Zomertruitje 15

Ik weet het, het wordt saai, maar dit is ook gewoon mijn archief, vandaar.

Toen Peggy zag dat ik zo’n zomertruitje met mouwtjes had gemaakt, wilde ze dat prompt ook. Zij die altijd gezegd had dat het zeker zéker ZEKER geen mouwtjes moest zijn. Juist ja.

Ik heb er dus eentje gemaakt, en ik vind het best knap. En nu twijfelt ze om aan de andere ook mouwtjes bij te zetten, iets wat eigenlijk wel kan. Serieus…

Ze vindt het wel precies korter dan de vorige, terwijl het exact hetzelfde model is, behalve de mouwtjes.

Moederdag

Eerlijk? Ik was compleet vergeten dat het moederdag was, ik had bijna koeken uitgehaald uit de vriezer – we eten op zondagmorgen altijd versgebakken croissants en zo die je de avond voordien moet uithalen en laten rijzen – en ik snapte al niet dat Bart dat vergeten was.

Maar Wolf was speciaal naar huis gekomen, Kobe was om zeven uur speciaal naar de bakker gereden, en ik had dus een ontbijt met gesneden aardbeien, mango en kiwi, een yoghurtje, een iced latte van de Starbucks, en de max van een kaartje van Merel.

Het cadeautje zat nog vast in de post, nochtans anderhalve week geleden besteld, maar bon, het is dan toch in de loop van de week – ik schrijf dit dus effectief een week later – aangekomen. En ja, perfect wat ik wilde en nodig had: een garenkom. IYKYK.

En Bart? Die neemt me het eind van de maand  mee naar een plukwandeling en daarna een uitgebreide lunch bij een van mijn favoriete restaurants, dus ja, dat kan tellen.

Maar vooral: ze waren alle drie thuis, ze zaten alle drie aan het ontbijt en er werd gepraat, gelachen en geplaagd. En ik, ik voelde me geliefd als mama. Want ik heb drie prachtige, zalige kinderen. Bedankt, lieverds!

Zomertruitje 14 maar met mouwtjes deze keer

Ik had opnieuw zo’n bol kleurverlopend katoen gekocht, en de vorige keer vond ik het jammer dat ik niet tot het einde was geraakt, dat ik dus niet alle kleuren had. Dat wilde ik deze keer vermijden, en dus haakte ik er korte mouwtjes bij. Eigenlijk had ik nu net wat te kort, maar gelukkig had ik een passend kleur liggen en viel dat niet op.

Bij deze dus een nieuw licht dingetje, hetzelfde patroon maar mét mouwtjes deze keer, en ik ben er echt wel enthousiast over. Die kleuren…

Oh, en toen Peggy het zag – zij die altijd zei dat ze echt echt echt geen mouwtjes wilde – wilde ze er ook. Maar ze heeft al zeven stuks van die zomertruitjes, ik ga het achtste nu maken in lichte witte katoen mét mouwtjes, en eventueel haak ik aan de vorige er dan maar mouwtjes aan, dat zien we nog wel.

Zomertruitje 13

Ja ik weet het, het wordt saai, maar ik sla ze vooral ook voor mezelf op. Dit is dus exemplaar nr. 13, het zevende voor Peggy, in het lichte zwarte katoen.

Nog wat handschoentjes

Nu ik toch bezig was en Arwen duidelijk fan is van die dingetjes om in de auto te dragen, haakte ik nog wat van die polswarmertjes, maar dan met een duimpje voor haar.

En dan ook nog, met een overschotje katoenen garen, een paar voor mezelf. Als ik naar tv kijk, is zo’n paar zo goed als af op een avond. Tsja.

Nog een paar handschoentjes

Merel houdt zo niet van dat opengewerkte van mijn andere vingerloze handschoentjes, dus ging ik gewoon voor een patroontje van vasten en stokjes, en met een duimpje. Best wel gelukt, en nu dus ook nog in andere kleuren…

Wanten voor Lieze

Merel vroeg me of ik het zag zitten om ook iets te maken voor Lieze. Uiteraard! Ze wilde oudroze wanten, geen handschoenen, maar wanten. En dus zocht ik een patroontje, het juiste garen, en dat was dat.

Ze zien er een beetje lomp uit, maar als daar volwassen handen in moeten, kan dat ook niet anders.

Overzicht handwerk in 2025

Awel ja, ik ben intussen zodanig in het handwerk gevlogen, dat ik vond dat ik eens een opsomming mocht maken. Ik ben zelf verbaasd van de hoeveelheid, geloof me.

Wel ne keer wijs om zien. En er staat nog behoorlijk wat op de planning, ja.

Vingerloze handschoentjes: een nieuwe reeks

Blijkbaar maak ik mijn handwerkjes tegenwoordig in reeksen:
vier truien, eentje voor Merel, Marie-Julie, Marne en collega Hannah
zeven wintervesten: eentje voor mezelf, een voor Gwen, een voor collega Peggy, een voor collega Hannah en drie voor collega Fien
negen zomertruitjes (2 voor mezelf, 7 voor Peggy in diverse kleuren en materialen) en nog garen voor twee extra voor mezelf, twee voor Peggy, twee voor Annelies)
– twaalf mutsen en mutsjes, op een breiring gemaakt

Nu ben ik blijkbaar aan een nieuwe reeks begonnen: vingerloze handschoentjes. Nee, niet de gebreide versie die ik voor Merel gemaakt heb, die waren een kleine nachtmerrie. Ik vond die op zich dus wel leuk en zocht een haakpatroontje, iets dat wonderwel snel gaat. Als ik een hele avond tv kijk en kan doorwerken, heb ik een paar klaar. Het eerste paar heb ik in het roze gemaakt – redelijk hard roze omdat ik nergens nog oudroze vond – voor Arwen, maar dat heb ik dus niet op foto. Een tweede paar heb ik gehaakt terwijl ik toezicht aan het doen was in de grote zaal: het patroon is zodanig simpel dat ik er geen aandacht aan hoef te besteden, en dus perfect kan patrouilleren terwijl mijn handen bezig zijn. Het maakt het een pak minder saai. Fien zag dat en was meteen zeer enthousiast, waarop ze ze gewoon kreeg van me, en ze meteen ook showde. Een volgend paar was voor mezelf, in het paars.

En toen was ik vertrokken: ik heb een paar in zwaar grijs garen gemaakt voor Gwen, in hetzelfde materiaal als haar nieuwe mutsje. Een paar in een donkerder paars en in het zwart voor mezelf. Een paar rode in dat heerlijke garen met merinowol voor mezelf, maar dat heb ik intussen aan Véronique gegeven, en een paar van die rode voor Arwen. Ik wilde nog rode voor mezelf maken, maar ik moet nieuw garen kopen want ik kom er net niet. En dan heb ik nog een restje dikke oudroze wol gebruikt voor eentje voor Merel.

(EDIT: ik heb nog extra garen besteld, vooral van die merinowol, in muisgrijs en lavendel voor extra paren. Ik ben er redelijk enthousiast over, ja.)

Mocht iemand er ook willen: 12 euro per paar, materiaal inbegrepen. Tenzij je echt duur garen wil, dan moet je het zelf voorzien.