Geplaatst op

Meubels verzamelen…

Vandaag kon ik eindelijk nog eens een paar meubels ophalen links en rechts voor het appartement. Kobe zat wel in de scouts, maar Wolf was beschikbaar en Gwens busje ook.

Tegen 14.00 uur stonden we in Drongen om er een bureautje op te halen, en toen ik tegen Wolf opmerkte dat dat perfect ging zijn voor Kobes kamer op het appartement, keek de dame die het weggaf vreemd op.
“Kobe? Kobe van Korneel?”
“Euh? Korneel van de scouts van Wondelgem, bedoel je?”

Het bleken, zonder dat we het wisten, de ouders te zijn van Korneel die op het kot de tafel naar boven had helpen sleuren! De wereld is dus echt wel klein…

We gingen het bureautje afzetten op ’t kot en reden richting Ter Platen, want daar stond een prachtig set teakhouten tuinmeubels al enkele weken te wachten. De tafel en de stevige, grote stoelen zijn amper vier jaar oud, maar de dame in kwestie had het compleet gehad met het schoonmaken ervan, en had een nieuwe in metaal besteld. Ze stonden zelfs al buiten te wachten, de tafel gedemonteerd en alles al naar beneden gebracht vanop de derde verdieping. Van service gesproken!

Wolf is gelukkig bijzonder goed in het sleuren, zodat we alles boven konden zetten. Vorige week was ik ook al op de bots in Oostakker drie barkrukken gaan ophalen.

Ik zeg het u: als ge tijd hebt en kunt wachten, vindt ge gewoon alles op GIFT Gent! Dat is echt een goudmijn, het is vreemd wat mensen allemaal weggeven! Zeg nu zelf, die meubels zijn toch gewoon mooi?

Nu nog een kleerkast van maximaal 1.40 meter breed en een grote zetel, en dan zijn we er zowat. Oh, en mocht iemand een diepvries op overschot hebben: graag!

Geplaatst op

Nieuwe tuinmeubels en stoelen!

Nu ik toch ongemeen veel geld aan het uitgeven was, kon ik daar maar evengoed mee verder doen. Na de nieuwe grote zetel, de salontafel, het ei van Wolf en de nieuwe tuinmeubelen kon ik evengoed eens kijken voor nieuwe stoelen. Niet dat de keukenstoelen die we nu hebben, zo erg zijn, verre van, ik vind die nog steeds mooi. Maar onze buitenstoelen zijn aan vervanging toe, en de huidige keukenstoelen zijn daar prima voor geschikt. En Merel gaat ook stilaan op een grote stoel beginnen zitten, en dan hebben we er eentje te kort. Ik had het er hier trouwens al over in 2012, ’t is dus geen bevlieging.

Ik ben dan eens gaan kijken op tweedehands sites, en lo and behold, daar stonden toch wel zwarte .03 stoelen van Vitra te koop voor 275 ipv 475 euro zeker? Ze waren blijkbaar uit een advocatenpraktijk geweest, maar nu overbodig, vandaar. Er is ook effectief niks aan. Enfin, ik nam contact op, en reed deze namiddag met de kinderen naar Laarne om vier van die stoelen op te pikken. 1100 euro, dat wel, maar da’s nog altijd een pak minder dan 1900, en zoals gezegd, het is niet bepaald een bevlieging :-p

In Laarne pikten we in ’t passeren nog een paar geocaches op, en reden toen naar de Weba. Onze auto werd ingeruild voor een camionette – je had Kobe en Merel moeten zien glunderen! – en we konden fluks de nieuwe salontafel en de tuinmeubelen opladen. Thuis werd alles afgegooid, en de camionette terug ingewisseld voor de auto met de stoelen.

Een en ander zag er ietsje later als volgt uit:

Heerlijke kussens, en weinig geld. Toch in vergelijking met de stoelen :-p

IMG_9869

De salontafel in elkaar steken zal voor morgen zijn, ik ben nu al zo content als een katjen. Maar eerst is er vanavond nog koor.

Geplaatst op

Geld uitgeven

Ik heb het hier al vaker gezegd: ik ben eigenlijk een gierige pin. Ik geef echt niet graag geld uit, zeker niet voor kleren en dat soort onzin.

Maar mijn huis, da’s wat anders. Ik vind het ongelofelijk belangrijk dat ik een gezellig, aangenaam en leefbaar huis heb, eentje waarin ik graag thuis kom en waarin ik me elke keer weer graag nestel.

Dat onze zetel aan vervanging toe was, dat had ik al lang gezegd, en de nieuwe is er eindelijk van gekomen.

IMG_2592

Alleen… Ik heb destijds getwijfeld of we er ook nog de grote poef zouden bijkopen, de ‘hocker’. Da’s zo eentje die even hoog is als de zetel zelf, en die je kan bijschuiven om als het ware een bed te hebben. Ik wou eerst de zetel eens zien staan – hij is iets groter dan de vorige – en dan pas beslissen. En ik vond nu ook dat onze salontafel wel zijn beste tijd had gehad: het kleur past niet meer bij onze vloer, en er waren nogal wat beschadigingen aan.

Dus ja, vandaag ben ik dan maar met Wolf en Merel – Kobe zit in de notenleer – de poef gaan bestellen, en heb ik er meteen een salontafel bij gekocht in hetzelfde kleur als de vloer. Iets kleiner dan de huidige, dat ook.

Ik heb er trouwens ook een (goedkope) tuinsalon naar mijn goesting gezien, en Wolf is wild van een hangend ei. Hmmm…

Goh ja, ne mens weet waarvoor hij werkt zeker? Nu nog wel even wachten tot die dingen zijn binnengekomen.