Dit was de vakantie van 2025

Vaak heb ik op het einde van de vakantie het gevoel dat ik niks gedaan heb. Wel, ik geef toe dat ik van de vooropgestelde klusjes ook weer geen klop heb uitgevoerd, maar verder zat mijn vakantie precies wel goed vol. Juli begon zeer rustig wegens geen auto en nood aan rust, maar vooral augustus zat propvol, op een goeie manier.

Maar ik was dus vaak niet in mijn kot:

Soms was ik zelfs meerdere dagen na elkaar niet in mijn kot:

Ik hing ook wel een klein beetje het huisvrouwtje uit:

Lezen deed ik dan weer amper: enkele boeken, zeker niet de 15 van vorig jaar. Helemaal niet erg, maar het zegt iets over de drukte in de vakantie.

Oh, en ik kreeg eindelijk ook een nieuwe tand.

Qua geocaching was het vooral in augustus een topmaand: maar liefst 200 caches!

Ik had eigenlijk willen cachen met Véronique, maar dat is er niet van gekomen wegens in juli geen auto en daarna geen tijd meer. En ik had ook alle Rondje-Vlaanderencaches van Oost-Vlaanderen willen doen, maar idem.

Ach ja. Ik heb veel gedaan, heel veel, en de rug heeft het zowaar niet opgegeven. De knie wel, maar dat is een ander verhaal. Ik kijk met veel genoegen op deze vakantie terug, die pakken ze me toch niet meer af.

Carpe diem!

Aristoteles in het park

Ik schreef het volgende over vandaag op de schoolwebsite:

Het is intussen al eventjes volop zomer, en onze leerlingen zwoegen en zweten tijdens het studeren en tijdens hun examens.

Maar niet iedereen vond dat warme weer even erg. Voor hun quasi laatste lessen Latijn trok het zesde jaar Latijn namelijk eerst even naar de speelplaats, waar een bank, het zonlicht, een paar vrijwilligers en de schaduw ideaal bleken om Plato’s Allegorie van de Grot uit te leggen. Nadien ging het zelfs richting park. Hoezo? Wel, de naam van de Oud-Griekse filosoof Aristoteles doet bij de meeste mensen wel een belletje rinkelen. Hij is per slot van rekening ook nu nog steeds een zeer invloedrijk filosoof. Maar wat veel mensen niet weten, is dat hij op een peripatetische manier les gaf. Al rondwandelend dus.

En hoe kunnen we onze leerlingen uit de zesde Latijnse de filosofie van deze Griekse wijsgeer beter laten begrijpen, dan zelf ook al rondwandelend zijn theorieën uit de doeken te doen?

Die bewuste donderdagvoormiddag kon de occasionele wandelaar-met-hond- (en zo waren er wel een paar) een groep leerlingen met leerkracht tegenkomen in het bos, terwijl ze om de oren geslagen werden met syllogismen, categorieën, doeloorzaken, potentia en actio.

En al een vleugje carpe diem van Epicurus, maar vooral dan in de praktijk gebracht.

Onder vrienden

Een week of twee geleden stuurde Sofie mij en Gwen een berichtje: om nog eens af te spreken met ons zessen, dat was – letterlijk – jaren geleden. Tot onze grote verbazing was de eerst voorgestelde datum meteen goed, en dus reden Bart en ik vandaag met de fiets tot in Lovendegem, zo tegen een uur of zeven.

Het werd een bijzonder aangename avond waarbij we gewoon buiten konden blijven zitten. Sofie had een hoop hapjes en daarna een bijzonder fijne risotto met zalm en schaaldieren. Oh, en haar fameuze pruimentaart als dessert!

Eigenlijk heb ik bijzonder weinig mensen gezien deze zomer: eigenlijk nergens echt op bezoek geweest, niemand bij ons thuis… En daarom deed net deze avond ook zoveel deugd: fijne mensen, fijne gesprekken, veel gelachen, lekker eten…

We gaan proberen deze keer niet zo lang te wachten.