Vorig schooljaar moest ik vrijwel elke dag verhuizen van lokaal: ik had 7 verschillende lokalen voor 20 lesuren. Dat maakt het een beetje lastig om woordenboeken en dergelijke te voorzien, en zelfs mijn laptop mee te nemen, want dat ding weegt, en ik moet dus zeulen, wat ik niet kan.
Dit jaar, nu mijn handicap ook officieel erkend is, heb ik dus weer een eigen lokaal, en meer bepaald mijn vroegere lokaal dat ik in 2019 volledig geschilderd had met leerlingen, en waar ik spreuken op de muur was beginnen zetten. Na corona had de directie beslist dat ze een extra vergaderlokaal nodig hadden, en aangezien dit zowat het dichtstbij de rest van de directiegang lag én niet bijzonder groot is, was ik het dus kwijt. Tsja.
En nu heb ik het terug en kan ik elk uur daar lesgeven, daar hebben ze netjes voor gezorgd. Er kan, met enige moeite 24 man in, en mijn grootste groep is 22, dat lukt dus net. Tegen 1 september had ik effectief alle benodigde banken, een fijn bureau, zelfs een hoge tafel met bijhorende stoel en ook een smartboard. De kasten waren helaas nog vol spullen van de Ouderwerking – die mensen moeten per slot van rekening ook érgens hun gerief kwijt- maar ook daar zijn ze mee bezig om dat leeg te halen, zodat mijn woordenboeken en ander materiaal in de kasten kan.
En intussen heb ik mijn lupa al naar daar gebracht, en wat nepplantjes, een eerste beetje klimop, mijn klok en zelfs al mijn grote kaart van Gallië, want die heb ik voortdurend nodig in september. Er hangt voorlopig nog een megagroot beamerbord, maar ook dat gaat nog verdwijnen, en dan kan ik nog enkele kaarten ophangen.
De gordijnen die ik intussen in een ander lokaal had gehangen, komen ook nog terug, nadat ik ze gewassen heb. Enfin, beetje bij beetje ga ik het helemaal weer een eigen persoonlijkheid geven en er een écht vaklokaal van maken.
En weet je wie ook terug is? Lucas de klasplant! Dat is een grote ficus benjamina, waarvan ik vermoed dat die nu ongeveer 27 jaar oud moet zijn, als het niet meer is. Ik heb hem altijd hier op school gehad – zolang ik een eigen lokaal had tenminste – maar hij stond er ook al in mijn lokaal in Gentbrugge, en dat was rond 2000. En ja, die leeft nog steeds, zelfs al heeft hij het laatste jaar op kot gestaan. Taai beestje, die Lucas.
Maar thuis is waar mijn Lucas staat, toch als het over werk gaat. En ik voel me weer helemaal thuiskomen, daar op school.
