Geplaatst op

Drie uurtjes helemaal voor mezelf

Voor het eerst in toch wel een tijdje had ik eindelijk nog eens wat me-time. Met gans Barts operatie, en dan voortdurend de kinderen om me heen, was dat er een beetje bij ingeschoten.

Maar op dinsdag heb ik gedaan met lesgeven om 12.05u, en dus reed ik vrolijk de stad in. Ik had nog een bon van Cora Kemperman te verzilveren, en ik wilde ook nog eens kijken of ik ergens iets jurkachtigs vond voor de Larp.

Ik dus geparkeerd in de Kouter, en een fris wandelingetje gemaakt naar de Ajuinlei, alwaar zich de Think Twice bevindt.  Die winkel is me intussen door verschillende mensen aangeraden: een tweedehandswinkel, maar met een hoek af: gewone kleren, maar ook veel speciale, en dus ook dingen die bruikbaar zijn in een larp. Ik had geluk: ik heb er drie jurken gevonden in mijn maat. De eerste is een paarse in een dikke stof, met een grote kanten kraag. De tweede is in rood velours, de derde is zwart velours. Ik ga die laatste wat aanpassen: het kleur van mijn Poortpersonage is purper, en ik vind nog wel wat ^^ Ik had trouwens nog geluk: er was 50% korting op alles, en ik heb dus 28 euro betaald voor de drie. Score!

Enfin, ik ben daarna richting Mageleinstraat gewandeld, en aldus kwam ik voorbij de Aula. Aha, dacht ik, eens kijken of er plaats is in het restaurant! Helaas, dat was meer dan volzet (een wachtrij dus) maar ze hebben er ook schitterende broodjes. Voor 2,10 euro had ik er een heerlijk ovenbroodje met dikke plakken brie, rucola en honing. Dik in orde! Ik heb me dan iets verderop op een bankje gezet om er in alle rust van te genieten, en blijkbaar viel dat op, want een viertal passerenden sprak me aan, dat het precies lekker was, of om me smakelijk eten te wensen. Nog een viertal anderen schonk me een warme glimlach. Tsja, het mag dan tegen het vriespunt zijn, als je lekker ingeduffeld bent, maakt het echt niet uit  dat het koud is.

Ik kuierde op het gemak verder, de Mageleinstraat in, bleef kletsen met de gerant van de Mephisto – de zoon van mijn grootmoeders beste vriendin – en waaide de Cora Kemperman binnen. Ik was eerlijk gezegd een beetje teleurgesteld in het aanbod: heel veel was er niet te vinden, vond ik. Maar bon, mijn oog viel op een schattig zwart jurkje, dat nog 25 euro stond, en ik nam maar meteen ook nog een basisT-shirt mee in een soort koffiekleurtje. Ik heb dat model al twee keer in het zwart, en een keertje in het grijs, rood, aubergine en felblauw, en blijf er grote fan van. Niet erg dus, dat het nieuwe collectie was: die 35 euro kon er ook wel vanaf, zeker met mijn cadeaubon.

Ik overwoog om nog een koffie te drinken, maar het was al half drie, en dus slenterde ik maar terug richting Kouter. En toen ik goed en wel aan het rijden was, viel mijn euro dat Wolf dringend broeken nodig heeft. Al zijn broeken zijn plots te klein, maar vorige week had hij daar blijkbaar niet bij stilgestaan. Bon, ik ben dan maar nog even in de C&A aan de Wondelgembrug binnengegaan, en heb er drie broeken voor hem, en twee jeansbroeken voor mezelf meegenomen.

Ik had nog net genoeg tijd om rustig koffie te drinken, tegen dat de kinderen thuis kwamen en het uit was met de rust. Maar die drie uurtjes hebben me echt deugd gedaan. Nu maar wachten op beter weer, zodat ik met de fiets kan gaan. En dat ik mijn nieuwe jurkje aan kan doen :-p

Geplaatst op

Dag drie met vakantiegevoel

Fietsen door de heldere zomerse ochtendlucht, als alles nog fris is en de beloofde warmte nog moet komen, is een van de kleine geneugten waar ik dol op ben.

Edoch.

Fietsen met drie kinderen, waarvan eentje nog echt moet leren in het verkeer fietsen en nog alle kanten uit zwiebelt, valt daar echter niet onder. Geloof me. Wolf reed voortreffelijk voorop, Merel genoot in het stoeltje achterop bij mij, en Kobe… Tsja, Kobe maakte kennis met de goot, knuffelde een paal, en zorgde ervoor dat ik een jaar van mijn leven kwijtspeelde, of zo voelde het toch aan. Over de twee kilometer doorheen de woonwijk, met nauwelijks auto’s onderweg, deden we bijna twintig minuten, zodat we royaal te laat waren op sportkamp. Gelukkig zijn het daar ook geen stipte beginners.

IMG_1130

Een en ander zorgde er wel voor dat de koffie thuis, in alle rust, dubbel zo hard smaakte.

Tegen half elf was het uit met de rust: ons ma arriveerde, om gezellig samen, als moeder-dochtermoment, te gaan shoppen in datzelfde Lochristi van gisteren. Missie: een nieuw paar sandalen voor haar, een T-shirt of zoiets voor op haar nieuwe groene rokje van Desigual dat blijkbaar een onmogelijk kleur heeft, en dat was het zo ongeveer. Vrij beperkt, dus.

Het begon eigenlijk al zeer goed: in de eerste schoenwinkel hadden we al prijs. Al duurde het toch wel een klein uur voor ze beslist had welk paar ze nu eigenlijk ging meenemen. Wijven!

Maar omdat een tweede paar sandalen eigenlijk ook nog wel moest kunnen, vond ze, stopten we ook nog bij een resem andere winkels. Helaas. We waaiden zo wel per toeval nog de C&A binnen, omdat die toch naast een schoenwinkel lag, en we kwamen nota bene allebei buiten met een felgroene jas: zij een regenvestje, ik een kort nepleren ding dat ik ongelofelijk wijs vond. Tot zover mijn voornemen niks te kopen.

We waaiden nog winkel in, winkel uit, kochten brol bij de Action, gingen de boogpees in de Decathlon inwisselen voor een korter exemplaar, en togen naar Lochristi Dorp voor een late lunch. Alwaar de ober me vergat te vertellen, bij het bestellen, dat een hammetje toch minstens een half uur wachttijd is. Tegen kwart over twee hadden we alsnog ons eten, en ik moet zeggen: het was het wachten waard. Heerlijk!

IMG_1132

Veel winkels wilden we eigenlijk niet meer doen, we hadden het zo wat gehad, en gingen eventueel nog even in Evergem kijken voor een stevige beha voor haar. Maar in het passeren stopte ik nog even in de Cassis/Paprika, en jawel, zelfs twee mooie witte T-shirtachtige dingen voor ons ma op dat fameuze rokje. Score!

Missie geslaagd.

In Wondelgem leende ik fluks een fiets van de immer fantastische apotheker, en troonde ma mee om de kinderen op te halen. Lag het nu aan het feit dat oma mee was of niet, feit is dat Kobe deze keer geen aandrang voelde om palen te knuffelen of iets in die strekking. Hij leert echt snel.

Enfin, drukke dag met totaal geen verplichtingen, en alweer een fijn vakantiegevoel. Dank u, ma!

Geplaatst op

Zelfs het weekend is druk

Zeg dat wel: vroeg uit bed moeten, want Wolf moet om half negen in de muziekles zitten. Ik doe mezelf wat aan, zo met die muziekles twee keer in de week. Maar Wolf doet het graag, en ik geniet ervan dat hij muziek doet. Eindelijk!

Om half tien haal ik hem dan terug op, en om half elf stond onze nieuwe architecte hier om te luisteren wat nu de volgende stappen zijn. Onze vorige architecte is namelijk bevallen intussen, en verzuipt in het werk. Ik begrijp haar, maar vind het wel jammer. Nu ja, Renee lijkt me ook wel ok te zijn, en ze heeft al vaker samengewerkt met de projectmanager waar wij mee zullen werken. Dik in orde dus.

Terwijl ik alles zat te bespreken met haar, voerde Bart Wolf naar Pretland voor een verjaardagsfeestje, en deed hij meteen ook boodschappen.

Er werd gekookt en gegeten, en ik ging Wolf om twee uur weer afhalen, waarna Bart naar kantoor trok om de berg achterstallig werk te proberen verkleinen. En toen was het wachten op Mereltje die een stevige tuk aan het doen was. Uiteindelijk heb ik haar wakker gemaakt tegen vier uur, een vieruurtje (allez gij) gevoederd, en ben ik met de drie kinderen naar Oostakker-Lochristi gereden. Prioriteit was een groene broek voor Wolf, voor de scouts. We hebben er maar meteen twee meegebracht, en ook nog een set Tshirts, uit de C&A. Opdracht nummer twee waren schoentjes voor Merel. Ik heb mijn ogen uitgekeken naar de prijzen, heb lang rondgekeken, en uiteindelijk hele mooie zachtpaarse laarsjes meegebracht uit de Torfs. 83 euro, jawadde. Al een geluk dat het net tien-procent-korting-dagen waren. Ze kreeg meteen ook nog een paar nieuwe pantoffeltjes voor in de crèche: knalroze met Hello Kitty erop, ze was er meteen wég van.

En toen was het meteen al zes uur, en sloten de winkels. En stonden we nog twintig minuten in de file om de R4 op te geraken. Zucht.

Geplaatst op

Een onbedoeld lange dag

Een afspraak bij de garage voor een onderhoud en een keuringsnazicht werd onbedoeld een ganse dag rondhangen in Gent.

Ik had mijn fiets in de koffer gestoken, en wilde om tien uur in de garage zijn. Ik wist wel dat ze aan het werken waren aan de Sint-Lievenstunnel, maar niet dat de oprit naar de E40, en daarmee ook de oprit naar Ledeberg en de Burggravenlaan, van twee naar één rijstrook gebracht was. Half uurtje fileschuiven dus.

In de garage trokken ze dus een wenkbrauw op: ze konden niet langer garanderen dat het klaar ging zijn tegen de middag, maar ze gingen hun best doen. Tsja.

Ik sprong de fiets op, reed vrolijk en gezwind richting de Zuid, en stak meteen door naar optiek Dirick, om Barts bril te laten herstellen. Gesloten op maandag, uiteraard.

Ik ben dan maar teruggefietst naar de Zuid, en ben daar gaan rondlopen. Een rokje in de Lola en Liza gekocht, overal rode broeken gepast, in de Hema een paar bodytjes gekocht voor Merel, koekjes en een bol touw. Mijn stoute schoenen aangetrokken, en gevraagd in de Pearle of ze soms zo’n tsjoepkes hadden voor de neus van Barts bril, en nog geeneens moeten betalen voor de service. Chic! Toiletbezoek in het winkelcentrum is trouwens veranderd: je moet nu 30 cent in een automaat steken, zodat de deuren opengaan en je binnenkan. Toiletdame? Nergens te zien, al waren de toiletten wel vrij proper. En trouwens totaal herschilderd.

WC

De Veritas een paar rode nylons, capehaakjes en twee paarse veters afhandig gemaakt, en dan gaan eten in de Pacha Mama. Schitterend gewoon: zalig op het terras, met de krant erbij, en een heerlijke schotel eten voor 10,50 euro. Kan gewoon niet misgaan.

Pacha

Aangezien ik nog steeds niks had gehoord van de garage – ze gingen me bellen – langs de Koepoortkaai naar beneden gefietst, naar de Cora Kemperman. Ik heb er lang rondgelopen, veel gepast, en uiteindelijk toch niks gekocht. Ik heb serieus getwijfeld over een grijs scheef dichtgeritst stuk, dat zowel als kleedje als als vestje kan gedragen worden, maar 100 euro was me een beetje veel voor iets dat ik niet echt nodig heb. Wel mooi, nochtans.

Nog wat rondgefietst, de C&A binnengewaaid en zowaar een perfect passende, mooi omsluitende rode jeans gevonden voor 35 euro. Terug naar boven gefietst, en twee koffies gedronken en twee kranten gelezen in de Or. Toch eerst maar eens naar de garage gebeld rond een uur of drie, hoe dat nu zat. Bleek dat het een verbindingsprobleem was bij Mobile Vikings, want ze hadden me een uur voordien al gebeld (rechtstreeks voicemail, geen spoor van een oproep op mijn telefoon) en twee SMSjes gestuurd (die binnenliepen op het moment dat ik belde en dus verbinding maakte). Mijn banden waren namelijk dringend aan vervanging toe, ze zouden niet meer door de keuring geraken. Ja, ze konden die onmiddellijk vervangen, maar dan ging het nog een uurtje duren.

Die koffies en die kranten dus.

Tegen vier uur stond ik terug aan de garage, en ging het nog vijf minuten duren, of ik dus nog eventjes wilde wachten. Een half uur later vroeg ik hoelang die vijf minuten nog gingen duren, en kreeg ik de auto mee. Met vervangen banden, ruitenwissers, oliefilters en dergelijke. En een rekening van meer dan 800 euro.

Niet alleen een lange, verloren, maar ook dure dag dus. Puh. Met gelukkig een paar aanwinsten om de dag nog een beetje goed te maken.

aanwinsten