Geplaatst op

Af en toe een cache

In het najaar was er hier net over de brug in Evergem/Belsele een reeks caches uitgekomen, een fijn rondje blijkbaar. Nu, op geocaching.com kan je een hele reeks statistieken bijhouden, onder andere op  welke dagen van het jaar je de meeste caches haalt. Bij mij is dat duidelijk in augustus, kwestie van warm en vakantie en al.

Eind december, toen de rug absoluut nog niet oké was, had ik daar een heel klein stukje van gedaan om de 22ste december ook groen te kleuren in de cachekalender. Sindsdien probeer ik op de nog blanco vakjes daar even te passeren en een cache mee te pikken.

Zo kwam ik vandaag, na de kine, hier in Belzele in een klein fijn bosje uit en genoot ik van een wandelingetje van ocharme tien minuten, maar meteen dus wel met een cache.

Enfin, het zal me niet op elke blanco dag lukken, maar ik ga toch proberen de kalender stilaan op te vullen.

Geplaatst op

Kort kort wandelingetje

De jongens zijn aan het blokken, Bart en Merel zijn naar het verjaardagsfeestje van Liv, maar dat zag ik niet zitten: drie kwartier in de auto zou me wellicht niet lukken, en daar een paar uur op een stoel zitten is wellicht ook nog te hoog gegrepen. Het betert, echt wel, maar nog niet voldoende.

Ik bracht dus het grootste deel van de dag al liggend door, maar in de namiddag kriebelde het: er was nog een leeg vakje in mijn geocachekalender – blijkbaar nog nooit een cache gevonden op een 22ste december – en ik wilde wat licht en lucht. Nu is er onlangs een reeks caches uitgekomen hier net over de ringvaart in Evergem, een paar minuten met de auto. Ik ben dus tot ginder gereden, heb een wandeling van in het totaal 700 meter gedaan langs de Nieuwe Kale, heb een cache gevonden, en voelde dat dat meer dan voldoende was. Maar het had deugd gedaan: babystapjes, weet je wel?

Ik ben in totaal ongeveer twintig minuten weg geweest, maar het gaf me een gevoel van overwinning. Want ja, dit is me gelukt.

En nu ga ik liggen. Plat.