Geplaatst op

Drukke vrijdag

Was vandaag eigenlijk heel erg rustig, dan was afgelopen vrijdag behoorlijk hectisch.

Ik geef het toe, ik had lang geslapen, want in je eigen bed slaap je altijd beter. Daardoor moest ik me nog reppen richting Zomergem, want ik moest om 11.15 uur in het hoorcentrum Aerts aldaar staan, en dus eerst nog bij ons pa passeren om die dingen op te halen. Ik had al eventjes gemerkt dat hij links precies niet goed hoorde, maar had daar eigenlijk niet echt veel gevolg aan gegeven wegens nogal druk. En toen had Sofie me zelf gecontacteerd voor een onderhoud, en kon ze het dus nakijken. Ze bevestigde dat het eigenlijk quasi niet meer werkte, en dat er – vreemd genoeg want die dingen zijn waterdicht, je mag ermee zwemmen – water in stond. Bon, opsturen dus, en ik kreeg reservetoestellen mee om intussen te depanneren.

Ik haastte me, terwijl ze alles nakeek, richting de juwelier. Die had destijds de verlovingsring van ons ma vergroot voor mij, en ik dacht dat het intussen stilaan tijd was, na negen jaar ononderbroken dragen (behalve in bed) om de zettingen eens te laten nakijken. De juwelier gaf me groot gelijk: ze controleren liefst nog om de twee-drie jaar voor alle zekerheid. Meteen stak ik ook de ring binnen die ik 22 jaar geleden van Bart heb gekregen toen ik zwanger was van Wolf. Die was namelijk gebarsten op de plek waar hij ook ooit vergroot was, en was ook eens toe aan een grondige reiniging.

Ik ging eigenlijk ook meteen de vintage ring binnensteken die ik afgelopen zomer in Dordrecht had gekocht maar die toen te klein was voor mij. Groot was dan ook mijn verbazing én vreugde toen die nu gewoon bleek te passen en zelfs ietsiepietsie te groot is.

En toen ging ik uiteraard ook nog even binnen in het huis van ons pa om daar nog wat verder op te ruimen en dingen samen te zetten en zo. Man, daar is nog zo ongelofelijk veel werk… Maar bon, beetje bij beetje zeker?

En dan nog opnieuw bij ons pa langs, om zijn hoorapparaten te geven. Uiteindelijk was ik tegen vijf uur thuis, net op tijd om nog snel iets te eten – dat was erbij in geschoten – en het huis te versieren voor Halloween, terwijl Kobe mijn getekende pompoen voor mij uitsneed.

En toen kon ik in de zetel ploffen…

Geplaatst op

Otorhinolaryngoloog

Ofte de oor-, neus- en keelarts. Ons pa moest er relatief dringend naartoe voor een voorschrift voor zijn nieuwe hoorapparaten. Dure dingen, dat wel, maar echt opmerkelijk veel beter dan zijn vorige, en dus hun geld waard.

Alleen… Die mens zit enkel op dinsdag-, donderdag- en vrijdagvoormiddag, wanneer ik moet lesgeven, natuurlijk. Normaal gezien doe ik dit soort afspraken dan met ons pa tijdens de examens – wanneer ik geen toezicht heb – of in de vakantie. Alleen word ik nu geopereerd op 7 december en is daar geen tijd voor.

Ik dacht: “Laten we een risico nemen en dat er ergens tussen proppen, op hoop van zegen!”

Ik heb op vrijdag les van 9.20 uur tot 10.10 uur, met een studiepermanentie tot 11.00 uur, en dan toezicht vanaf 13.15 uur en aansluitend les om 13.45 uur. Ik had aan de personeelsverantwoordelijke gevraagd om me voor een keertje laatst op de lijst van studie te zetten, en dat lukte gelukkig ook, er waren niet te veel zieken. Ik ben dus om 10.15 uur naar buiten gesnelwandeld, zo snel als mijn voet het toelaat, naar Zomergem gereden waar ons pa gelukkig klaar stond, en we waren net op tijd in het ziekenhuis voor zijn afspraak van 10.45 uur. Alleen hadden we ons zo hard niet moeten opjagen, want het was dik kwart na twaalf voor we binnen konden. Hmpf. Maar een ooronderzoek en een audiotest later was duidelijk dat hij zijn hoorapparaten meer dan nodig heeft, we kregen het gevraagde attest, en ik reed fluks terug naar Zomergem.

Mijn toezicht heb ik net niet op tijd gehaald, ik was een ietsje te laat, maar bon. Ik had gelukkig mijn boterhammen voorzien voor in de auto, zodat ik al bij al nog redelijk relaxed in de les zat in de namiddag. Het helpt ook dat het mijn zesdes zijn, sowieso al een fijne, relaxte groep.

Poeh.