Geplaatst op

UGent Racing: Callisto!

Voor Wolf zijn er momenteel eigenlijk maar twee dingen in zijn leven: Arwen en Callisto. Voor de eerste is het een geluk dat de tweede geen echte vrouw is, maar een elektrische racewagen, van scratch ontworpen en gebouwd door een bende compleet gekke studenten. Jawel, UGent Racing dus, waar ik het uiteraard al eerder over had. In zijn eerste jaar had Wolf zich kandidaat gesteld, in zijn tweede jaar zat hij bij Mechanical Composites en ontwierp en bouwde hij onder andere de stoel voor  Orion, en de body panelen en zo.

Maar als burgerlijk ingenieur (in spe) computerwetenschappen zat hij daar niet bepaald op zijn plaats, en dus verhuisde hij in zijn derde jaar – tweede jaar UGent Racing – naar Autonomous, ofte de afdeling waarbij ze, voornamelijk software gestuurd, het ding volledig autonoom – en dus niet met afstandsbediening of zo – kunnen laten rijden. De max van een uitdaging, waarbij hij vol trots in 2025 Elektra kon laten zien aan ons.

Ambitieus als hij is, ging hij dan maar dit jaar voor Chief Autonomous, ofte een rol in het bestuur, als hoofd van zijn afdeling. Het slorpte gigantisch veel van zijn tijd op, bezorgde hem tonnen kopbrekens en frustratie, maar hij genoot ervan, en nog geen klein beetje.

En vandaag stond hij dus, doodzenuwachtig maar zo fier als een gieter, op een podium in het Wintercircus, voor 750 genodigden, om Callisto voor te stellen, de auto van 2026 die er alweer schitterend uitziet. Het evenement verliep vlekkeloos, maar ik weet wat er allemaal achter de schermen voor nodig was, onder andere een presentatie van ettelijke gigabytes, en een mama die nog op het laatste stekske voor een proper wit hemd moest zorgen want er was een vlek op zijn gewone hemd, en dat hemd moest ook nog gestreken worden uiteraard, enzovoort enzoverder.

Maar het was dus meer dan in orde. De presentatie was meer een show met alles erop en eraan, de speeches en uitleg waren to the point, de drankjes en hapjes zoals het hoort, en de auto? Tsja, dat zullen de competities in Tsjechië, Oostenrijk en Duitsland moeten bewijzen.

Wolf had me een stoel bezorgd en ik zat vlak bij de auto, zodat ik een perfect zicht had op de onthulling.

Je bent eigenlijk als ouder altijd wel trots op je kinderen als ze goed bezig zijn, maar er zijn toch van die momenten, als ze mega professioneel bezig zijn, met passie en overgave, dat je extra trots bent.

Yup.

Geplaatst op

Noodkuisploeg

Ik was van plan om vandaag me enkel met de was bezig te houden, wat te bloggen, en vooral uit te rusten.

In de voormiddag lukte dat aardig: ik moest enkel nog boodschappen doen en koken, en er gingen warempel vier machines was door. Dit weer is dan ook zalig: machine 1 wassen, buitenhangen, machine 2 wassen, ook buiten hangen, machine 3 wassen, machine 1 binnen halen en opvouwen, machine 3 in de plaats hangen, enzovoort.

Merel was in de voormiddag met Wolf mee boodschappen gaan doen: hij is gisterenavond pas thuis gekomen van UGent Racing competitie in Tsjechië, maar had vandaag een teamdag met het nieuwe autonomous drive team waarvan hij nu de captain is. Die ging eerst door in de loods, maar dan vanaf een uur of zes-zeven in het appartement, zodat ze daar konden eten, chillen, poolen en elkaar wat beter leren kennen.

Alleen… In de week voor de competitie had Wolf geschilderd, samen met Arwen en soms ook Merel. De bedoeling was dat het af was en netjes gekuist. En toen was hij ziek geworden, zodat hij de vrijdag en de zaterdag eigenlijk zo goed als niks meer gedaan had.

Resultaat? Het lag daar ronduit smerig: plastiek op de grond, overal afplaktape, de pompsteen nog vol verfresten en vuil, en alles onder een dun laagje schuurstof. Moesten het Wolfs gewone vrienden geweest zijn, ik had gezegd dat ze eerst gezellig samen konden kuisen en dan chillen. Maar dit waren niet zijn vrienden, dit was zijn nieuwe team waarvan hij de manager is.

Ik keek dus naar Merel en vroeg of ze samen met mij haar broer een mega plezier wilde doen door daar alles toonbaar te gaan maken. Ze twijfelde of hij dat wel zou willen, maar ik belde hem en hij hoorde er ongelofelijk opgelucht uit.

Nu, kuisen is niet mijn ding, of beter gezegd: niet het ding van mijn rug. Maar als Merel kon stofzuigen, afplaktape weghalen en kon dweilen, dan kon ik de keuken en de oppervlakten doen, en dat zou me wel lukken. Wij dus naar ginder, en tweeënhalf uur later trokken we de deur weer achter ons dicht, terwijl Wolf eigenlijk zelfs al vroeger klaar was en had willen afkomen. Maar het resultaat mocht er zijn: alles afgewassen – keuken, boekenkast, tvkast, tafels, keukeneiland, stopcontacten, lichtknoppen – alles opgeruimd en gestofzuigd en gedweild. De koelkast was opgevuld, de rommel stond in de berging. Best wel trots, maar we waren doodop.

En Wolf? Die was bijzonder dankbaar en had een zeer fijne, productieve en vooral propere avond.

Geplaatst op

Roll-out van Elektra

Vorig jaar was er de roll-out van Orion, de auto van UGent Racing waar Wolf aan gewerkt had bij Mechanical Composites en waarvoor hij destijds de stoel had gemaakt uit carbon fiber.

Intussen zijn we een jaar verder, heeft hij dus een jaar meegedraaid bij Autonomous Control en ontelbare uren geklopt, ging zijn Bachelor proef over het kalibreren van de Lidar en de optische camera zodat die exact op hetzelfde moment hetzelfde beeld weergeven, en is hij verkozen in het bestuur van UGent Racing als Chief Autonomous. Right up his alley, zeggen we dan, al was hij liever Captain van het hele team geworden. Yup, hij is altijd al ambitieus geweest, onze Wolf.

Maar vandaag was er dus de Roll Out  van de nieuwe auto, waarvan hij me zelfs de naam nog niet had willen verklappen. Ik stond dus tegen half acht in de Handelsbeurs, samen met blijkbaar zo’n 700 anderen, en keek vol trots naar de presentatie en uiteraard ook de auto zelf. En ja, het is een knap ding geworden. Elektra, heet ze.

Maandag waren ze nog foto’s gaan nemen met de auto overal in ’t stad:

Deze zomer gaan ze aan drie competities meedoen: Nederland, Hongarije en Duitsland. En nu maar hopen dat Wolfs tweede zit meevalt zodat hij mee kan.

Maar wat ik eigenlijk nog wijzer vond, was het nevenproject van UGent Racing: Hydra! Ze hebben de auto van twee jaar geleden, Artemis, omgebouwd naar een verbrandingsmotor. Vreemd, zegt u, en dat vonden we eerst ook, toen we het filmpje zagen en vooral ook het brullende geluid van de motor hoorden (een filmpje dat Wolf afgelopen nacht nog met een paar heeft gemaakt). Maar dit blijkt op aanvraag te zijn van ABC, de Anglo-Belgian Corporation die een van hun grootste sponsors is en op wiens terrein ze zitten, een bouwer van scheepsmotoren. Het is namelijk de bedoeling om hiervoor een waterstofmotor te ontwikkelen en verder uit te bouwen. Puur research dus, niet om mee te racen, maar wel voor praktisch gebruik in de industrie. Zalig, toch?

Enfin, leerrijke, fijne avond gehad en vooral bijzonder trots op mijn zoon die volgend jaar daar ook op dat podium zal staan met een hele uitleg rond de Autonomous control.

Geplaatst op

Zolder

Vandaag kreeg ik deze foto door van Wolf:

Hij zit voor het UGent Racing team in Zolder. Binnenkort moet hij naar Parijs en daarna naar de Belgian Auto Show hier in Flanders Expo.

Yup, hij is goed bezig, die zoon van me.

Geplaatst op

UGent Racing competitie

Merel is voorlopig weer eventjes enig kind, want Kobe zit met de scouts in Montenegro, en Wolf is zaterdag vertrokken naar Assen in Nederland, naar het race circuit daar. Yup, met hun Formula Student Car, ofte UGent Racing. Ze zijn met behoorlijk wat volk naar ginder, waar ze gaan kamperen want er is geen accommodatie voor zoveel volk in de buurt. Er zijn namelijk een dertigtal verschillende teams van internationale universiteiten aanwezig met hun zelfgebouwde elektrische racewagen, waaronder ook de KULeuven en de Universiteit van Delft, die sowieso enkel technische profielen opleidt.

Het is nog niet gezegd dat ze ook echt zullen mogen racen met hun bolide, de competitie gaat ook daar niet echt over. Ze worden beoordeeld op een hele resem verschillende onderdelen, zoals het ontwerp, de materiaalkeuze, de bouw van de batterij, de sturing, de ophanging, u snapt het wel. Ze zijn eigenlijk nog maar drie jaar bezig hier in Gent en staan behoorlijk ver, zeker als je dat vergelijkt met andere universiteiten die al jàren bezig zijn met dit project.

Geen idee wat Wolf er precies moet doen, maar ik weet wel dat hij zich in zijn element voelt: allemaal gelijkgestemde zielen, een bende nerds op een kluitje, maar dan wel de avontuurlijk ingestelde nerds. Ik ben benieuwd om de verhalen te horen wanneer hij vrijdagavond terug thuis komt…