restaurant te komen.

Wanneer ik de kaart overloop, is die niet bijzonder uitgebreid, maar dat hoeft ook niet. Er zijn verschillende menu’s te krijgen, en op een bord in een mooie oude lijst staan de suggesties van de dag. Voor wie toch vlees wil, is er waterzooi van kip of chateaubriand. Kreeft kan je er krijgen in alle mogelijke formaten en bereidingswijzen, en ook de zeevruchten zijn rijkelijk vertegenwoordigd. Toch gaan Bart en ik beide voor een van de suggesties: asperges met gerookte zalm en mousseline (22 euro). Quasi onmiddellijk verschijnen onze drankjes (2 euro per flesje Chaudfontaine) en een mandje met bijzonder smakelijk bruin stokbrood, met een kommetje boter en een kommetje pesto. Niet veel later krijgen we elk ons bord voorgeschoteld: een zestal asperges, perfect beetgaar gekookt, onder een royale portie ijskoude gerookte zalm, met mousselinesaus, en afgewerkt met een takje veldsla, een paar krullen preischeuten en blokjes tomaat. Mooi, en vooral zeer lekker.

We besluiten nog een dessertje te nemen, ik althans. Bart houdt het bij een koffie (2,20 €), ik neem een koffie verkeerd (2,70 €) en kan niet weerstaan aan de gemengde chocolademousse (7 €). Er komt een mooi bord op tafel met daarop twee bolletjes bruine en twee bolletjes witte chocomousse, gegarneerd met een streep chocoladesaus, een chocoladeversiering, een takje munt en een smakelijke aardbei. De mousse is goed van smaak, maar niet echt luchtig te noemen, eerder de textuur van tiramisu. Hij valt dan ook vrij zwaar, en het hoofdgerecht was al niet klein uitgevallen.

Op een uurtje staan we weer buiten, en ik kan heel goed begrijpen dat dit een favoriet restaurant is voor businesslunches: heel mooi kader, en lekker en verzorgd eten. Goedkoop is het er niet, maar vis is dan ook duur, en kwaliteit betaal je. Maar verder: een aanrader!

Zilt
Stapelplein 41, 9000 Gent
09/2256267
www.zilt.be

Open van dinsdag tot vrijdag tussen 12.00u en 14.00u, en van dinsdag tot zaterdag is de keuken ook open tussen 18.00u en 21.00u (21.30u op vrijdag en zaterdag)

Gisteren zijn we voor de verjaardag van Barts nonkel uitgebreid gaan eten in de Artichaud in Kruishoutem. We waren er al eerder geweest, en dit was slechts een bevestiging: het is er goed!

Het eten is prijs/kwaliteit dik in orde: zeer verzorgd, knap gepresenteerd, typisch Franse keuken maar met een moderne twist, en een mooi decor. Voor de kinderen werd er een aangepast menuutje voorzien, maar even attent als bij ons, dus ook knabbeltjes bij het aperitief en al. En er is een speeltuintje buiten, wat ook mooi meegenomen is bij een uitgebreid diner.

Aperitief Cava met degustatiebordje (een heerlijk alcoholvrij alternatief voor mij)
~
Zalmforel, risotto met rode biet, chips van granny smith
~
Soepje van knolselder met gerookte paling
~
Gegrilde varkensmedaillon met boerenkool, aardappelmat en saus van graanmosterd (op vraag van de schoonmoeder veranderd naar rundsvlees)
~
Citroentaart met gekristalliseerde viooltjes (werd een dessertbord, met créme brûlée, iets met een creme op gekruimelde speculoos, stukje bavarois, cuberdonijs, en nog een paar dingen)
~
Koffie met versnaperingen

Yup.

Als je in Kruishoutem dus deftig wil gaan eten en het moet niet altijd het Hof van Cleve zijn, dan is de Artichaud een aangenaam alternatief. Toch wel. Voor nét iets minder geld.

(Deze post werd origineel geschreven voor en gepubliceerd op Gentblogt)

Op de eerste maandag van het nieuwe jaar had ik met Faust afgesproken om iets te eten. Gelukkig viel toen op tijd mijn euro dat het de eerste dag van de solden was, en dat het misschien niet meteen een goed idee was om een restaurantje in de binnenstad uit te kiezen. Via Twitter kreeg ik het Gouden Hoofd in de Slachthuisstraat aangeraden: eenvoudig, geen uitgebreide kaart, maar wel zeer lekker. Een paar mensen bevestigde dat, en dus ging het richting Dampoort.

Het Gouden Hoofd is blijkbaar een groot huis dat omgebouwd is tot restaurant, maar waarvan de huiselijke inrichting is gebleven. Wij gingen meteen door naar de achterplaats, omdat de vergezellende maxicosi dan minder in de weg ging staan. Daar brandde de kachel, en is zelfs het oude behangpapier gebleven. Het heeft wel iets, alleen de spinnenwebben vond ik persoonlijk wat minder :-p

Stef nam de dagschotel, zijnde een soepje en de chili con carne met cheddar (11 euro). Ik had mijn oog laten vallen op de lamsgigot met wintergroenten (15 euro). Na heel beperkte wachttijd werd het eten geserveerd, en man, wat een porties! Eén ding was zeker: we gingen niet met honger van tafel gaan!
De gigot werd gepresenteerd in een tajineschotel, en was een mooi stuk vlees! Alleen ‘jammer’ dat de tajine zo vol lag, het snijden was niet altijd even evident. De gestoofde groenten erbij waren een mooie mix van de genoemde wintergroenten: ik herkende onder andere pastinaak, wortel, ui en aardappelen, maar er zaten zeker nog andere soorten tussen. Alles was afgewerkt met een paar takjes koriander, en was heerlijk afgekruid. Een aanrader!

Aan de overkant werd ook de chili geloofd, alleen de cheddar vond hij er niet zo bij passen. De portie was ook veel te groot, met spijt in het hart werd het bord halfvol teruggestuurd.

Plaats voor een dessertje was er dus niet meer, al klonken zowel chocomousse als tiramisu best verleidelijk. Conclusie: voor herhaling vatbaar. Geen grootse keuken, maar perfect voor een dagelijkse lunch, en doenbaar van prijs.

Meer info, foto’s, de kaart en zelfs de dagschotels van de week kan u vinden op de website.

Het Gouden Hoofd
Slachthuisstraat 104
9000 Gent
0487/20.65.01
info@hetgoudenhoofd.be
www.hetgoudenhoofd.be
Gesloten op zondag

Vandaag waren we nog maar eens uitgenodigd bij de schoonfamilie om samen deftig te gaan eten. Ik zag het volledig zitten :-)

Mijn schoonouders wilden al lang eens gaan eten in een restaurant in Maarke-Kerkem, dat eigenlijk wel een goeie naam heeft. Het feit dat Peter Goossens van ‘t Hof van Cleve er zat met zijn gezin, zegt ook wel iets.

Helaas voor ons, misschien, want de service was alles behalve. We waren er stipt om één uur, en konden onmiddellijk buiten gaan zitten op het terras met grote ramen rondom en een zeer enthousiaste parasol, zodat we zo goed als volledig beschut zaten tegen de wind. Het uitzicht is er fantastisch: de Vlaamse Ardennen op hun best.

Quasi onmiddellijk werd het aperitief opgenomen en gebracht. En dat was dat.

Tegen kwart voor twee, drie kwartier later dus, vroeg ik toch of ze misschien de bestelde flessen water wilden brengen. Hapjes voor bij de champagne hadden we nog niet gezien, en kregen we ook niet meer te zien, tenzij aan andere tafels. Het water werd prompt gebracht, samen met wat brood, waar iedereen zowat op aanviel.

Tegen twee uur verscheen het koude voorgerecht, maar de tonijntartaar was flauw en smakeloos. Meh.

Tegen kwart voor drie werd de pompoensoep gebracht: zeer lekker, maar moet dat zo lang duren???

Tegen kwart over drie kwam de hoofdschotel: wilde-eendenborst met een zeer lekkere saus, boschampignons en amandelkroketjes. Lekker, maar niks om over naar huis te schrijven. Bart haakte finaal af toen er nog pluimen aan zijn vlees bleken te hangen.

Het dessert was wel zeer lekker, al was het pas tegen vier uur: ijs van witte chocolade, chocolademousse en nog ietske.

Gelukkig waren de kinderen wel wildenthousiast: lekker eten voor hen, en vooral een zeer fijn speeltuintje beneden, waar ze quasi de hele tijd op gezeten hebben. Ze hebben zich geen seconde verveeld, heb ik de indruk.

Mja.

Daar zien ze ons toch niet meer terug, denk ik. Tenzij we nog eens getrakteerd worden :-p

(Deze post verscheen eerder al op Gentblogt)

Eigenlijk is het Pakhuis in Gent toch wel een begrip, en toch bleek er nog niks over op Gentblogt te staan. Een ware schande! Want dit restaurant heeft, naar mijn bescheiden mening, zowat het mooiste interieur van de ganse stad. Het is gevestigd in een oud – jawel, verrassing -  pakhuis midden in de stad, aan de achterkant van de MacDonalds en de Korenmarkt. De renovatie moet destijds handenvol geld gekost hebben, maar het resultaat is prachtig! Overal is het stalen gebinte mooi te zien en beklemtoond door het typische groen dat de art nouveau zo kenmerkt. Maar ook de rest van de inrichting is knap gedaan: in het midden staat een gebogen bar die het bekijken meer dan waard is, en prachtige trappen met een aantal marmeren treden leiden naar de bovenverdieping, waar je dus rondomrond ook kan tafelen met schitterend uitzicht op het midden van het restaurant. Er is een hoek met lederen zeteltjes waar je rustig iets kan drinken (voorbij een levensgroot Nikebeeld), en ook het terras is in de zomer niet te versmaden. Zelf heb ik geen foto’s getrokken, mijn kleine prutscameraatje zou het geheel serieus onrecht aandoen, maar neem gerust een kijkje op hun website.

Maar al die interieurpracht ondersteunt eigenlijk de echte reden waarom ik schrijf: de keuken! Het is heel erg lang geleden dat ik er nog ’s avonds ben geweest, maar afgelopen maandag nam mijn man me mee voor de lunch. Je kan er een lunch krijgen voor 12.90€: misschien niet echt goedkoop, maar zeker de moeite waard. Uiteraard is er ook de kaart, waar tal van visgerechten op staan, een aantal typisch Vlaamse klassiekers, maar evengoed een aantal gerechten waarvan vlees en groenten op de eigen boerderij in Frankrijk gekweekt zijn. Mijn man nam de Op Velkant gegrilde Schotse Zalm, Zuringsausje, Slaatje van Bio Bietjes, Aardappelmousseline met Kerrie, ik had me laten verlekkeren door een slaatje van gerookte paling met gebakken mosseltjes, slaatje van boontjes en frisse sla (of zoiets, ik weet de juiste benaming niet meer). Wel, ik moet toegeven, het smaakte me immens!

In minder dan een uur waren we weer buiten (wat ook de bedoeling was, gezien onze drukke agenda’s), hadden we net geen 50 euro uitgegeven voor twee heerlijke schotels, met elk twee drankjes erbij, en met een zeer goed gevoel.

Zoals gezegd, zeker niet de goedkoopste lunch in het centrum, maar wel de stijlvolste, en dus een aanrader als je eens een businesslunch moet organiseren.

Brasserie – restaurant Pakhuis
Schuurkensstraat 4 – 9000 Gent
09/223.55.55
Keuken open alle dagen 12.00-23.00
In het weekend tot 24.00
www.pakhuis.be