“In Paradisum” in Avelgem
Jawel, gisteren rond vijf uur vertrok ik naar Avelgem, helemaal netjes opgekleed en al, kwestie van er een concert te gaan zingen. En eigenlijk vooral ook de presentatie te doen. Na lang zagen en aandringen heeft het bestuur eindelijk toegegeven en me de presentatie laten doen. Alleen was er gisteren nog even een stressmomentje: ik had totaal niet door dat ik dat vanavond ook moest doen, ik dacht dat het alleen volgende week in Gent was, en ik dacht dus dat ik nog meer dan tijd genoeg had. Ik ging vanavond ook eens luisteren wat ze hier gingen zeggen. Niet dus :-p Enfin, ’t is niet dat ik er lang over doe om iets te schrijven, dat was vrij snel geregeld.
Ik heb dan ook mijn beste presentatie/radiostem uitgehaald, en massa’s complimentjes gekregen van koorleden en anderen: dat ik dat schitterend had gedaan. Euh, ’t is een opleiding? Iets dat ik graag doe? Enfin, ik heb ook bloemen gekregen als bedanking, en dat vond ik héérlijk!
De kerk zat overigens volledig vol, organisatie van de Marnixkring, en het was meer dan in orde, vond ik. Goeie broodjes ook ^^
365 – 15 november 2019 – mijn eerste bedankingsbloemen!
Generale
Yup, onze drie concerten komen angstwekkend dichtbij. Nu ja, zo angstwekkend is het niet, er is alleen nog wel wat werk, vind ik.
Gisteren was er generale repetitie: voor het eerst met het Ghent Symphony Orchestra, en ook met het voltallige Pro Musica uit Geraardsbergen. De locatie was de Vlerickschool aan de Reep, het vroegere Klein-Seminarie. Ik was daar eigenlijk nog nooit binnen geweest, maar wist van vroeger dat er een grote binnentuin was. Nu, tuin is het duidelijk niet meer, het is een betonnen ruimte geworden, jammer genoeg. Veel makkelijker in onderhoud, natuurlijk.
Binnen zongen we in de kapel waar in hout allerlei woorden uit de economische wereld stonden, zoals investment of capitalism. Vreemd, maar wel passend, op een of andere manier.
En de repetitie zelf? Wel, dat ging eigenlijk verbazingwekkend goed. De ondersteuning van het concert betekent heel erg veel: je zingt automatisch juister. Eigenlijk doe ik dat dus echt graag he. Je hart en ziel uit je lijf zingen, dat kan zo ongelofelijk veel deugd doen.
365 – 11 november 2019 – generale repetitie
Dag drie in de Voerstreek
Ook deze dag werd begonnen – na een ontbijt, uiteraard – met nog een stevige zangsessie. Het concert begint vorm te krijgen, gelukkig maar. Er werd nog gemiddagmaald, gelardeerd met een speech van de voorzitter, en toen ging een deel naar huis, waaronder ik. Wie wilde, kon nog blijven voor een wandeling, maar het regende wel stevig.
Ikzelf reed naar huis omdat morgenvroeg beide jongens op schoolreis gaan, maar ik pikte nog wel een paar caches mee onderweg. Waarbij ik toch behoorlijk nat werd, ondanks de paraplu, maar wel heel mooie dingen zag.
Maar ik moet heel eerlijk toegeven: na dat drukke weekend met al die mensen om me heen deed het me extra veel deugd om een paar uur helemaal alleen te zijn, zij het al cachend in de regen of gewoon onderweg in de auto.
Mijn brein zit soms toch raar in elkaar…
Zeer fijne koordag
Wat een dag, zeg!
Goed geslapen, opgestaan, ontbeten, en dan meteen een ochtendwandelingetje gedaan. Niet ver, hoor, gewoon een goeie kilometer verder, de heuvel op voor het uitzicht en ook wel voor de cache die daar lag :-p
Om half tien werd er gezongen en stevig doorgezongen.
Er waren croques als middageten en daarna hadden onze bas Stefaan en zijn vriend voor ons een volledig spel uitgewerkt stijl Cluedo. Vier groepen moesten om het meest hints zien te verzamelen om te bepalen wie de moordenaar was, met welk moordwapen en op welke locatie. Jammer dat het de hele tijd aan het regenen was, nogal wat hints waren gewoon buiten te vinden, ergens in een verloren hoekje gekleefd. Andere hints kon je verdienen door tussentijdse raadsels op te lossen of kleine spelletjes te spelen. Ondertussen moesten we ook een twintigtal detailfoto’s van het huis zien te lokaliseren, maar dat bleek dan nog een afleidingsmanoeuver, waar je niks mee kon winnen! En uiteindelijk was er een eindspel met tasten in een donkere doos, pictionary en nog wel wat meer dingen waar geluk een grote factor speelde. Al bij al waren we bijna de hele middag zoet en heb ik me de max geamuseerd! Heel knap gedaan!
Daarna moest er uiteraard nog even gezongen worden, daarvoor zijn we per slot van rekening hier, en dan was het tijd voor het Ceciliadiner ^^ Meer dan dik in orde, andermaal.
Djiezes!
Awel, het deed nog eens deugd, zo stevig doorzingen!
Vanavond was er een herneming van ons Djiezes! project, het evangelie van Marcus gebracht door plat Gents poppenspel met liederen van ons koor. Voor de gelegenheid zaten we in de Begijnhofkerk in de Lange Violettestraat, hadden ze een nieuwe poppenkast voorzien en was ook het geluid tien keer beter. Het werd een goeie voorstelling, en de dronk achteraf in het Sint-Michielshuis was ook best amusant, al ben ik maar een tiental minuten gebleven: mijn pijp was zo’n beetje uit.
Maar dat zingen, dat doe ik dus écht écht graag, zeker met zo’n fijne, joviale bende!
365 – 06 april 2019 – Djiezes!
Stevige donderdag
Normaal gezien heb ik op donderdag enkel les van halfnegen tot tien over tien, en dan heb ik de rest van de dag vrij voor voorbereidingen en administratie.
Niet vandaag. Ik stond om half negen netjes op school om er in de voormiddag een fotowandeltocht door Mariakerke te begeleiden, net zoals dinsdagvoormiddag. Al is begeleiden eigenlijk niet het correcte woord: ik moest namelijk gewoon op controlepost staan. Dinsdag was dat aan het kapelletje aan de Beekstraat, en toen had ik blijkbaar wel wat bekijks, zo gezeten op mijn gat tegen de deur van de kapel, onder een grote rode paraplu. Oh, en af en toe een groep leerlingen die langskwam en dan een paar foto’s maakte, zoals onderstaande, met mijn 5 LMT ^^
Vandaag zat ik de hele voormiddag in mijn auto op de Gerard Willemotlaan, aan het huis van Gerard Willemot, waar een gedenksteentje van, jawel, Gerard Willemot ligt. Ik heb zelfs staan praten met diens kleinzoon.
En in de namiddag was er opnieuw de GPStocht in Gent met de andere helft van de leerlingen en gelukkig opnieuw stralend weer, zij het ietsje kouder deze keer. Ik fietste opnieuw rond op het parcours, en zag dat het echt wel in orde was.
Als beloning heb ik mezelf dan getrakteerd op een koffietje bij Labath, gewoon een rustmomentje voor mezelf.
Ik was netjes op tijd thuis om nog wat werk te doen, en dan tegen half acht in het Groot Begijnhof in de Lange Violettestraat te zijn voor de generale repetitie van Djiezes!
Stevig dagje, maar wel een leuke.