Nieuwe geocachereeks

Donderdagavond was het een stralende avond, maar ik kon niet gaan zingen wegens zo een klein beetje nog steeds geen stem.

En toen ben ik maar meteen een hele reeks nieuwe geocaches gaan leggen. Ik had er in maart al drie weggestoken, maar toen kreeg ik het bericht dat iemand anders in de buurt al caches had klaar staan, en dat ze konden zien dat daar nog steeds aan gewerkt werd. Mijn caches moesten dus ofwel verplaatst worden, ofwel afwachten tot die andere gepubliceerd werden.

Na drie maanden had ik nog steeds niks gehoord, ik diende dus de nr. 4 nog eens opnieuw in, en deze keer werd hij wél goedgekeurd omdat er bij die andere caches geen beweging meer was.

De vierde? Jawel, ik had “De Gaardenier” al in juli 2016 geplaatst, aan de toen nieuwe fietsbrug over de Gasmeterlaan. Ze hadden toen ook meteen het Gaardenierspad afgewerkt, een knap stuk fietspad dat ervoor zorgt dat je vanuit Wondelgem vlotjes naar het centrum rijdt zonder autoverkeer in de buurt. Een intussen zeer druk gebezigd fietspad, overigens, waar ik in augustus 2021 ook al drie caches had gelegd. Ik heb die nu hernoemd naar ‘Van Gaardenier tot Blauw Brugje’ omdat intussen er ook een prachtige verbinding is van dat ene fietspad tot aan – dat had u al geraden – een Blauw Brugje dat ook alleen voor voetgangers en fietsers is bedoeld, over de ringvaart in Mariakerke. De nummer 4 was dus al goedgekeurd, de 5 en 6 lagen er al een drietal maanden te koekeloeren en lagen nog steeds op hun plaats, en ik heb dan maar de nrs. 7-11 gelegd én eentje met de naam Blauw Brugje aan het brugje zelf. Ze zijn, voor een keer, allemaal vlotjes goedgekeurd zonder discussie.

Ik geef u een paar foto’s mee, gewoon om te tonen hoe mooi het er eigenlijk wel is.

Den hof van den deken

Nog half ziek zijnde, zag ik het niet zitten om vandaag te gaan geocachen, ook al was het prachtig weer. Maar toen ik ons pa naar huis voerde, wilde ik toch nog wel even met hem in Rijvers een cache oppikken. We hadden die vlug in handen, parkeerden voor zijn deur, en wandelden samen nog even tot in de tuin van de dekenij. Daar zat namelijk nog de laatste labcache van Zomergem en ons pa was ook al in geen tijden nog in den hof geweest.

We waren allebei aangenaam verrast: het is echt een publiek park geworden, en ik genoot. En ik moest vooral terugdenken aan die keer, ik vermoed 35 jaar geleden, dat de toenmalige deken zijn Engelse hoendertjes ontsnapt waren en hij ze al dagen probeerde te vangen, zonder resultaat. Hij heeft toen aan ons pa gevraagd om ze te komen schieten omdat ze de gansen hof naar de *** hielpen. Ons pa heeft dan een heel licht kaliber cartouche gezocht en die hoendertjes geschoten, we hebben vooral tranen gelachen want die beesten waren gigantisch rap, en als beloning hebben we er eentje gekregen voor in de pot. Dik in orde.

Geocachen op de Westerbegraafplaats

Een stralende zondag, en ons pa was er niet, dus nam ik de fiets richting Westerbegraafplaats. Iedereen stoeft hier in Gent altijd over het Campo Santo, maar eigenlijk is deze veel mooier: het is een echt park met veel oude, statueske graven, waarvan een deel ook beschermd is, en terecht.

Ik moest eigenlijk gewoon vijf vragen oplossen en fietste rond, maar ik ben echt veel vaker gestopt dan nodig, gewoon omdat het zo mooi was. Ik geef u hier een paar van de foto’s mee, dan weet je wat je eens moet doen als je op een mooie dag in Gent wat tijd over hebt.

Ik kwam in elk geval helemaal ontspannen thuis ^^

Stommiteiten van Rombaut: aflevering 2

* Stommiteiten van Rombaut #6
Kijk eigenlijk zelden of nooit zelf tv. Heb vakantie. Probeer naar Netflix te kijken. Krijg de tv aan. Heb geen flauw idee hoe ge nu op dat nieuw bakske (van twee jaar oud) zapt naar HDMI2. Zit vijf minuten te prutsen. Roep uw dochter van elf. Stel vast dat ze niet alleen 1 knopje induwt maar ook gigantisch goed kan rologen.
Voel u oud.

* Stommiteiten van Rombaut #7
Spreek af dat iemand uw moto komt ophalen op vrijdag in de voormiddag. Schrijf dat NIET in uw agenda.
Slaap lekker uit en lig te lezen in uw bed vanaf 9.00 uur. Verschiet u dood als uw smartwatch afgaat en er iemand voor uw deur blijkt te staan.
Doe open in uw slaapkleed – want die mens kent u toch van larp, die heeft erger gezien. Geef die mens een koffie en het wifiwachtwoord. Ga douchen.
Vervloek nog maar eens uw eeuwige gevoel voor planning. Of het gebrek daaraan.

* Stommiteiten van Rombaut #8
Rij vrolijk met uw auto op een supersmal baantje ergens in de Vlaamse Ardennen. Zie dat de tractor die voor u rijdt, zich in een bocht op een mennegat installeert zodat gij kunt passeren. Steek vriendelijk uw hand op terwijl ge de tractor voorbij rijdt.
Stel vast dat hij u eigenlijk niet liet passeren, maar plaats maakte voor een nog veel grotere tractor uit de tegenovergestelde richting die gij niet kondt zien achter die bocht. Rij achteruit. Merk dat dat niet evident is met een fietsdrager met twee fietsen.
Voel plots uw rechterachterwiel zijn grip verliezen omdat ge eigenlijk in de gracht aan het rijden zijt. Voel een immense adrenalinerush, ook wel paniek genoemd.
Stel vast dat de tractoren elkaar intussen gepasseerd zijn en dat ge weer vooruit kunt rijden. Voel dat uw auto probleemloos grip heeft.
Zucht opgelucht.
Denk dan bij uzelf dat ge, mocht ge in de gracht gezeten hebben, per slot van rekening wel twee tractors hadt gehad die u los konden trekken. Grinnik.

* Stommiteiten van Rombaut #9
Sta naar uw eigen aanvoelen lekker vroeg op op een zondag. Eet rustig uw croissantje op. Drink een koffie. Sla vergenoegd uw computer open om nog een uurtje te werken voordat ge uw vader moet ophalen.
Hoor uw echtgenoot mompelen dat het algelijk alweer bijna elf uur is. Kijk verschrikt op de klok die op tien voor tien staat. Kijk even niet-begrijpend.
Realiseer u dan plots dat vannacht het uur veranderd is en dat ge dat precies compleet gemist hebt.
Zucht eens diep.
Klap uw computer dicht en ga kleren aantrekken.
Mompel bij uzelf: “Kan die planning nu nooit eens lukken, of wa?”

* Stommiteiten van Rombaut #10
Geniet van een heerlijke dag vakantie waarbij ge uw kot niet uit moet, maar enkel een hele dag moet verbeteren. Prijs u gelukkig dat uw echtgenoot de dag voordien boodschappen heeft gedaan, zodat gij probleemloos kunt koken.
Denk rond de middag aan brood, en neem u voor dat ge er zelf gaat bakken, maar dat het nog te vroeg is.
Vergeet dat broodbakken compleet.
Denk om vier uur aan dat brood, wanneer het te laat is om er nog zelf te bakken. Ga ervan uit dat uw echtgenoot dat nog wel zal halen wanneer hij terugkomt van zijn werk.
Realiseer u om zes uur dat uw echtgenoot pas ’s avonds laat zal thuiskomen. Begin met paniekerig een bericht te sturen naar uw kinderen dat een van hen nog snel om brood moet rijden. Herinner u dan dat uw echtgenoot gisteren langs zijn neus weg heeft gezegd: “Ah, ik heb ook nog extra kaas en hesp gekocht, voor noodcroques-monsieur”. Herinner u ook dat ge daar toen meewarig op gereageerd hebt.
Stuur uw echtgenoot een bericht: “Gij kent mij veel te goed”. Stel vast dat hij quasi meteen weet waarover het gaat.

Bak croques-monsieur.

Stel u het monkeltje rond de lippen van uw echtgenoot voor.
Zucht eens diep.

Een geocacheke of twee in het Landegemse

Op Pasen had ik ons pa naar huis gebracht en was ik daarna zelf nog gaan geocachen. Ik wilde niet met hem gaan omdat hij duizelig liep en de hele week zelf nog niet was gaan wandelen. Dan heb ik ook geen zin om aan een tempo van een halve kilometer per uur rond te lopen met hem…

Ik was naar Landegem gereden en had er een paar cachekes gezocht, onder andere aan een mooie kapel die vooral goed onderhouden werd. Ik heb er zelfs een kaars gebrand voor ons pa: niet dat ik daar zelf in geloof, maar hij wel, en ik vond het een mooi gebaar…

Ik reed verder, pikte nog twee andere caches op en probeerde toen een ingang te vinden naar een bepaalde cache in de Vallei van de Oude Kale. Het heeft even geduurd en ik passeerde een knap beeld, vooraleer ik de juiste landweg tegenkwam.

Een goeie 600 meter verder kwam ik aan het cacheplekje, waar net een paar meter verder enkele vogelaars stonden te praten. Ik heb even gewacht, maar ben dan toch maar beginnen zoeken. Het koppel vogelaars vervolgde zijn weg, de ander kwam me vragen of ik iets kwijt was. Blijkbaar kende hij het fenomeen geocachen wel, maar had hij het zelf nog nooit gedaan. Samen vonden we het kleinood dat een soort cryptex bleek te zijn. Ik heb nog even staan puzzelen, ja, tot ik het logrolletje in handen had.

En toen kon ik, bij het zachte avondlicht, me terug richting auto begeven en ondertussen vergapen aan de talloze luchtballonnen die zich scherp aftekenden tegen de blauwe lucht. Een fijne paasavond, zowaar.

Geocachen op de fiets in Maarkedal

Geen vakantie zonder minstens één dagje geocachen met Véronique, toch?

Deze keer spraken we af om een kapelletjesroute te doen in Maarkedal, vlakbij Ronse dus, en de thuisbasis van mijn liefste. De jongens laadden mijn fiets op de drager en ik reed, eigenlijk al op het laatste, naar Ronse om er Véro met fiets op te pikken.

Iets later stonden we aan ons eerste kapelletje voor een zeer fijne route langs 18 caches, enkele kapelletjes en een joekel van een huis dat prachtig in het glooiende landschap opging.

We aten koekjes, dronken thee, kletsten en fietsten. En zochten ongelofelijk lang op enkele caches die we toch niet vonden. En keerden zelfs terug om na een hint nog verder te zoeken, maar helaas.

Het was na achten tegen dat ik thuis was, maar wat een heerlijke, rustige, stille, ontspannen dag!