Ongepland én gepland geocachen

Wolf vroeg me of ik hem tegen half tien af wou zetten in Eke, op de parking van de voormalige Makro. Ze hebben namelijk toelating van de eigenaar om daar de UGent Racing auto te testen, en het is toch wel een eindje fietsen, ja, zo’n klein uurtje.

Voor mij is het vakantie, dus waarom ook niet? Ik moet trouwens ook naar Zomergem, want wellicht staat daar onze ‘goeie’ sportzak, gevuld met opa’s kleren, en Wolf heeft die nodig om mee te nemen naar Tsjechië en Oostenrijk. Ik kan er dan maar beter ‘de ronde van Vlaanderen’ van maken, toch?

Soit, ik passeerde dus door Landegem en zag dat daar een mooi labcacherondje rond Cyriel Buysse lag, met nog enkele vaste caches die ik nog moest doen ook. En ik had tijd…

In Zomergem stelde ik vast dat:
1. die zak daar niet stond, en dat ik die thuis onder mijn bed had geschoven
2. ik daar dus voor niks stond
3. ik echt dringend verder moet doen aan het opruimen van dat huis
4. ik daar echt geen enkele motivatie voor heb
5. daar nog gigantisch veel brol staat.

Enfin, naar huis dan maar, koken, en toen vond ik dat ik nog wel meer kon geocachen die dag. Bart zette mijn fiets op de auto, en ik reed voorbij Zelzate, net over de grens naar Westdorpe om daar een heel mooi rondje in de wijk Autriche te fietsen. Intens genoten, en zelfs een stopje kunnen doen om een smoothie te drinken met een stukje Westdorpse vlaai bij.

Na driekwart rondje kwam ik twee andere cachers per fiets tegen, en dan hebben we de rest maar samen afgelegd. Ik heb nog ferm goed gelachen: het waren twee wijze mannen van ongeveer mijn leeftijd die blijkbaar bijzonder goed op elkaar ingespeeld waren. En vooral ook galant: ik was op een bepaald moment even rondgereden omdat ik mijn fiets niet een trapje af kon dragen, en een eind verder, toen dat weer het geval ging zijn, stond een van hen me netjes op te wachten om mijn fiets naar beneden te brengen. Fantastisch, toch?

Enfin, fijne dag, fijne caches, fijn gezelschap. Vakantie, dus.

Geocaching spree

Gisteren zaten Bart en ik wel in Hertog Jan, maar Kobe zat op Ankoria, de kinderlarp. Gelukkig moest ik zelf niet tot in Mol rijden en terug, maar kon ik hem gewoon bij Annelies en Erik afgooien, in Affligem. Dat scheelt al een heel pak in rijtijd, zodanig dat ik eigenlijk nog tijd had om te genieten van de stralende zon en een aantal geocaches kon meepikken. Er liggen er wel een hoop in Affligem, ja, en ik heb er toch acht gevonden op korte tijd.

Iets over tien was ik weer thuis, helemaal ontspannen en uitgewaaid, klaar om even te liggen, me chic op te kleden, en naar Hertog Jan te gaan.

Vandaag kwam ons pa opnieuw, zoals elke zondag, bij ons eten: gewoon worst met bloemkool hoor, niks speciaals deze keer.

We wilden wel genieten van het mooie weer – beetje frisse wind, maar bon – en reden opnieuw, zoals twee weken geleden, naar Sas Van Gent en het kanaal Gent-Terneuzen. Eerst zochten we twee caches in het quasi verlaten Sas Van Gent, daarna deden we de ontbrekende zes caches langs het kanaal zelf.

Langs de baan zochten we nog een cache aan het Autrichedok, en reden dan verder naar de Zwartenbroekse Zeesluis, een interessante plek met uitlegborden en al, waar we zonder geocaching nooit zouden gekomen zijn.

Een laatste geocache pikten we op in het centrum van Westdorpe, een schattig beertje, en toen was het al vijf uur, en tijd voor koffie met een taartje, hier gezellig thuis in de warmte.

Ik denk dat ons pa en ik er allebei van genieten: we hebben allebei behoefte aan beweging, het cachen zorgt ervoor dat het geen doelloze wandelingen zijn, en we appreciëren elkaars gezelschap.

Ik vermoed dat er nog wel een paar wandelingen zullen volgen, ja. En hopelijk nog weekends met 20 caches ^^