Grove

Een tijd geleden kondigde Anouk Dubois, larper, Antwerpenaar, lief van Cody en een ongelofelijk wijs mens, aan dat ze een concert gaf als eindexamen aan de Jazz Studio. Grove was de titel, en ze speelde in het Fakkeltheater in Antwerpen.

Meteen een heel erg goeie reden om naar Antwerpen te gaan, naar dat concert te luisteren, en daarna af te zakken naar The Geeky Cauldron. Dat café kan je gerust mijn stamcafé noemen, voor zover ik dat zou hebben natuurlijk. Ik ga namelijk nooit op café, allez, toch niet meer sinds mijn studententijd toen ik praktisch in de Yucca woonde. Maar een stamcafé, dat is voor mij een plek waar je de eigenaars kent, waar je je thuis voelt, en waar je zo goed als altijd wel iemand kent als je binnenstapt. Check, check en check. Ook al is het dan in – of all places – Antwerpen.

Ik had een ganse hoop volk verzameld, onder andere de Korda Boys, en Robbe en Jarne reden met mij mee. Geen idee waarom, maar ik lig blijkbaar goed in de markt bij twintigers tegenwoordig :-p

Het werd een stevig concert, knap gezongen en met nummers die er stonden. Ze begon met een aantal Nederlandstalige nummers, waaronder een heel mooi liefdeslied voor Cody. Ik heb er geen idee van of die eigenlijk zelfs in staat is te blozen, maar op dat moment kwam het er toch redelijk dicht bij.
Daarna ging ze verder in het Engels, vrij uiteenlopend, meestal vrij zacht. Eén nummer sprong eruit, en dat heeft ze dan ook nog eens als bisnummer hernomen. Een aanklacht tegen onrecht, oorlog en het wegkijken ervan, geschreven na een trip naar Belfast.

Zoals gezegd trokken we daarna naar de Cauldron. Zo goed als iedereen ging te voet – het is dan ook maar een goeie tien minuten stappen – maar ik wist dat ik ’s nachts die wandeling niet meer ging zien zitten wegens rug kapot, en dat ik dus maar best naar de parkeergarage tegenover de Cauldron reed. Philip reed met mij mee, en als er blijkbaar een iemand is die Antwerpen kent, is hij het wel. Hij toonde me meteen een paar mooie plekjes en we pikten samen een cache op in de voetgangerstunnel waar ik nog nooit geweest was.

Meteen liet hij me ook de scenic route rijden waarbij ik een hele uitleg kreeg over de verschillende bezienswaardigheden, waardoor ik meteen besloot om deze zomer eens een ganse dag naar Antwerpen af te zakken met mijn fiets in de koffer, en dan samen met hem de stad te verkennen. Hij is de ideale stadsgids, zo blijkt, zeker als het op architectuur aankomt. Ik kijk er al gigantisch naar uit!

Een en ander zorgde ervoor dat we pas een hele tijd later in de Cauldron waren en sommigen al licht ongerust begonnen te worden. Echt, die gasten zijn zó ongelofelijk zorgzaam…
In de Cauldron werd er uiteraard vooral over larp gepraat, zoals altijd, en het grappige was dat Mathias zijn zo-goed-als-lief had meegebracht, maar nog met geen woord gerept had over het fenomeen larp. Ik heb het kind dan maar uitgelegd wat dat allemaal inhield, compleet met een paar foto’s, terwijl hij buiten eentje ging roken. Ze wist niet wat ze ervan moest denken…

Soit, al bij al was het tegen twee uur voor ik terug huiswaarts reed. Robbe was intussen al met Jesse meegereden, maar gelukkig had ik nog steeds Jarne om me wakker te houden op die lange en saaie E34.

Fijne avond, voorwaar, en ik verzeker u: van Anouk gaan we nog horen.

Max is de max!

Een dikke week voor Kerstmis kreeg ik een berichtje van Max: dat hij een tekening had gemaakt. Met afbeelding van de tekening erbij, uiteraard.

Ik viel bijna van mijn stoel. Huh? Hoe wat waarom? Max moest daarmee lachen, en schreef het toe aan bewondering. “O ja, de “hoe” is misschien met potlood 😉

Soit, ik geef u hier dus de tekening mee:


De originele foto:

Toen ik Max vroeg wat die tekening moest kosten, antwoordde hij: “Niks, ik zal ze komen binnensteken.” Ik protesteerde. Duh. Maar nee, Max wou geen betaling, maar ik mag zijn tentoonstelling in november wel sponsoren.

Ik heb ze in een kader gestoken, en hem gegeven als cadeautje voor zijn nieuwjaar. Hij was er niet goed van, zoals je misschien kan zien:

En Max, die publiceert momenteel op zijn blog elke dag een tekening, en liet die van ons pa ook al de revue passeren. Mét uitleg.

Bedankt, Max. Echt waar.

 

Te lezen: fantasy

Aangezien ik tegenwoordig zo goed als altijd lees in mijn bed voordat ik in slaap val, gaat het soms nogal vooruit.

Ik probeer het volgende schema aan te houden: een SciFi boek(enreeks), een reguliere klassieker, een fantasy boek, een regulier boek, enzo.
Maar goed, ik was dus weer toe aan iets anders, en ik zette het volgende op mijn facebookpagina:

“Ik had in het voorjaar al eens gevraagd naar de aanraders qua Scifi boeken. Wat raden jullie aan qua (hard) fantasy? Graag in de comments, dan weet ik weer wat ik moet lezen ^^”

Met de reacties ben ik minstens de komende tien jaar zoet, als het niet langer is. Bedankt allemaal!

  • Jonas Drieghe Ik kan Red Rising wel aanraden anders
  • Patrick Struys Belgariad en de malloreon
  • Michel Vuijlsteke Dorothy Dunnett? The House of Niccolò, Lymond Chronicles?
  • Babeth Van Son De Honor Harrington-reeks van David Weber. MIlitary SF. Eerste boek van de reeks gratis hier: http://www.baen.com/on-basilisk-station.html .
  • Michel Vuijlsteke Ik vond Abercrombie Best Served Cold degelijk. En zijn Young Adult-trilogie (Shatter Sea) ook wel goed, op een YA-manier.
    Maar als ge toch op zoek zoudt zijn naar iets om uw tanden in te zetten:
    Malazan Book of the Fallen, te beginnen met Gardens of the Moon? Gemakkelijk leesbaar is anders, maar zeer satisfying wel. 🙂

    Jesse Dmtre Als ge toch grimmige fantasy wilt:
    The Black Company door Glen Cook (loved this), of Mark Lawrence’s Prince of Thorns (minder mijn smaak) worden vaak in een adem genoemd met The First Law.

  • Jesse Dmtre Als ge wat lichter wilt, The Lies of Locke lamora is ook een pareltje, met gruwelijk goede donkere humor.
  • Michel Vuijlsteke Nog beter dan Black Company (en ook een afgesloten geheel van drie boeken): Imperial Radch, van Ann Leckie. Zeer uitstekend. Zeer.
  • Michel Vuijlsteke En ook zeer goed, in een heel ander repertorium: Quantum Thief / Fractal Prince / Causal Angel van Hannu Rajaniemi.
  • Jesse Dmtre The traitor Baru Cormorant was ook bijzonder wijze scifi
  • Thomas Pieters Als je de Arthur trilogie van Bernard Cornwell nog niet gelezen hebt, doen.
  • Vincent De Keer timeline- michael crichton
  • Jesse Dmtre Powder mage trilogy is keiharde lekkere pulp over napoleonistische tovenaars. Mistborn is een zalige intro naar de schrijfsels van Brandon Sanderson.
  • Edwin Hofstra Uit de gallerij der Giganten: L. Sprague de Camp. Staat vast wel iets van op eBook. C.J.Cherryh is een andere favoriet.
  • Tad Williams. Memory, Sorrow en Thorn is een classic.
  • Kris Bultereys harry harrison: The technicolor time machine, Deathworld (1.2,3), Stainless steel rat series, Make romm make room
    Larry Niven: the known space series, Kzin war, flatlander
    Jack Vance: The devil princes en Dying earth series (Cugel is fun)
    Arthur C Clark: Fountains of paradise
    Extended Dune series (legends of dune trilogy, schools of dune trilogy, prelude to dune trilogy + hunters of dune en sandworms of dune),
    Robert A Heinlein: the moon is a harsh mistress
    moderner:
    James Lovegrove: The chtulhu casebooks (Sherlock holmes meets HP Lovecraft.. good read)
    Neil Gaiman: American Gods, Neverwhere
    Timothy Zahn: Thrawn trilogy (Star wars)
    Michael Stackpole: Once a Hero
    RA Salvatore: The woods out back, the dragonslayers return, the dragons dagger,
    the classics: Robert E Howard, Arthur Conan Doyle, Jules Verne, HG Wells
  • Kris Bultereys voor fantasy dan even verder nadenken
    dying earth van jack vance met ook de Lyonesse trilogy
    zeker alsook Frits leiber: Fafhrd and grey mouser series. Die zijn gewoon… ja.. classic en meestal niet zo gekend maar wel de moeite
    Dragonriders of Pern door Anne McCaffrey
    stackpole en salvatore wel (ook de forgotten realms van salvatore.. zeker de eerste trilogien, daarna is het minder)
    GRR Martin natuurlijk
    James Lovegrove: The chtulhu casebooks zeker in achterhoofd houden voor donkere mistige dagen
  • Annelies Ivens Ik zou alle andere Sanderson ook willen aanraden en Garth Nix (Liraek, Sabriel, Abhorsen). Voor de rest moet ik eens tussen mijn reeksen kijken!
  • Jonas Drieghe Homeworld / Exile / Sojourn van R.A. Salvatore is ook nog wel leuk als het iets meer Sword and Sorcery mag zijn
  • Jonas Drieghe The Lies of Locke Lamora van Lynch ooit gelezen?
  • Peter Nyffels Niemand die Feist zijn Magiër reeks aanbeveelt?
    Maar die heb je denk ik al gelezen…
  • Babeth Van Son Hmm…. Deze zijn meer eigentijds te noemen: de “Monster Hunter” reeks van Larry Correira, en zijn “Dark Grimnoir” reeks ook. Is van Baen Publishers, op baen.com te vinden, je kan de eerste van de reeks van Monster Hunters trouwens gratis downloaden op https://www.baen.com/monster-hunter-international.html, info over de Dark Grimnoir reeks is hier te vinden: https://www.baen.com/hard-magic-book-i-of-the-grimnoir… . Er is altijd een proefhoofdstuk te lezen om te zien of de stijl je bevalt.
    Ik heb een heleboel boeken van Baen, vooral van de schrijvers Flint, Ringo en Drake.
  • Cody Demuytere I’ll bite met een atypische boek; The Dresden files van Jim Butcher. pulpy as fuck, leest als een stationsromannetje en all-round toch een dik overarching verhaal. (Aangezien je ook wel van een detectiveke houdt dacht ik)
    Maar ge vroeg voor HARDE HARDE DONKERE Fantasy right?
    The Black Company boeken van Glenn Cook.

  • Jesse Dmtre Alles van Robin Hobb, mihb Assassin’s apprentice (Farseer Trilogy) en Liveship traders (haar laatste is meh)
    Zoals hierboven, ge moet wat van Tad Williams gelezen hebben: Memory Sorrow en Thorn is een klassieker, the War of the Flowers is gewoon leuk en verfrissend.
    – Guy Gavriel Kay – the Fionavar Tapestry (historisch geïnspireerd, heel speciaal)
    – Brandon Sanderson schrijft boeken als Marvel-films: larger than life personages, met kickass actie. Dat is zijn grootste pro en zijn grootste contra.
    Als het wat -eigenlijk zeer veel- zwaarder mag: R Scott Bakker – the darkness that comes before.
    Jim Butcher – the Dresden Files: in het begin wat zwakker, maar urban magic detective in Chicago vindt zijn tred in het vierde-vijfde boek. Crack cocaïne in book form. (Ook zijn Steampunk serie is veelbelovend, maar er is nog maar één van uit: the aeronaut’s windlass)
    Ge moet Earthsea gelezen hebben. Waarom moet ik zelfs niet uitleggen.
    Black Company hebt ge al gelezen, Grey Bastards is niet slecht.
    Niet-limitatief lijstje.
    Zelf ben ik momenteel verslaafd aan Powder Mage – Brian mcclellan; en aan wuxia/light Novels: Cradle van Will Wight is gek. Goblin Slayer is een instituut.

  • Elena Bombeke Ik lees bijna niet meer (boeken zijn zwaar, ze ergens naartoe dragen.., mijn knie vind dat niet zo leuk) en ben dus afhankelijk van het audiobook aanbod van audible. En die hebben best wel wat leuke boeken.1. We are legion. We are Bob. – Denis E Taylor. Het is sci-fi en de humor trekt op die van Pratchett (maar is niet zo goed, uiteraard).2. Name of the Wind – Patrick Rothfuss. Heerlijke fantasy wereld. Heart will be broken.3. Ready Player One – Ernest Cline. Het boek is beter dan de film. Ik ben een sucker voor dystopische werelden.
  • Fabian van Lent Brent Weeks. Zijn assassins trilogy
  • Achim Steigert Ik heb nog twee (drie, waarvan één tweedeler) onbekende meesterwerkjes voor je. 🙂The Charlatan
    https://www.amazon.es/Realms-Arkana…/dp/0761502335The Lioness
    https://www.amazon.com/Realms-Arkania…/dp/076150477X
    + The Sacrifice
    https://biblio.co.uk/…/realms-arkania…/d/31555236
  • Sarah F G Nettuj Geen scifi maar leuke fantasy met een steampunk twist: Jackelian series van Stephen hunt
  • Babeth Van Son Van L. E. Modesitt, Jr. heb je ook nog de “Recluse”-reeks en de “Imager”-reeks. Die laatste vind ik eigenlijk veel beter en daar heb ik alle boeken van in epub.
    En ik vergat dan nog de “Detective Inspector Chen”-reeks van Liz Williams !!! Ook daarvan heb ik alle boeken in epub, gaat over een Chinese detective in een wereld waarin goden en duivels echt bestaan en hoe moeilijk het is bijvoorbeeld om aan uitwisseling te doen van politieagenten tussen hemel, aarde en hel. 😁
    Momenteel ben ik bezig met het doorworstelen van de Warhammer 40K “The Horus Heresy”-reeks. Ben al aan boek 11 van de 53…
  • Annick Breugelmans Bring me the head of prince charming, als tussendoortje
  • Marc Bessemans City of stairs. Superieur qua world building, fantastische personages en goed verhaal. Lees het!
  • Marc Bessemans En dan nog six of crows van Leigh Bardugo en het tweede deel. Super verhaal met fantastische personages.
  • Marc Bessemans Alles van Mark Lawrence. Begin met prince of thorns.
    Marc Bessemans An ember in the ashes van Sabaa Tahir
    Marc Bessemans Hoe kon ik deze vergeten: the shadow of what was lost van james Islington (ook een trilogie). Een fantastische plot met veel verrassingen.
  • Marc Bessemans En the painted man van Peter V Brett, maar de reeks verliest aan kwaliteit naarmate ze vordert

    Euh… Ik denk dat ik weet wat gelezen ^^ Ik ga beginnen met The Lies of Locke Lamora, en dan zie ik wel weer verder. Het is in elk geval opgeslagen.

WWW

Nee, niet World Wide Web, maar wel Wilde Wijven Weekend. Allez ja, het is al twintig jaar geen weekend meer, maar Kim had het nog altijd www gedoopt :-p

Toen we zeventien of achttien waren, ging ik met Kim, Nathalie en nog een paar vrienden regelmatig op weekend, aan zee of in de Ardennen. Later werden dat etentjes omdat we door kleine kinderen geen weekend meer weg geraakten. Soms bleef het bij een avondje iets drinken, en eigenlijk doen we het lang niet vaak genoeg. Maar vanavond was het wel nog gelukt om nog eens af te spreken om samen iets te gaan eten.

Kim en Nathalie wonen allebei aan het station, en dus werd het een restaurant in de Fabiolalaan, het Spoorloos Perron. Ik kende het niet, zelfs de dames kenden het niet maar Kim had een foldertje gekregen, en dus gingen we een kijkje nemen. Dik in orde, dat kan ik u zeggen. Niet goedkoop, maar wel de betere brasserie. We namen gezamenlijk een bordje tapas, en dan een hoofdgerecht. Een echt dessert hoefde niet, maar wel een verwenkoffie, en die was méér dan genoeg.

 

Op ons, dames!

Sociaal leven

Yup, ik begin eindelijk weer een sociaal leven te krijgen. Enfin, niet dat dat voor mij zo perse hoeft, ik ben niet zo sociaal van nature.

In juli heb ik per definitie geen behoefte aan mensen: ik ben dan zó zotgeraasd op school, dat ik geen volk meer wil zien. Maar echt he. Meestal begint dat tegen de Gentse Feesten een beetje te beteren, hoewel… dit jaar zag ik me er ook op om naar de Feesten te gaan wegens de drukte. En toen deed mijn rug weer lastig, en zat het er ook niet meer in.
Daarna zaten we twee weken in Rhodos, en nu, tsja, al met Véronique afgesproken, en gaan eten met Gwen, en naar een festival geweest met Lieven, en op dat trouwfeest blijven hangen wegens de gezellige compagnie, en dan nog die workshop… Ik kom dus weer onder de mensen. ’t Zal weer lang duren :-p

Enfin, vandaag hadden we afgesproken met Tom en Sharah om samen iets te gaan eten in Antwerpen. Ik ken hen al lang van de LARP, en Sharah is volop met literatuur en toneel bezig, en dus leek het me wel leuk.

We zaten in een zeer fijn sushirestaurant in hartje Antwerpen, zeer druk, maar wel serieus lekker. En daarna haalden we een dessert in de Moochie, van de vrouw van ook al een LARPer, om te eindigen in the Geeky Cauldron, van, u raadt het al, een LARPer. Dat café is eigenlijk nog maar half open, want enkel het SciFi gedeelte is al open, maar het is er echt wel goed zitten. In september komt daar het Fantasy deel bij. We zagen er een paar oude bekenden, ik dronk een mede, en tegen half een waren we weer thuis, na een fijne avond.

Te lezen: science fiction

Aangezien ik tegenwoordig zo goed als altijd lees in mijn bed voordat ik in slaap val, gaat het soms nogal vooruit. Die enorme reeks van Erikson was uit, en intussen heb ik nu ook een Frans boek gelezen voor de leesclub. Bijzonder goed voor mijn Frans, vooral, dat gaat er met sprongen op vooruit, merk ik. Maar goed, ik was dus weer toe aan iets anders, en ik zette het volgende op mijn facebookpagina:

“Bon, The Malazan Book of the Fallen uitgelezen, daarna Houellebecqs La Carte et le Territoire, nu dus weer tijd voor SciFi. Wie raadt me wat aan?”

Ik heb zeer fijne vrienden, want ik kreeg een storm aan reacties. Ik sla ze hier vooral op als geheugensteuntje voor mezelf, want dit onthou ik aan geen kanten. Serieus zeg!

  • Paul Schelck Hyperion en the fall of hyperion. Wat mij betreft van de beste SF die er is. Maar het vergt wel wat achtergrondkennis van de lezer, wat de titel al duidelijk maakt. Wat de 2 verdere vervolgen betreft, ontken dat ze bestaan…
  • Jesse Dmtre Of Perdido Street Station – China Mieville. Is ook wel geen ruimteschipfictie.Als het wat pulpier mag zijn: Red Rising is echt bijzonder geestig, en leest als een sneltrein die meewind eeft.
  • Jesse Dmtre A darker shade of magic?
  • Michel Vuijlsteke Of iets recenter: Broken Earth (Fifth Season / Obelisk Gate / Stone Sky)
  • Michel Vuijlsteke Ook uitstekend, vond ik: de Jean le Flambeur-boeken (Quantum Thief / Fractal Prince / Causal Angel)
  • Michel Vuijlsteke Of meer fantasy: Alchemy Wars (The Mechanical / The rising / Liberation)
  • Babeth Van Son David Weber: de Honor Harrington reeks. Of de Vorkosigan Saga van Lois McMaster Bujold. Een andere aanrader: de RCN reeks (ook wel de Luitenant Leary reeks) van David Drake.
    Ik heb ze allemaal als ebook (epub).
  • Cody Demuytere Illium/Olympos van Dan Simmons Dat gaat helemaal uw dada zijn. Linguistische/Anthropologische soft SF met een rode draad van Nabokov en Proust inclusief griekse Mythologie.
  • The traitor Baru Cormorant is geen SF, maar hard fantasy. Wel dikke aanrader. Ook The Expanse (naar gelijknamige serie die ge kon smaken) is niet slecht.
  • Michel Vuijlsteke Dan Simmons uiteraard. Ook nog eens de Culture-boeken van Iain M. Banks?
  • Bruno Lowagie When HARLIE was One, van David Gerrold. https://en.m.wikipedia.org/wiki/When_HARLIE_Was_One
  • Bruno Lowagie Monument, van Lloyd Biggle Jr. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Monument_(novel)
  • Bruno Lowagie Fredric Brown, short stories
    https://en.m.wikipedia.org/wiki/Fredric_Brown
  • Les Templeton https://en.wikipedia.org/wiki/The_Night%27s_Dawn_Trilogy
  • Jonas Drieghe Ik heb haar Twitter al vol gegooid, maar even hier dupliceren voor de volledigheid:
    – A Long Way to a Small Angry Planet van Becky Chambers (heel anders dan de meeste SciFi, maar enorm sterk)
    – Wool van Hugh Howey (moest je die nog niet gelezen hebben)
  • Filip De Laet Een klein maar fijn boekje van Arthur C. Clarcke: schipbreuk op de maan. Ik herlees het zowat om de 5 jaar.

Het is, op algemeen aanraden, “Hyperion” van Dan Simmons geworden. Ik had hem zelfs al staan als epub, dik in orde dus.

Ik laat het u nog wel weten wat ik ervan vond.

Een picknick zoals die moet zijn

Ik kreeg het dus in mijn hoofd dat we dringend eens naar het Middelheimpark moesten, om er de beelden te bekijken. Meteen dacht ik aan een picknick: ideaal voor Wolf om wat rond te lopen, wat te rusten, opnieuw rond te lopen… Want lang stappen of stilstaan – nog erger – lukt nog steeds niet.

En toen dacht ik: waarom gooi ik het niet op Facebook, en maak ik er een vriendenuitje van? Nogal wat volk reageerde: Annelies met hond Layka woont om de hoek. Raf met zoon Kaz en dochter Lena woont ook niet ver, Babeth en Mario met ma Edith kwamen speciaal uit Vilvoorde afzakken, Koen met dochters Mira-Lou en Lena-Lisa was iets later dan gepland, en ook Birgit met zoonlief Dries kwam langs. Op het moment zelf reageerde ook Kitty of ze mocht langskomen. Duh. Alleen Edward moest afhaken met een zieke dochter; nochtans waren de sandwichkes al gekocht. En last but not least was er ook Bard, die in het Middelheimmuseum werkt, en dus niet bepaald ver moest lopen. Hij had meteen wat plannetjes meegebracht, zowel van het ganse park als van de tijdelijke tentoonstelling van Richard Deacon.

Het werd, zoals Koen stelde, “een dagje museumpicknick, speeltuin met 5 extra kinderen, cultuur, geweldig gezelschap, dogsitting met de zalige Laïka, heerlijke babbels en vooral sfeer… ongedwongen en hartelijk!” Ik genoot intens, en had heel erg een vakantiegevoel.

Na het eten moest Bard terug aan het werk, trokken Raf en Koen met 7 kinderen richting speeltuin, en gingen Birgit, Kitty, Babeth, Annelies, Edith en ik beelden kijken, en een geoache-fotozoektocht oplossen. Wolf, tot mijn grote verbazing, vergezelde ons: hij doet echt zijn best om te bewegen, en zag de wandeling wel zitten. Het hielp ook wel dat het park Pokémonheaven is: zo goed als élk beeld is een pokéstop, en het stikt er van de beesten! Enfin, we liepen rond, ik keek mijn ogen uit, en kon mezelf wel slaan dat ik hier nooit eerder ben geweest.

Een aantal van de foto’s zie je in de meer algemene post van vandaag. Ik voeg er nog een paar toe, met kinderen en zo erbij :-p

We namen even pauze in de fantastische ligstoelen die het park zelf voorziet, dronken wat want het was plots warm geworden, en gingen verder met deel twee. Babeth en Edith haakten af omdat ze naar huis moesten, en ook Birgit en Kitty hadden andere verplichtingen. Maar Wolf ging wel degelijk mee voor deel twee, terwijl ook Merel en Mira-Lou ons vervoegden, en de rest van de kinderen ging kubben of voetballen met Raf en Koen. We vonden ook nog met enige moeite een toch wel lastige aparte geocache.

En toen was het plots al half vijf… Ook Annelies moest weg, Wolfs rug deed gemeen zeer, en we hielden het voor bekeken. De fotozoektocht is nog net niet afgelopen, we missen nog twee beelden, maar Annelies ging ze een dezer dagen eens verder zoeken, zei ze. Maar ik had een fantastische middag: vrienden en fijne babbels, prachtige beelden, excellent weer, een stevige portie cultuur, en vooral een ongelofelijk ontspannend gevoel.

En dan kreeg ik nog een verrassing van Bard: de museumgids, een heel knap vormgegeven boekje. Ik heb er al in zitten bladeren en zelfs zitten lezen. Bedankt, Bard, maar dat was echt niet nodig hoor! Ik ben sowieso laaiend enthousiast!

Kom ik dus terug? ’t Zal wel zijn da! Misschien nog eens een picknick op het einde van de vakantie, of op een mooie zondag in september. Ofwel wacht ik op een prachtige herfstige zondag, wanneer de bladeren al verkleurd zijn, en we dan in de buurt iets eten. Zeker weten dat ik Bart meepak, voor zowel beelden als pokemon.

Dat ik hier niet eerder ben gekomen, ik snap het nog steeds niet.

Oh, enne… het terugrijden?