Geplaatst op

Vingerloze handschoentjes: een nieuwe reeks

Blijkbaar maak ik mijn handwerkjes tegenwoordig in reeksen:
– vier truien, eentje voor Merel, Marie-Julie, Marne en collega Hannah
– zeven wintervesten: eentje voor mezelf, een voor Gwen, een voor collega Peggy, een voor collega Hannah en drie voor collega Fien
– negen zomertruitjes (2 voor mezelf, 7 voor Peggy in diverse kleuren en materialen) en nog garen voor twee extra voor mezelf, twee voor Peggy, twee voor Annelies)
– twaalf mutsen en mutsjes, op een breiring gemaakt

Nu ben ik blijkbaar aan een nieuwe reeks begonnen: vingerloze handschoentjes. Nee, niet de gebreide versie die ik voor Merel gemaakt heb, die waren een kleine nachtmerrie. Ik vond die op zich dus wel leuk en zocht een haakpatroontje, iets dat wonderwel snel gaat. Als ik een hele avond tv kijk en kan doorwerken, heb ik een paar klaar. Het eerste paar heb ik in het roze gemaakt – redelijk hard roze omdat ik nergens nog oudroze vond – voor Arwen, maar dat heb ik dus niet op foto. Een tweede paar heb ik gehaakt terwijl ik toezicht aan het doen was in de grote zaal: het patroon is zodanig simpel dat ik er geen aandacht aan hoef te besteden, en dus perfect kan patrouilleren terwijl mijn handen bezig zijn. Het maakt het een pak minder saai. Fien zag dat en was meteen zeer enthousiast, waarop ze ze gewoon kreeg van me, en ze meteen ook showde. Een volgend paar was voor mezelf, in het paars.

En toen was ik vertrokken: ik heb een paar in zwaar grijs garen gemaakt voor Gwen, in hetzelfde materiaal als haar nieuwe mutsje. Een paar in een donkerder paars en in het zwart voor mezelf. Een paar rode in dat heerlijke garen met merinowol voor mezelf, maar dat heb ik intussen aan Véronique gegeven, en een paar van die rode voor Arwen. Ik wilde nog rode voor mezelf maken, maar ik moet nieuw garen kopen want ik kom er net niet. En dan heb ik nog een restje dikke oudroze wol gebruikt voor eentje voor Merel.

(EDIT: ik heb nog extra garen besteld, vooral van die merinowol, in muisgrijs en lavendel voor extra paren. Ik ben er redelijk enthousiast over, ja.)

Mocht iemand er ook willen: 12 euro per paar, materiaal inbegrepen. Tenzij je echt duur garen wil, dan moet je het zelf voorzien.

Geplaatst op

Vest nummer zeven

Vorige week had ik Fien dus blij gemaakt met haar witte vest, en ik was prompt aan de bruine wol begonnen, want eigenlijk zijn dat wijze vesten om te haken. En haken kan ik ook doen terwijl ik lees of naar tv kijk. Nu, deze week was eigenlijk geen drukke week qua avondactiviteiten, en ik was woensdag ook nog eens ziek, waardoor ik het grootste deel van de dag gewoon in de zetel heb liggen lezen en dus ook haken.

Resultaat: een week later, vandaag dus, kon ik Fien haar bruine vest al overhandigen. Ze was helemaal verrast, en al zeker door het feit dat ik er nog een mooie speld had kunnen aan toevoegen, eentje die van Nelly is geweest, maar bruin is zo niet mijn kleur, en bij deze vest paste ze perfect. En voilà, vest nummer zeven dus.

Geplaatst op

Vest nummer zes

Fien was zo ongelofelijk blij met haar grijze vest – het model staat haar ook wel fantastisch, vind ik – dat ze prompt ook nog witte en bruine wol kocht voor diezelfde vest. Geen haast bij, uiteraard, want ik had eerst nog een resem zomertruitjes voor Peggy en enkele pulls voor M3 op het programma staan. En het was toch maar voor volgende winter, want die vesten zijn echt wel warm.

Maar bon, ik zag dat wel zitten en begon prompt aan de vest, en eigenlijk haakt dat nog veel sneller dan die zomertruitjes, gewoon omdat het veel dikker garen is. Soit, de witte versie staat haar dus ook prachtig. Ze was bijzonder, bijzonder blij. Ik reken er intussen wel 25 euro voor, maar dat vindt ze geen enkel probleem. Ik ga er sowieso niet rijk van worden…

Geplaatst op

Zomertruitje nummer 9

Geloof het of niet: nog een zomertruitje, nog eentje voor Peggy zelfs. Dit is in het iets dikkere katoen en daardoor is de tekening iets meer gedefinieerd.

En ben ik al uitgehaakt? Nog lange niet, ik heb nog wel wat op stapel staan.

Geplaatst op

Zomertruitje nummer 8

Jawel, nog eentje, en ik ben nog niet uitgehaakt.

Peggy wilde er nog eentje in het grijs in de lichte katoen, en daarna nog eentje in hetzelfde grijs in de zwaardere katoen.

Hierbij dus de foto’s, om even te tonen hoe hetzelfde model compleet anders valt bij een andere lichaamsbouw, maar bij allebei eigenlijk even mooi is.

Met dank aan de bereidwillige modellen ^^

Geplaatst op

Stropzakje

“Zeg mama, kan jij voor mij zo’n klein zakje haken? Om kleine spulletjes in te steken, zoals een lippenbalsem en haarrekkers en maandverband en zo, zodat dat niet overal los in mijn boekentas zit? En kan dat dan zo’n 15 op 18 cm zijn, met een stropje, en in blauw-witte streepjes, maar iets meer blauw dan wit?”

Zij vraagt, wij draaien. Uiteraard.

Bij deze.

Geplaatst op

Zomertruitje (nr. 6)

Het begint hier afgezaagd te worden, ik weet het, maar dit fungeert ook als mijn archief, dus… zomertruitje nr. 6, het tweede voor mezelf. Dat eerste was in een heel licht katoen, met kleurverloop, en dat was me zo goed bevallen dat ik er nog eentje wou, maar dan niet van paars naar zwart, maar van lila naar wit. Het resultaat is een pak zomerser, een pak lichter. Je kan die dingen trouwens op twee manieren dragen, de voor- en achterkant zijn identiek qua model.

Het volgende is zo’n licht dingetje in een licht beige, eerder ecru, voor Peggy. De vorige zijn wat zwaarder en eerder tussenseizoen, maar ook dit lichte is heerlijk om dragen en toch nog warmer dan dat je zou denken.

Soit, mocht er nog iemand zo eentje willen of een dergelijk iets: laat maar weten, het eerste is aan kostprijs van het garen, daarna aan 25 euro per stuk, toch in dat katoen.

Geplaatst op

Zomertruitje (nr. 4)

De bedoeling was dat Peggy vandaag hier haar nieuwe zomertruitje kwam ophalen, maar ze voelde zich niet zo goed, zodat ik maar tot daar ben gefietst. Het scheelt dat ze hier amper vijf minuten fietsen van woont.

Ze had al een kleedje aangetrokken waar wit in zat en waarvoor ze dat nieuwe zomertruitje wilde, in het wit dus. En ja, het staat haar echt wel. Ik heb het zelf ook even aangetrokken, puur voor de foto: ik wilde haar tonen dat het klaar was.

Het is dus nog steeds helemaal wat ze wil en waar ze ook goed mee staat, dus ja, die volgende komen er ook nog aan, nog zwart, grijs en dan in een lichter materiaal beige en grijs.

De eerste waren sowieso gratis, enkel het materiaal moest ze betalen, maar intussen betaalt ze me er ook voor: niet veel, ik ga er niet rijk van worden, het is omgerekend iets meer dan een euro per uur, maar daar doe ik het uiteraard niet voor. Het is wel mooi meegenomen natuurlijk voor al het werk, want het haken zelf doe ik terwijl ik tv kijk of lees, maar het samennaaien en de draadjes instoppen is een knap vervelend werkje waar ik wel mijn hoofd moet bijhouden en dat ik dus niet graag doe. Ach ja, de rest is leuk, en zij is er bijzonder blij mee.

Oh, en het patroon? Poepsimpel, ik heb het van onderstaande foto gehaald, maar dan zonder mouwtjes, en met acht herhalingen ipv. zeven. De breedte die ik gebruik is 90 cm, en ik doe de halsopening ook met een rij dubbele stokjes.

Mocht iemand de steek ook willen uitproberen maar heb je moeite met het patroonlezen: vraag gerust, ik leg het met plezier uit.