Geplaatst op

Street Art Wondelgem deel 3

Eerder had ik al twee reeksen van vijf labcaches gelegd om de muurschilderingen hier in Wondelgem in de, jawel, verf te zetten. Begin juli was me dat eindelijk gelukt, maar je kan dus niet onbeperkt labcaches leggen: je krijgt maar om de drie maanden een nieuwe credit. Ik moest dus wachten tot eind augustus, en toen werkte de rug niet mee.

Vandaag zag ik het eigenlijk wel zitten om eventjes de fiets op te gaan, door het vernieuwde parkje van den Dries te fietsen en nog vijf nieuwe labcaches aan de vijf volgende kunstwerkjes te maken. Ver is de afstand niet, maar dat is ook niet meteen de bedoeling: ik wil gewoon de aandacht trekken op de schilderingen. Geef toe: er zitten pareltjes tussen!

En na afloop ging ik nog even op een bankje daar aan den Dries in het zonnetje zitten om nog een paar Pokémons te vangen. Ha ja, die beesten vangen zichzelf niet. Dat is duidelijk.

Geplaatst op

Meikermis

Ik heb het niet met kermissen: te luid, te druk, niet mijn ding.

Maar net zoals vorig jaar stond Max ook nu in de Catharinakerk, deze keer niet met eigen werk, wel als curator voor acht anderen. En wie ben ik dan om niet heel even de fiets te nemen en te gaan kijken? Maar eerst stopte ik bij de tuin van WZC De Liberteyt, waar het grootste deel van de kermis steevast doorgaat, er gezellige kraampjes staan, muziek wordt gespeeld, het Kliekske volksdanst, dat soort dingen. En waar dus ook een grote stand stond met protest tegen de plannen van de Stad Gent om in diezelfde mooie voortuin extra sociale woningen te bouwen. Er staat er hier in Wondelgem een aantal leeg, omdat ze op renovatie wachten. Waarom dan die voortuin ook nog eens volbouwen? Allez, ik heb er toch een hele mooie azalea gekocht als steunbetuiging.

Ik liep rond, kocht verder voor een keertje niks – er stonden weer tal van juwelen en dergelijke – en ging uiteindelijk lekker kletsen met Max, want dat kon wel.

Kermissen, het zal nooit mijn ding zijn, maar zo eventjes rondlopen? Moet kunnen.