Laatste dag in Zeeland

Wolf en Arwen waren al rond half acht op, want ze hadden beloofd om samen om croissants te gaan, en dat deden ze dan ook. De wachtrij was lang, zeiden ze: allemaal papa’s met de krant en de koeken ^^
Bart was intussen gaan lopen en had meteen ook de auto’s gehaald, zodat vooral ook zijn elektrische een beetje kon opladen.
We ontbeten, ruimden geroutineerd op en waren zowaar klaar om half tien. Iets over tien stonden we in de Action Factory voor een rondje minigolf, maar dan wel ene in steampunkstijl, met transportbanden, pneumatische toestanden, wegschietende balletjes en dat soort dingen. Amusant! Zeker als je dan nog wint ook, iets wat me nog nooit overkomen was :-p

Daarna namen we afscheid van het park en reden naar de zee. Allez ja, de immensen Brouwersdam, want iedereen had intussen blijkbaar alweer honger. En ja, die Beach Bar is dik in orde, ook ’s middags.

En toen was het tijd om te vliegeren. Echt te vliegeren, net zoals massa’s mensen op het strand, overigens. En die stuntvlieger, dat is wat wennen, maar dat ding is fantastisch om mee te spelen. Vooral Wolf vloog ermee, maar ook Kobe en Arwen probeerden af en toe. Kobe had vooral zijn zelfgemaakte vlieger, en Merel vloog met de kleurrijke.

Toen gingen ze met zijn vijven even tot aan het water zelf – het strand is daar altijd immens breed, behalve bij springtij – en ik ging languit in het zand liggen, mét een vlieger uiteraard.

En toen wilden zij nog een eind verder vliegeren terwijl Bart en ik voor een koffie gingen.

Bart reed al naar huis, en ik ging nog met de kinderen de cache aan de overkant van de straat, rond het Inspiratiepunt Grevelingen, oppikken. En toen waren ze moe, blijkbaar.

Tegen half zes kon ik Arwen gaan afzetten, tegen half zeven zat ik ook zelf in mijn eigen vertrouwde zeteltje. Een heerlijke vakantie gehad, maar het doet toch deugd om terug thuis te zijn ook. Hehe.

Center Parcs, dag vier

Om toch niet helemaal in een routine te vervallen, en ook wel omdat de jongens bijzonder graag minigolfen, gingen we deze voormiddag dus, jawel, u raadt het al: minigolfen.

Port Zélande heeft er twee: een gewone buitenminigolf, vrij standaard. En dan dus ook een vrij spectaculaire indoorminigolf, met allerlei machines. Zeer fijn, als alles zou werken tenminste. Want blijkbaar was de compressor kapot – ze hebben er de hele tijd aan zitten sleutelen – en werkten bepaalde toestellen dus niet. Maar het balletje werd omhooggevoerd, weggeschoten, van de ene ton in de andere geschoten… Het had eigenlijk een hoog Steampunkgehalte, en Wolf vond het de max!

CP19

CP20

CP21

Merel, die zat erbij en keek ernaar, en ging dan maar onder toezicht van papa in de grote binnenzandbak spelen, waarop Kobe haar volgde. En mama, die werd genadeloos afgedroogd door haar oudste zoon.

CP22

CP23

Na het eten kreeg ik een klopke, en kroop ik simultaan met mijn dochter in bed voor een stevige tuk, terwijl Bart de jongens ging afzetten bij de Kids Club voor een uurtje ridderen. Ik ben hen weer gaan ophalen, heb wat poppenkast meegekeken, en ben daarna met hen nog een ijsje gaan halen en heb een wandelingetje gemaakt.

CP24

CP25

CP26

CP27

CP28

CP29

CP30

CP31

CP32

CP33

CP35

CP36