Was vandaag eigenlijk heel erg rustig, dan was afgelopen vrijdag behoorlijk hectisch.
Ik geef het toe, ik had lang geslapen, want in je eigen bed slaap je altijd beter. Daardoor moest ik me nog reppen richting Zomergem, want ik moest om 11.15 uur in het hoorcentrum Aerts aldaar staan, en dus eerst nog bij ons pa passeren om die dingen op te halen. Ik had al eventjes gemerkt dat hij links precies niet goed hoorde, maar had daar eigenlijk niet echt veel gevolg aan gegeven wegens nogal druk. En toen had Sofie me zelf gecontacteerd voor een onderhoud, en kon ze het dus nakijken. Ze bevestigde dat het eigenlijk quasi niet meer werkte, en dat er – vreemd genoeg want die dingen zijn waterdicht, je mag ermee zwemmen – water in stond. Bon, opsturen dus, en ik kreeg reservetoestellen mee om intussen te depanneren.
Ik haastte me, terwijl ze alles nakeek, richting de juwelier. Die had destijds de verlovingsring van ons ma vergroot voor mij, en ik dacht dat het intussen stilaan tijd was, na negen jaar ononderbroken dragen (behalve in bed) om de zettingen eens te laten nakijken. De juwelier gaf me groot gelijk: ze controleren liefst nog om de twee-drie jaar voor alle zekerheid. Meteen stak ik ook de ring binnen die ik 22 jaar geleden van Bart heb gekregen toen ik zwanger was van Wolf. Die was namelijk gebarsten op de plek waar hij ook ooit vergroot was, en was ook eens toe aan een grondige reiniging.
Ik ging eigenlijk ook meteen de vintage ring binnensteken die ik afgelopen zomer in Dordrecht had gekocht maar die toen te klein was voor mij. Groot was dan ook mijn verbazing én vreugde toen die nu gewoon bleek te passen en zelfs ietsiepietsie te groot is.
En toen ging ik uiteraard ook nog even binnen in het huis van ons pa om daar nog wat verder op te ruimen en dingen samen te zetten en zo. Man, daar is nog zo ongelofelijk veel werk… Maar bon, beetje bij beetje zeker?
En dan nog opnieuw bij ons pa langs, om zijn hoorapparaten te geven. Uiteindelijk was ik tegen vijf uur thuis, net op tijd om nog snel iets te eten – dat was erbij in geschoten – en het huis te versieren voor Halloween, terwijl Kobe mijn getekende pompoen voor mij uitsneed.
En toen kon ik in de zetel ploffen…
