Vest nummer zeven

Vorige week had ik Fien dus blij gemaakt met haar witte vest, en ik was prompt aan de bruine wol begonnen, want eigenlijk zijn dat wijze vesten om te haken. En haken kan ik ook doen terwijl ik lees of naar tv kijk. Nu, deze week was eigenlijk geen drukke week qua avondactiviteiten, en ik was woensdag ook nog eens ziek, waardoor ik het grootste deel van de dag gewoon in de zetel heb liggen lezen en dus ook haken.

Resultaat: een week later, vandaag dus, kon ik Fien haar bruine vest al overhandigen. Ze was helemaal verrast, en al zeker door het feit dat ik er nog een mooie speld had kunnen aan toevoegen, eentje die van Nelly is geweest, maar bruin is zo niet mijn kleur, en bij deze vest paste ze perfect. En voilà, vest nummer zeven dus.

Vest nummer zes

Fien was zo ongelofelijk blij met haar grijze vest – het model staat haar ook wel fantastisch, vind ik – dat ze prompt ook nog witte en bruine wol kocht voor diezelfde vest. Geen haast bij, uiteraard, want ik had eerst nog een resem zomertruitjes voor Peggy en enkele pulls voor M3 op het programma staan. En het was toch maar voor volgende winter, want die vesten zijn echt wel warm.

Maar bon, ik zag dat wel zitten en begon prompt aan de vest, en eigenlijk haakt dat nog veel sneller dan die zomertruitjes, gewoon omdat het veel dikker garen is. Soit, de witte versie staat haar dus ook prachtig. Ze was bijzonder, bijzonder blij. Ik reken er intussen wel 25 euro voor, maar dat vindt ze geen enkel probleem. Ik ga er sowieso niet rijk van worden…

Vest nummer drie

Ik had voor mezelf al de lange vest in het paars gehaakt en voor Gwen de korte versie in blauw.

Peggy vond die zo leuk dat ze die ook wel wilde, maar dan niet zo lang als de mijne, maar ook niet zo kort als die van Gwen, en met iets minder wijde driekwartsmouwen. Euh, ja zeker? Ik begon vrolijk te haken en twee weken later kon Peggy ze trots showen. Ik had wel haar boezem wat verkeerd ingeschat, zodat de boord een stuk breder moest, maar dat vond ze juist goed want zo heeft ze ook meer kraag in haar nek waardoor ze geen sjaaltje hoeft te dragen. Ze is toch niet van plan om ze vaak dicht te doen, ze wilde ook geen knoopjes. Bon, alweer een blij iemand dus, en dat voor zo’n twaalf euro aan garen.

Ze had ze de volgende dag toch al aan, zodat ze ze precies wel leuk vond. Alvast een goed teken.