Zomertruitje (nr. 6)

Het begint hier afgezaagd te worden, ik weet het, maar dit fungeert ook als mijn archief, dus… zomertruitje nr. 6, het tweede voor mezelf. Dat eerste was in een heel licht katoen, met kleurverloop, en dat was me zo goed bevallen dat ik er nog eentje wou, maar dan niet van paars naar zwart, maar van lila naar wit. Het resultaat is een pak zomerser, een pak lichter. Je kan die dingen trouwens op twee manieren dragen, de voor- en achterkant zijn identiek qua model.

Het volgende is zo’n licht dingetje in een licht beige, eerder ecru, voor Peggy. De vorige zijn wat zwaarder en eerder tussenseizoen, maar ook dit lichte is heerlijk om dragen en toch nog warmer dan dat je zou denken.

Soit, mocht er nog iemand zo eentje willen of een dergelijk iets: laat maar weten, het eerste is aan kostprijs van het garen, daarna aan 25 euro per stuk, toch in dat katoen.

Zomertruitje (nr. 4)

De bedoeling was dat Peggy vandaag hier haar nieuwe zomertruitje kwam ophalen, maar ze voelde zich niet zo goed, zodat ik maar tot daar ben gefietst. Het scheelt dat ze hier amper vijf minuten fietsen van woont.

Ze had al een kleedje aangetrokken waar wit in zat en waarvoor ze dat nieuwe zomertruitje wilde, in het wit dus. En ja, het staat haar echt wel. Ik heb het zelf ook even aangetrokken, puur voor de foto: ik wilde haar tonen dat het klaar was.

Het is dus nog steeds helemaal wat ze wil en waar ze ook goed mee staat, dus ja, die volgende komen er ook nog aan, nog zwart, grijs en dan in een lichter materiaal beige en grijs.

De eerste waren sowieso gratis, enkel het materiaal moest ze betalen, maar intussen betaalt ze me er ook voor: niet veel, ik ga er niet rijk van worden, het is omgerekend iets meer dan een euro per uur, maar daar doe ik het uiteraard niet voor. Het is wel mooi meegenomen natuurlijk voor al het werk, want het haken zelf doe ik terwijl ik tv kijk of lees, maar het samennaaien en de draadjes instoppen is een knap vervelend werkje waar ik wel mijn hoofd moet bijhouden en dat ik dus niet graag doe. Ach ja, de rest is leuk, en zij is er bijzonder blij mee.

Oh, en het patroon? Poepsimpel, ik heb het van onderstaande foto gehaald, maar dan zonder mouwtjes, en met acht herhalingen ipv. zeven. De breedte die ik gebruik is 90 cm, en ik doe de halsopening ook met een rij dubbele stokjes.

Mocht iemand de steek ook willen uitproberen maar heb je moeite met het patroonlezen: vraag gerust, ik leg het met plezier uit.

Pull nr. 4

Na de pulls voor Merel, Marie-Julie en Marne breide ik diezelfde pull ook nog eens voor een collegaatje, in fuchsiaroze alpaca en zijde. Het duurde even, want ik haak eigenlijk liever dan ik brei, dat geef ik toe.

Het resultaat is oké, perfect de lengte die ze wilde, met driekwartsmouwen, alleen… de rand rekt duidelijk niet mee in dit materiaal. Ze kan er net in, maar het is smalletjes. Maar mooi is het wel, vind ik. Als het echt moet, maak ik onderdaan de naden opnieuw wat open, dat zou ook niet storen.

Oh, en ik had een bereidwillig model in een andere collega.

Zomertruitje (nr. 2)

Peggy was zo blij met haar truitje dat ze er meteen nog bestelde. Ik had het haar vorige week woensdag gegeven, en in de namiddag, aangezien Merel een probleem had met haar beugel en we dus toch nog weer in Mariakerke waren, was ik nog even naar de Zeeman geweest en had er hetzelfde katoenen garen gevonden in het grijsblauw.

Vandaag, negen dagen later, heb ik hetzelfde truitje dus op haar bureau gezet. Ha ja, ik heb weer serieus last van mijn rug en lig dus veel in de zetel, en wanneer ik lees of tv kijk, kan ik haken.

Ze was bijzonder opgetogen, en ook Fien heeft het even aangetrokken om te kijken hoe het viel.

Ik denk dat ik later gewoon een Etsy shop ga beginnen of zo…

Pull voor Marne

Jawel, toen ik voor Merel een witte pull had gebreid en ze die aan had op kerstavond, zag Marie-Julie het ook wel zitten dat ik er eentje voor haar zou breien, in het grijs dan. Die kreeg ze dan drie weken later, toen we gingen nieuwjaren bij Roeland. Op dat moment spraken we af dat ik er ook nog eentje ging breien voor Marne, maar dan in het zwart.

Eerst zat daar nog een ander projectje tussen, maar intussen is de pull gebreid, lag hij hier meer dan een maand te koekeloeren, en is Roeland hem gisteren komen ophalen. En bleek Marne er ook oprecht blij mee, wist hij te vertellen. Hij stuurde me zelfs een foto door, en zij stuurde ook nog een bedankje.

Hij past in elk geval prima.

Op naar het volgende project!

Vest nummer vijf

Jawel, vest nummer vijf is intussen ook een feit!

Toen Hannah, een fijne collega, de vest gezien had die ik voor mezelf had gemaakt, en ze daarna ook bij Peggy had gezien, wilde ze er heel graag ook eentje. En wie ben ik om daar nee tegen te zeggen, zeker als ik projectjes zoek?

Ze kreeg ze al eerder, maar vandaag had ze die vest “gestyled” en mocht ik er ook foto’s van nemen, netjes geposeerd en al.

Ook bij haar dus iets kortere mouwen in plaats van de volledige lengte, en netjes getailleerd. Ze valt bijzonder mooi, vind ik, en dat blauw gaat haar helemaal af.

Challenge accepted: een trui breien op tien dagen

Merel had het al eerder gezegd: ze wilde graag een simpele witte trui met recht ingezette mouwen. Eigenlijk wilde ze een trui zoals eentje die ons ma nog voor mij had gebreid toen ik zelf nog een tiener was. Die trui vindt ze zalig om te dragen, alleen kriebelt de wol nogal. Die trui is ook zwart met blauw, en ze wilde een witte.

Ik zocht hier naar nog oude breiboeken, keek bij ons pa thuis, maar vond er geen meer. Toen ging ik maar op zoek naar een gelijkaardig patroon, maar met de afmetingen van de oude trui erbij. Vorige zaterdag bracht Bart de nodige wol mee uit de Zeeman in Ronse – excuus: 80% acryl, 20% wol – en ging ik aan het werk. Moeilijk was het niet: opzetten, rechtdoor breien, een klein beetje afzetten rond de kraag, schouders. De mouwen: opzetten, wat meerderen, recht afzetten. En dan wel met rondbreinaalden de kraag er nog aan gebreid, zoals bij de oude trui niet dubbel maar rechtopstaand.

Zowel Merel als ik waren een beetje bang voor het resultaat, want ging het wel zijn zoals de oude, zoals ze het in haar hoofd had?

Vandaag breide ik de laatste stukken en zette alles in elkaar, morgen moet ik nog alle draadjes instoppen. Maar het resultaat is helemaal wat ze wilde, en aangezien ze hem graag wilde dragen op kerstavond, heb ik me wel wat gehaast, ja. Maar gelukkig brei ik snel en was het niet echt een patroon.

Lang dus, met lange wijde mouwen, licht opstaand kraagje en recht ingezette mouwen, gebaseerd op het Juliette-model van Veritas.

Ze was er blij mee ^^