Dit was de vakantie van 2025
Vaak heb ik op het einde van de vakantie het gevoel dat ik niks gedaan heb. Wel, ik geef toe dat ik van de vooropgestelde klusjes ook weer geen klop heb uitgevoerd, maar verder zat mijn vakantie precies wel goed vol. Juli begon zeer rustig wegens geen auto en nood aan rust, maar vooral augustus zat propvol, op een goeie manier.
Maar ik was dus vaak niet in mijn kot:
- ik ging shoppen en dus ook eerst lunchen met Merel
- een dag later gingen we met zijn allen sushi eten
- en ik trok met Bart naar Gent Jazz voor Bonnie Raitt.
- Samen gingen we ook naar het Kröller-Müller
- en nog eens naar Gent Jazz.
- Ik ging op de Gentse Feesten enkel naar de Puppetbuskers
- ging met het hele gezin naar de film
- en met Merel naar het MSK.
- Ik ging met Sofie koffie drinken in Parkkaffee
- en naar een laatavondvoorstelling van de Puppetbuskers.
- Merel trok me mee op shopping voor schoolgerief
- en we gingen met Gwen en Erik op restaurant voor hun jubileum.
- Ik speelde zowaar opnieuw Vampire The Masquerade
- en sprak nog eens af met Mireille voor het Spookhotel.
Soms was ik zelfs meerdere dagen na elkaar niet in mijn kot:
- ik ging volgens traditie naar Dordrecht voor Big Rivers
- zat met Bart een week in Tallinn
- ging twee dagen naar Mireille in Vlaardingen
- en trok met Gwen naar Bulgarije voor Euroclassica.
Ik hing ook wel een klein beetje het huisvrouwtje uit:
- ik maakte meermaals confituur: twee keer van aardbeien, een keer van frambozen en stekelbessen
- ik haakte een zomertruitje
- regelde verduistering voor het appartement
- leerde Wolf en Merel naaien met de naaimachine
- haakte nog een zomertruitje
- begon aan het leegmaken van het huis van ons pa
- haakte nóg een zomertruitje
- en – ge raadt het nooit – nóg een zomertruitje.
- Ik schilderde nog eens een scoutshemd
- en kuiste met Merel het appartement voor Wolf.
- Ik haakte nog snel een stropzakje (want het zomertruitje dat daartussen zat heb ik niet geblogd).
Lezen deed ik dan weer amper: enkele boeken, zeker niet de 15 van vorig jaar. Helemaal niet erg, maar het zegt iets over de drukte in de vakantie.
Oh, en ik kreeg eindelijk ook een nieuwe tand.
Qua geocaching was het vooral in augustus een topmaand: maar liefst 200 caches!
- met de fiets in Belzele
- zeer uitgebreid in Tallinn
- en een hele reeks in en rond Vlaardingen.
Ik had eigenlijk willen cachen met Véronique, maar dat is er niet van gekomen wegens in juli geen auto en daarna geen tijd meer. En ik had ook alle Rondje-Vlaanderencaches van Oost-Vlaanderen willen doen, maar idem.
Ach ja. Ik heb veel gedaan, heel veel, en de rug heeft het zowaar niet opgegeven. De knie wel, maar dat is een ander verhaal. Ik kijk met veel genoegen op deze vakantie terug, die pakken ze me toch niet meer af.
Carpe diem!
365 – 22 juni 2025 – buffetje
365 – 12 juni 2025 – zomertenue voor de living
365 – 10 mei 2025 – lekker zomers
366 – 09 mei 2024 – eerste keer buiten eten!
365 – 27 juli 2023 – de agapanthus heeft bezoek
365 – 10 juli 2023 – zomers tafereeltje
Aristoteles in het park
Ik schreef het volgende over vandaag op de schoolwebsite:
Het is intussen al eventjes volop zomer, en onze leerlingen zwoegen en zweten tijdens het studeren en tijdens hun examens.
Maar niet iedereen vond dat warme weer even erg. Voor hun quasi laatste lessen Latijn trok het zesde jaar Latijn namelijk eerst even naar de speelplaats, waar een bank, het zonlicht, een paar vrijwilligers en de schaduw ideaal bleken om Plato’s Allegorie van de Grot uit te leggen. Nadien ging het zelfs richting park. Hoezo? Wel, de naam van de Oud-Griekse filosoof Aristoteles doet bij de meeste mensen wel een belletje rinkelen. Hij is per slot van rekening ook nu nog steeds een zeer invloedrijk filosoof. Maar wat veel mensen niet weten, is dat hij op een peripatetische manier les gaf. Al rondwandelend dus.
En hoe kunnen we onze leerlingen uit de zesde Latijnse de filosofie van deze Griekse wijsgeer beter laten begrijpen, dan zelf ook al rondwandelend zijn theorieën uit de doeken te doen?
Die bewuste donderdagvoormiddag kon de occasionele wandelaar-met-hond- (en zo waren er wel een paar) een groep leerlingen met leerkracht tegenkomen in het bos, terwijl ze om de oren geslagen werden met syllogismen, categorieën, doeloorzaken, potentia en actio.
En al een vleugje carpe diem van Epicurus, maar vooral dan in de praktijk gebracht.








