Geplaatst op

Meikermis

Ik heb het niet met kermissen: te luid, te druk, niet mijn ding.

Maar net zoals vorig jaar stond Max ook nu in de Catharinakerk, deze keer niet met eigen werk, wel als curator voor acht anderen. En wie ben ik dan om niet heel even de fiets te nemen en te gaan kijken? Maar eerst stopte ik bij de tuin van WZC De Liberteyt, waar het grootste deel van de kermis steevast doorgaat, er gezellige kraampjes staan, muziek wordt gespeeld, het Kliekske volksdanst, dat soort dingen. En waar dus ook een grote stand stond met protest tegen de plannen van de Stad Gent om in diezelfde mooie voortuin extra sociale woningen te bouwen. Er staat er hier in Wondelgem een aantal leeg, omdat ze op renovatie wachten. Waarom dan die voortuin ook nog eens volbouwen? Allez, ik heb er toch een hele mooie azalea gekocht als steunbetuiging.

Ik liep rond, kocht verder voor een keertje niks – er stonden weer tal van juwelen en dergelijke – en ging uiteindelijk lekker kletsen met Max, want dat kon wel.

Kermissen, het zal nooit mijn ding zijn, maar zo eventjes rondlopen? Moet kunnen.

Geplaatst op

Geslaagd shoppingdagje

Het is niet altijd even gemakkelijk, shoppen met mijn dochter. De vorige keer hebben we ettelijke winkels afgelopen op zoek naar een geschikte jeans, en man, dat was een bezigheid…

Maar vandaag zat het allemaal mee. We parkeerden in de Sint-Michielsparking en liepen langs de Ajuinlei richting de Snipes, want ze wilde een specifiek paar Adidassen. In het passeren kwamen we dus voorbij de Think Twice, waar het echt wel druk was, maar ik toch even wilde kijken. Ze stribbelde tegen – nogal snel overprikkeld door de drukte – maar kwam aanzetten met het ideale jeansshortje – dat is ook al zo’n moeilijke! – en een leuk topje. Score dus. Ik had een lichtgroene avondjurk voor Aether mee, en dat ging op zo’n 30 euro komen in totaal. Groot was mijn verbazing toen dat amper 12 euro was: alles was aan vier euro! In de gauwte hebben we dan ook nog een lange groene bermuda voor Kobe meegegrist, eentje voor de scouts.

Helemaal in ons nopjes gingen we lunchen op de hoek bij Café René, en toen was ik plots helemaal star struck, iets wat me zelden overkomt: een tafeltje verder zat zowaar een grote man, strak in het pak, met heel speciale schoenen, lang grijs haar en een snor: Ilja Leonard Pfeijffer! Merel moest me nog net niet tegen de schenen schoppen en siste me toe dat ik niet zo mocht staren! Maar serieus! Ik heb de man wel met rust gelaten, maar ik had toch bijna een foto genomen.

Enfin, wij verder, en jawel, het gewenste paar schoenen voor haar en een extra paar Skechers voor mezelf in een zacht auberginepaars. En, lo and behold, we vonden zelfs een geschikte jeans voor haar in de Stradivarius! En nog een bijzonder mooi bloesje ook, en een broeksriem.

Ik denk dat we zelden zo snel ons goesting vonden. We zijn nog even de Pull & Bear binnengelopen voor een extra broek voor Kobe, en dat was dat. Iets na vier waren we alweer thuis en kon ik in de zetel ploffen. En Merel kan weer een tijdje voort qua schoenen en jeansen.

Geplaatst op

Boekentoren

Ik kan de tijd niet zeggen dat ik nog eens op de belvedère van onze eigenste Gentse boekentoren ben geweest. Het ding is ook recent volledig gerestaureerd en in zijn volle glorie hersteld.

Bart had vandaag om één uur een bezoekje aan het panorama geboekt: dat is gratis, ze doen dat twee keer per maand, maar je moet wel reserveren. En dus parkeerden we vlakbij, namen de lift naar boven en keken onze ogen uit. Die zaal is echt prachtig, en we hadden geluk: de zon was er net doorgekomen. En boven sta je dan natuurlijk gewoon in centrum Gent met alle zichten in alle richtingen. Héérlijk! We mocht zelfs even op een van de balkons, maar dat bleek vooral bijzonder fris.

Ik vond het zalig: Bart weet verdomd goed waar hij me allemaal een plezier mee doet!

 

Geplaatst op

Vanfleteren in het MSK

Deze stond al lang op de planning maar hadden we wegens redenen al een paar keer uitgesteld. Vandaag trokken mijn lief en ik dus wél richting het MSK, en we waren zeker niet de enigen: het was er druk, en we moesten zelfs geluk hebben met het parkeren. Maar het was De Moeite. Zoals ik al iemand had horen zeggen: je ervaart er de zee meer dan wanneer je zelf aan zee staat.
Vanfleteren is magistraal, zijn captatie van de zee in al haar facetten nog magistraler. Als je het nog niet gezien hebt: doen! Ook de juxtapositie met schilderijen van diezelfde zee heeft een meerwaarde. Als ik nog eens in de buurt moet zijn tijdens de openingsuren van het MSK, spring ik zeker nog eens binnen. Met zo’n Museumpas is het toch gratis…

En nee, de foto’s hier doen de foto’s daar uiteraard geen recht, maar ik doe toch een poging.

Geplaatst op

Vampire

Vorige keer kon ik niet gaan wegens de rug te dood, vandaag was ik wel weer present op de Vampire Larp hier in Gent. Normaal spelen we in de ontwijde kerk in Sint-Amandsberg, maar blijkbaar is dat nauwelijks te verwarmen, en dan krijg je na verloop van tijd echt wel serieus koud.

Vicky was daarom op zoek gegaan naar een alternatief, en had iets gevonden midden in het centrum, een hele knappe middeleeuwse kelder in de Biezekapelstraat. Niet groot, maar wel zeer stemmig. En helaas – waar ze ook totaal niet aan gedacht had – op een zaterdagavond wanneer de kerstmarkt er staat. Gent was dus vol. Als in: alle parkeergarages waren volzet. Ik heb twintig minuten rondgereden tot ik een plekje vond in Tussen ’t Pas, waar ik eigenlijk niet mocht staan. Maar toen ik terug kwam, stonden er nog drie auto’s voor me geparkeerd, die wel al iets meer in de weg stonden. Soit, overleefd en geen boete.

Het zorgde er wel voor dat ik wat te laat was, maar dat stoorde niet echt. Ik had weer de hele avond besprekingen: met mijn Ventrue, met de Prins, met de andere Harpy, met zowat alles en iedereen.

Amusant, ja. Blij dat ik geweest ben.