Eigenlijk kom ik al altijd goed overeen met Barbara, mijn ene nichtje langs vaderszijde, die vooral al jaren mijn vaste kinesiste is. Allez, was: ze is er een jaar tussenuit geweest om de hele praktijk volledig te verbouwen, terwijl de rest van haar team verder kon doen in de grote aparte oefenruimte achteraan die voor de gelegenheid in kleinere kabinetten was ingedeeld. Mij gaf ze in de deskundige handen van Jordy, een jonge maar zeer bekwame gast die daarnaast ook nog eens wreed sympathiek is. Intussen is ze deeltijds terug in de praktijk, maar niet op woensdag, en laat woensdag nu mijn vaste kinedag zijn, al zeven jaar. Ik blijf dus vaste klant bij Jordy, met plezier.
Alleen… zie ik nu mijn nichtje quasi niet meer, terwijl we vroeger wekelijks een half uur tetterden. Vandaag spraken we dus rond twaalf uur af bij Spazio 24, op de Wiedauwkaai, om samen te lunchen. Zij kende het, voor mij was het onbekend terrein, zodat ik eerst niet doorhad dat ik blijkbaar via de parking van de Eskimo binnen moest en raar stond te kijken op de Wiedauwkaai zelf.
Het restaurant zelf is volledig mijn stijl, zoals zij al voorspelde: open, hoog, bruintinten, modern, gezellig. We gingen voor de lunch, want om half twee moest ik weg, richting school, werken en al.
Bij het drinken kwamen al meteen olijfjes, en daarop volgde het voorgerecht: een uitstekende vitello tonnato.
En daarna kwam, vlotjes, een lasagne op tafel. Je kan overigens zelf aangeven welk tempo je wil, en dat is fijn.
Je kan ook nog een dessert toevoegen aan je lunch, maar voor ons hoefde dat niet, want dit was meer dan voldoende. Een koffie kon wel nog, en daar krijg je ook nog vanalles bij, onder andere heerlijke red velvet cake van bij Julie’s House dat daar ook op de site zit tegenwoordig. Goed om weten!
Tegen half twee vertrok ik en dronk Barbara nog rustig haar theetje op. Zij komt er vaker en voelt er zich thuis, en ik snap waarom: gezellig, lekker, vlakbij, en met 29 euro voor uitgebreid voorgerecht en hoofdgerecht ook best betaalbaar. Eentje om te onthouden dus.
