Tradities zijn er om in ere te houden, en dus gingen Gwen en ik vandaag ontbijten, omdat ze vandaag 55… euh sorry, 45 werd. Yep, we doen niet meer aan 55, we hebben besloten dat we allebei 45 zijn, we worden vaak tien jaar jonger geschat, dus waarom niet?
Ik had haar een boek gekocht dat ze graag wilde – ze had me dat ooit eens gezegd maar was dat blijkbaar vergeten en reageerde dus verrast – en een boeket van 55 rozen. Tsja, ook dat is traditie. En ik had ook haar fotoboekje, dat ik haar vorig jaar gegeven had, aangevuld. Eigenlijk moest ook dat een verrassing zijn, en Ernest had het me in het geheim kunnen bezorgen, maar ik had het dus eerst aan Erik gevraagd, en die had enkele dagen later gewoon gezegd: “Zeg Gwennie, Gudrun had naar dat fotoboekje gevraagd maar ik vind het dus niet hé, weet jij dat zijn?” Alle drie zijn thuiswonende kinderen mega kwaad op hem: “Maar papaaaaaaaaaa!” Tot zover dus de verrassing.
Maar ze vond het nog steeds fijn, te meer omdat ik enkele oudere foto’s van in onze studententijd had ingescand en erin had gezet. Lang, lang geleden dus…
We spraken af bij Modest in de Brabantdam en zagen dat het goed was. Ik nam de zoete pancakes, zij de zoute variant, en ik heb het zelfs niet opgekregen. Maar een aanrader dus, jawel.
Het werd een heerlijke ochtend met deze keer eigenlijk wel voornamelijk werkgerelateerde onderwerpen. Dat verschilt van keer tot keer, soms valt het woord Latijn niet eens. Deze keer dus wel. Maar dat belette ons niet om alweer een extra fotootje aan ons vriendschapsalbum te kunnen toevoegen.
Ik wandelde daarna nog even tot aan de lokale Think Twice en vond er zowaar een knap zwart linnen kleedje, en ik nam ook nog wat foto’s van mijn eigen fijne stad.
